Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

The Bigger Picture: Πώς έγινε το animation που κέρδισε το Χρυσό Καρτούν

The Bigger Picture: Πώς έγινε το animation που κέρδισε το Χρυσό Καρτούν
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Το animation «The Bigger Picture» κέρδισε φέτος το κορυφαίο βραβείο κινουμένων σχεδίων Cartoon d’or στην Τουλούζη. Έχει ήδη στο παλμαρέ του περισσότερα από 30 διεθνή βραβεία, ενώ ήταν υποψήφιο για Όσκαρ στην κατηγορία animation μικρού μήκους.

Το φιλμ συνδυάζει ζωγραφική δύο διαστάσεων με κούκλες κανονικού μεγέθους. Στο επίκεντρο της ιστορίας είναι η σχέση δύο αδελφών που πρέπει να φροντίσουν την ηλικιωμένη μητέρα τους.

Σκηνοθέτιδα του φιλμ είναι η Ντέιζι Τζέικομπς η οποία μας εξηγεί τι είναι το animation που έφτιαξε αλλά και μας δίνει χρήσιμες πληροφορίες για την τεχνική δημιουργίας του:

«Είναι ένας εντελώς σουρεαλιστικός, αστείος κόσμος, αλλά παράλληλα έχει να κάνει με ένα πολύ σοβαρό θέμα. Δεν έχει να κάνει μόνο με τη φαντασία. Για παράδειγμα ένα ποτιστήρι δεν μετακινείται από μόνο του, αλλά μετακινείται από έναν χαρακτήρα για να δείξει τον θυμό του Νικ και την αγανάκτησή του. Θα συνεχίσει να χύνει νερό για να δείξει τα πραγματικά του συναισθήματα.

Η τεχνική γεννήθηκε, επειδή θέλαμε έναν χαρακτήρα δύο διαστάσεων, έναν ζωγραφισμένο ήρωα να καθαρίζει με τη σκούπα ένα αληθινό δωμάτιο. Πάντα ζωγραφίζω μεγάλες επιφάνειες, άρα σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να κάνω animation με μεγάλες φιγούρες.

Σκέφτηκα πώς μπορώ να το πάω ακόμη πιο πέρα; Έτσι αποφάσισα ότι οι μορφές πρέπει να αποκτήσουν διάσταση στο χώρο και να έρθουν σε επαφή με πράγματα γύρω τους και να δείξω ότι είναι πολύ μεγάλες σε μέγεθος. Εκεί μπήκε το παιχνίδι το στοιχείο του 3D.

Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν η κουζίνα, γιατί ήταν η πρώτη φορά που είχαμε δύο χαρακτήρες να παίζουν, το τρισδιάστατο χέρι, την αλληλόδραση με το πεπιεσμένο χαρτί, τον αληθινό και τον φανταστικό κόσμο. Είναι η πρώτη φορά που δουλέψαμε κανονικά με τον Κρις.

Ο Κρις Γουάιλντερ συνέβαλε αποφασιστικά στην διαδικασία του animation: «Εγώ έκανα όλα τα αντικείμενα που χρειάστηκαν και ήμουν ο βασικός εμψυχωτής του stop motion. Έφτιαξα λοιπόν όλα τα αξεσουάρ και τα χέρια που χρησιμοποιήσαμε και τα εμψυχώσαμε στη συνέχεια στην ταινία.

Η τεχνική που αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε ήταν μια τεχνική όπου τα αληθινά αντικείμενα αλλάζουν μέσω του δισδιάστατου χαρακτήρα. Έπρεπε λοιπόν να δημιουργήσουμε τρισδιάστατα αντικείμενα, γιατί τα περισσότερα ήταν πάρα πολύ βαριά. Πολλά από αυτά ήταν πιάτα, τσαγερά και δεν μπορούσαμε να τα ενθέσουμε στον τοίχο για πολλή ώρα, ώστε να μπορούμε να τα κινηματογραφήσουμε. Έπρεπε λοιπόν να είναι πολύ ελαφρύτερα και κούφια. Έπρεπε λοιπόν να δημιουργήσουμε όλα τα αντικείμενα από πεπιεσμένο χαρτί».

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο που αντιμετώπισε η σκηνοθέτιδα;

«Το μεγαλύτερο εμπόδιο που αντιμετώπισα ήταν να πείσω τον κόσμο ότι αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει, ότι δεν ήθελα να ζωγραφίσω κάτι, δεν ήθελα να κάνω stop motion ή να χρησιμοποιήσω μια μικρότερη μικτή τεχνική. Ήθελα χώρους με κανονικές διαστάσεις, πολύ μεγάλους σε μέγεθος χαρακτήρες. Θα τα ζωγράφιζα όλα μόνη μου και θα κάναμε όλα τα σκηνικά αντικείμενα. Εκείνη την στιγμή είπα ότι μπορώ να κάνω ίσως δύο ταινίες animation στο διάστημα που είχα, αλλά σίγουρα τελικά δεν θα μπορούσα να το κάνω».

Το Χρυσό Καρτούν απονεμήθηκε για 26η φορά στην Τουλούζη. Το βραβείο συνοδεύεται από 10.000 Ευρώ για τον σκηνοθέτη, που προορίζονται για την επόμενη ταινία animation που θα κάνει.