Στη Ρουάντα, η πρόσβαση είναι περιορισμένη, οι άδειες χορηγούνται με φειδώ και η ανάπτυξη περιορίζεται εσκεμμένα για την προστασία του είδους.
Τον Απρίλιο, το «A Gorilla Story» του Ντέιβιντ Ατένμπορο προβλήθηκε στο Netflix.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τον Πάμπλο, έναν γορίλα των βουνών που ο Ατένμπορο είχε κινηματογραφήσει για πρώτη φορά το 1978, παρακολουθώντας το επιβλητικό αρσενικό με την ασημένια ράχη και τις γενιές που τον διαδέχθηκαν και σήμερα ζουν στο Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων της Ρουάντα.
Παρόμοια προγράμματα έχουν ήδη δημιουργήσει αυτό που έχει ονομαστεί «φαινόμενο Ατένμπορο» – το Blue Planet II το 2017 προκάλεσε παγκόσμια αλλαγή συμπεριφοράς σε ό,τι αφορά τη ρύπανση από πλαστικό και αύξησε τη ζήτηση για εμπειρίες ταξιδιού με επίκεντρο τη διατήρηση της φύσης.
Το μοντέλο τουρισμού με γορίλες στη Ρουάντα όμως είναι διαφορετικό. Η πρόσβαση είναι περιορισμένη, οι άδειες είναι συγκεκριμένες και η ανάπτυξη συγκρατείται σκόπιμα για την προστασία του είδους.
Ο προορισμός ήδη καταγράφει έντονο ενδιαφέρον. Έτσι αποτυπώνεται αυτό στην πράξη.
«Το σύστημα αδειών δεν προσαρμόζεται ξαφνικά στη ζήτηση»
Σε αντίθεση με ορισμένους προορισμούς άγριας ζωής, η Ρουάντα περιορίζει ενεργά την πρόσβαση. Οι άδειες παρατήρησης γοριλών είναι περιορισμένες στις 100 την ημέρα, κοστίζουν 1.500 δολάρια (1.300 ευρώ) και ελέγχονται αυστηρά, ώστε να προστατεύονται τόσο τα ζώα όσο και το φυσικό τους περιβάλλον.
Έτσι, αντί να σημειώνεται απότομη αύξηση επισκεπτών, αυτό που αλλάζει είναι η συμπεριφορά των ταξιδιωτών – πιο έγκαιρες κρατήσεις, πιο ξεκάθαρη πρόθεση και ένα πιο ευρύ μίγμα ηλικιών και προφίλ.
Η Λίντια Εύα Μπανγκά είναι ιδρύτρια της Nkuringo Safaris , μιας εταιρείας με έδρα την Ουγκάντα και τη Ρουάντα, με περισσότερα από 18 χρόνια πρακτικής εμπειρίας στον τουρισμό για παρατήρηση γοριλών.
«Όταν αυξάνεται το παγκόσμιο ενδιαφέρον, το σύστημα αδειών δεν ανοίγει ξαφνικά για να το καλύψει», λέει στην Euronews Travel.
«Η πεζοπορία για παρατήρηση γοριλών εξακολουθεί να ελέγχεται πολύ αυστηρά. Στη Ρουάντα, οι άδειες κλείνονται εκ των προτέρων με σειρά προτεραιότητας, οι επισκέψεις περιορίζονται σε μία ώρα και μόνο οκτώ επισκέπτες μπορούν κάθε φορά να παρακολουθήσουν μία οικογένεια γοριλών».
Ωστόσο, η Μπανγκά διαπιστώνει αλλαγή στις ταξιδιωτικές συνήθειες.
«Οι σύμβουλοί μας διαπιστώνουν πλέον ότι περίπου πέντε στους δέκα πελάτες που κλείνουν σαφάρι για γορίλες επιλέγουν να κάνουν την πεζοπορία δύο φορές και να μείνουν περισσότερες μέρες, από περίπου δύο με τρεις στους δέκα παλαιότερα», προσθέτει. «Αυτό μας δείχνει ότι οι άνθρωποι σκέφτονται πιο σοβαρά την εμπειρία και της δίνουν μεγαλύτερο βάρος μέσα στο σαφάρι».
Η πεζοπορία για παρατήρηση γοριλών είναι ακριβή και σωματικά απαιτητική
Πέρα από το όριο στον αριθμό, υπάρχουν κι άλλοι λόγοι για τους οποίους το αυξημένο ενδιαφέρον για πεζοπορία με γορίλες στη Ρουάντα δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε μεγαλύτερη ζήτηση επί τόπου.
«Η άδεια των 1.500 δολαρίων συμβάλλει ώστε η εμπειρία να παραμένει περιορισμένη, σοβαρή και καλά οργανωμένη», λέει η Μπανγκά.
«Βλέπουμε ότι αυτή η τιμή τείνει να προσελκύει ταξιδιώτες που έχουν σκεφτεί προσεκτικά γιατί θέλουν να κάνουν την πεζοπορία και με ποιον τρόπο.»
Η Ρουάντα έχει συνδέσει την υψηλή τιμή της άδειας με τη χρηματοδότηση της προστασίας της φύσης, τη διαχείριση των επισκεπτών και τα έσοδα για τις κοινότητες που ζουν γύρω από το πάρκο.
Επιπλέον, όσοι εμπνέονται από τα ντοκιμαντέρ για τη φύση είναι συχνά ταξιδιώτες που ήδη ενδιαφέρονται για την άγρια ζωή, τα δάση και την προστασία του περιβάλλοντος και πιθανότατα σκόπευαν έτσι κι αλλιώς να κάνουν ένα τέτοιο ταξίδι, προσθέτει η Μπανγκά.
«Να θυμάστε ότι η πεζοπορία για παρατήρηση γοριλών απαιτεί κάτι κι από εσάς. Είναι ακριβή, σωματικά απαιτητική, περιορισμένη από το καθεστώς αδειών και καθορίζεται από κανόνες που βάζουν τους γορίλες σε απόλυτη προτεραιότητα», λέει.
Άλλο να βλέπεις τους γορίλες στην οθόνη. Το πραγματικό ταξίδι απαιτεί ακόμη σχεδιασμό: άδειες, επιλογή εποχής, σχεδιασμό της διαδρομής του σαφάρι και διαθεσιμότητα σε καταλύματα.
«Η συναισθηματική απόφαση μπορεί να παρθεί ένα βράδυ, μετά την προβολή της ταινίας. Η πρακτική πλευρά όμως συνήθως χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο για να οργανωθεί σωστά», λέει η Μπανγκά. «Το σύστημα κρατήσεων για γορίλες στη Ρουάντα είναι φτιαγμένο για προγραμματισμό εκ των προτέρων, όχι για άμεση πρόσβαση».