Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Το Αεροδρόμιο Λευκωσίας «ξαναζωντανεύει»!

Το διαβάζουν τώρα:

Το Αεροδρόμιο Λευκωσίας «ξαναζωντανεύει»!

Το Αεροδρόμιο Λευκωσίας «ξαναζωντανεύει»!
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Αεροδρόμιο φάντασμα. Συνήθως με αυτές τις λέξεις περιγράφουν οι Κύπριοι το Αεροδρόμιο της Λευκωσίας όταν τους ρωτήσει κανείς.

Και όντως είναι ένα αεροδρόμιο φάντασμα. Αυτό που άλλωτε ήταν ένα κόσμημα της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Ο Διεθνής Αερολιμένας Λευκωσίας αποτελεί σήμερα ένα εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο. Βρίσκεται δυτικά της πρωτεύουσας της Κύπρου, Λευκωσίας. Ήταν το κύριο αεροδρόμιο της Κύπρου από την περίοδο της οικοδόμησης του το 1968, μέχρι και το 1974.

Το αεροδρόμιο της Λευκωσίας βρίσκεται σε κατάσταση αχρηστίας από το 1974 και αυτή τη στιγμή τελεί υπό τον έλεγχο της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, η οποία και το χρησιμοποιεί ως αρχηγείο της.

Στις 20 Ιουλίου 1974, δυο άδεια αεροσκάφη των Κυπριακών Αερογραμμών, καταστράφηκαν στη διάρκεια των σφοδρών βομβαρδισμών της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας που διενεργήθηκαν στο πλαίσιο της παράνομης τουρκικής εισβολής.

40 χρόνια έχουν περάσει από εκείνη την ημέρα. 40 χρόνια που οι αίθουσες αναμονής, αναμένουν βουβές τους επιβάτες να επιστρέψουν. Θα επιστρέψουν όμως; Άγνωστο.

Πριν από δύο χρόνια ο Κύπριος φωτογράφος Άντρος Ευσταθιού βρέθηκε στο Αεροδρόμιο της Λευκωσίας για να το φωτογραφίσει. Αυτή την φορά όμως οι φωτογραφίες του παίρνουν σάρκα και οστά. Αποκτούν εκτός από το άψυχο υλικό του αεροδρομίου και έμψυχο!

Ανθρώπους που κάποτε δούλευαν στο αεροδρόμιο αυτό. Ανθρώπους που γέμιζαν με τα γέλια, τις φωνές αλλά και τα δάκρυα τους, το κτίριο εκείνο που δέσποζε λίγο έξω από την πρωτεύουσα.

Η έκθεση φωτογραφίας του Άντρου Ευσταθίου με τίτλο «Αεροδρόμιο Λευκωσίας, Η επιστρόφη», παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 2012 στην isnotgallery στην Παλιά Λευκωσία. Φέτος η έκθεση αυτή συμμετέχει στην PhotoBiennale Thessalonikis, ως επίσημη συμμετοχή στο φετινό πρόγραμμα του Μουσείου Θεσσαλονίκης και στην συνέχεια θα παραμείνει στη μόνιμη συλλογή του Μουσείου Θεσσαλονίκης.

Ο φωτογράφος Άντρος Ευσταθίου μίλησε στο euronews για την έκθεση αυτή.

Euronews: κ.Ευσταθίου, πείτε μας πως σκεφτήκατε αυτή την ιδεά; Ήταν όνειρο αρκετών χρόνων;

Άντρος Ευσταθίου: Ήταν ένα απο αυτά τα project που ονειρευόμουν για χρόνια να ξεκινήσω,αλλά όπως γνωρίζεις λόγω του ότι το Αεροδρόμιο Λευκωσίας βρίσκεται στην Νεκρή Ζώνη και το γεγονός ότι εκεί υπάρχει δύναμη των Ηνωμένων Εθνών,είναι πολύ δύσκολο εώς αδύνατο να εξασφαλίσεις άδεια να εισέλθεις στον χώρο. Πόσο μάλλον να τον φωτογραφίσεις!

Όταν μου δόθηκε άδεια κάποια στιγμή για να μπώ στο αεροδρόμιο για να επιμεληθώ μία έκθεση στον χώρο που διεξάγονται οι δικοινοτικές συνομιλίες, δέν έχασα την ευκαιρία να οδηγήσω και να εισέλθω στο κτίριο του Αεροδρομίου. Η πρώτη μου φορά στο Αεροδρόμιο ήταν συγκλονιστική. Δεν τράβηξα ούτε καν μία φωτογραφία του χώρου. Απλά καθόμουνα στον χώρο αναμονής σε αυτές τις καρέκλες που όλοι μας είχαμε δεί σε διάφορες φωτογραφίες,και δεν έκανα απολύτως τίποτα. Άκουγα τα περιστέρια που εκάναν το Αεροδρόμιο σπίτι τους, διάβαζα επιγραφές γκρεμισμένες που διαφήμιζαν την Κύπρο του έρωτα και των ακρογιαλιών, και προσπαθούσα βασικά να χωνέψω όλο αυτό το σκηνικό στο οποίο ήμουνα μέρος του. Έφυγα όταν βράδιασε, αλλά έκανα ήδη τα σχέδια μου. Τους επόμενους μήνες, με πρόθεση την έκθεση που στήσαμε στον χώρο των δικοινοτικών συνομιλιών, έμπαινα στον χώρο του Αεροδρομίου, πολύ προσεκτικά κάθε φορά, για να το φωτογραφίσω. Μπήκα δεκάδες φορές, και κάθε φορά ανακάλυπτα και ένα ξεχασμένο δωμάτιο κάπου το οποίο με καλούσε να το αποτυπώσω. Πέρασαν οι μήνες και αφού είχα φωτογραφήσει όλο τον χώρο κάπου εκεί γεννήθηκε η ιδέα να πάρω κόσμο στο Αεροδρόμιο για τους φωτογραφίσω.

Βασικά η ιδέα ήταν να «δώσω ζωή» στο Αεροδρόμιο 40 χρόνια μετά. Επειδή εξακολουθούσα να μην έχω άδεια για να φωτογραφίζω μέσα στον χώρο του Αεροδρομίου, έπρεπε να πείσω κάποιους φίλους μου οι οποιοί δεν θα είχαν πρόβλημα, να συλληφθούν εάν μας έπαιρναν μυρωδιά τα Ηνωμένα Έθνη. Τους έπαιρνα μαζί μου τους έβαζα ρούχα της δεκαετίας του 70 και προσπαθούσα να σκηνοθετήσω μικρές ιστορίες του τότε καιρού. Όλη η κατάσταση πήγαινε πολύ καλά μέχρι που μία μέρα πάλι δεν ξέρω πως, μου κατέβηκε η ιδέα η μάλλον ήταν η μετεξέλιξη του όλου θέματος, να βρώ πρόσωπα τα οποία δούλευαν στο Αεροδρόμιο την περίοδο της εισβολής και να τα πάρω μαζί μου στο Αεροδρόμιο για να τα φωτογραφίσω.

Euronews: Οι περισσότερες φωτογραφίες που έχουμε δει από το αεροδρόμιο είναι μια απλή απαθανάτιση του χώρου. Στις δικές σας όμως βλέπουμε εκτός από άψυχο υλικό, αυτή την φορά και έμψυχο. Γνωρίζατε προσωπικά τους ανθρώπους αυτούς;

Άντρος Ευσταθίου: Ναι είναι αλήθεια. Οι περισσότερες φωτογραφίες που έχουμε δεί απο το αεροδρόμιο είναι αρχιτεκτονικού τύπου. Να σας πω την αλήθεια, όσο περισσότερο περνούσε ο καιρός και εγώ “έμπαινα” πιο βαθιά στο θέμα, τόσο περισσότερο ήθελα να τραβήξω το θέμα ακόμη πιο “μακριά”. Και εννοώ να ξεφύγω απο την απλή αποτύπωση και να εντάξω τον άνθρωπο ως κεντρικό σημείο αναφοράς του project μου. Δεν τους γνώριζα προσωπικά,εκτός απο τον έναν κύριο, τον Σίμο Σιμάκι, ο οποίος ήταν αεροσυνοδός στις κυπριακές αερογραμμές το 1974, αλλά όταν εγω έψαχνα κόσμο που δούλευε στο Αεροδρόμιο το 74, δεν γνώριζα οτι Σίμος Σιμάκης στα νιάτα του υπήρξε αεροσυνοδός.

Απλά μια μέρα στην κουβέντα μας επάνω,όταν με ρώτησε με τι project ασχολούμαι του είπα για το αεροδρόμιο, και ότι τώρα ψάχνω κόσμο, αλλα και κάτι πιο συγκεκριμένο. Ψάχνω το πλήρωμα της τελευταίας πτήσης την ημέρα της τουρκικής εισβολής. Γύρισε ο Σίμος και μου είπε Άντρο μου θα σε βοηθήσω. Τρελλάθηκα,νόμιζα με κοροίδευε. Πραγματικά δεν πίστευα τι μου έλεγε. Μου είπε για την τελευταία μέρα στο Αεροδρόμιο, για την τελευταία πτήση, για τον πιλότο τον κύριο Μαρνέρο, για τον κολλητό του τον Γιάννη Παπαδόπουλο τον αεροσυνοδό, και για πολλούς άλλους…


Η αεροσυνοδός Στάλω Χαραλάμπους

Ακόμη νομίζω ότι μου κάνει πλάκα.Τον γνώριζα 5 χρόνια, και δεν γνώριζα τι δουλειά έκανε όταν ήταν νεαρός. Και γω έψαχνα απο δω και κεί να βρώ κόσμο που δούλευε στο Αεροδρόμιο το 1974.

euronews: Τι είπαν όταν τους ενημέρωσες πως θα ήθελες να τους φωτογραφίσεις στο αεροδρόμιο που κάποτε εργάζονταν;

Άντρος Ευσταθίου: Τρελλάθηκαν απο την χαρά τους που θα συναντιότουσαν ξανά,και ειδικά για τέτοιο λόγο! Ήρθαν όλοι με τις στολές τους, το πλήρωμα της τελευταίας πτήσης, όσους βρήκαμε, αλλά και αεροσυνοδούς που έγραψαν ιστορία στις κυπριακές αερογραμμές. Η κυρία Αντρούλλα που φωτογράφισα ήταν η δεύτερη που προσλήφθηκε ως αεροσυνοδός στις κυπριακές αερογραμμές. Ένας ζωντανός θρύλος.

Ο αρχιπιλότος Αδάμος Μαρνέρος που προσγείωσε την τελευταία πτήση και ήταν ο άνθρωπος που έβλεπε την απόβαση στην Κερύνεια και ειδοποιούσε τον πύργο ελέγχου ότι γίνεται εισβολή στην Κύπρο.Τρελές καταστάσεις. Στον χώρο μέσα όταν μπήκαν εκεί, ειδικά οι γυναίκες έκλαιγαν. Χαϊδευαν τους κατεστραμμένους τοίχους, χαϊδευαν το μοναδικό κατεστραμμένο αεροπλάνο που υπάρχει στον δίαυλο και έκλαιγαν. Τρελή συγκίνηση απο όλους μας. Έλεγαν ιστορίες, λεπτομέρειες, συμβάντα, θυμόντουσαν πράγματα, στιγμές, βρήκαμε σε μια αποθήκη βιβλία και αρχεία πτήσεων με τις υπογραφές τους…καταλαμβαίνετε τι καταστάσεις περάσαν εκείνη την ημέρα.

euronews: Τι ακριβώς θέλετε να περάσετε στον κόσμο με τις φωτογραφίες αυτές;

Άντρος Ευσταθίου: Θέλω να περάσω στον κόσμο την ελπίδα,ότι ασχέτως του χρόνου που περνά,ασχέτως εάν έχουν αφήσει οι εισβολείς τα υπέροχα κτίρια μας να καταρρέουν,εμάς δεν μπορούν να μας λυγίσουν.Εμείς είμαστε η δύναμη,οι άνθρωποι.Ό,τι και να κάνουν, όταν οι άνθρωποι επιστρέψουν πίσω στα σπίτια τους δεν θα τους πάρει πολύ χρόνο για να δημιουργήσουν ξανά,επειδή σαν λαός είμαστε δυνατοί και τίποτα δεν θα μας σταματήσει από το να δημιουργηθούμε απο τις σταχτές μας.

euronews: Υπάρχει κάποιος άλλος χώρος στην Κύπρο που θα ήθελες να ξαναζωντανέψεις μέσα από τις φωτογραφίες σου;

Άντρος Ευσταθίου: Ναι! Την Αμμόχωστο! Θέλω τόσο πολύ να μπώ να ζωντανέψω έστω για λίγο την Αμμόχωστο!!

Βιογραφικό του Άντρου Ευσταθίου

Ο φωτογράφος Άντρος Ευσταθίου γεννήθηκε το 1974 στην Λευκωσία, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε φωτογραφία στην Αθήνα.

Φέτος το Nicosia International Airport συμμετέχει στην Photobiennale Thessalonikis στο επίσημο πρόγραμμα. Συγκεκριμένα βρίσκεται στο Μουσείο Ύδρευσης.

Επίσης, φέτος με δύο έργα απο την σειρά Nicosia International Airport συμμετείχε στις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν για τους εορτασμούς του Έτους Καβάφη στην Αθήνα. Συγκεκριμένα, έλαβε μέρος στην έκθεση “Ως ταίριαζαν πολύ” στο Λουτρό των Αέριδων.

Οι φωτογραφίες μετά την έκθεση του ζητήθησαν απο το ελληνικό μουσείο λαικής τέχνης για να τις δωρήσει, πράγμα το οποίο και έγινε.

Επίσης όλη η δουλεία του που βρίσκεται τώρα στην Photobiennale Thessalonikis, μετά το πέρας της έκθεσης θα παραμείνει στο Μουσείο Φωτογραφίας στην μόνιμη συλλογή του.

Επίσης όταν η Κύπρος ανέλαβε την προεδρία της Ευρωπαικής Ένωσης, το υπουργείο πολιτισμού επέλεξε γύρω στους 30 φωτογράφους να παρουσιάσουμε δουλειά μας, και στην συνέχεια να επιλέξουν φωτογραφικό υλικό για την έκδοση ενός βιβλίου το οποίο και θα δίνοταν δώρο στις ξένες αντιπροσωπείες. Για το εξώφυλλο του βιβλίου επιλέγηκε μία φωτογραφία απο την σειρά του Αεροδρομίου Λευκωσίας.

Οι φωτογραφίες είναι πνευματική ιδιοκτησία του φωτογράφου Άντρου Ευσταθιού και δημοσιεύονται μετά από έγκριση δικής του. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση ή αναπαραγωγή των φωτογραφιών χωρίς την άδεια του φωτογράφου.