Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Πέθανε ο σκηνοθέτης Νίκος Παναγιωτόπουλος

Access to the comments Σχόλια
Από Euronews
Πέθανε ο σκηνοθέτης Νίκος Παναγιωτόπουλος

Ένας από τους πιο αντισυμβατικούς, σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, πέθανε σε ηλικία 74 ετών, από καρδιακό επεισόδιο, λίγες εβδομάδες μετά την προβολή της νέας ταινίας του, «Η κόρη του Ρέμπραντ».

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1941 στη Μυτιλήνη. Η πρώτη του ταινία «Τα χρώματα της ‘Ιριδος» (1974) ήταν η πιο απρόσμενη δημιουργία του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου.


Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην Αθήνα και ξεκίνησε την καριέρα του ως βοηθός σκηνοθέτη σε ελληνικές αλλά και ξένες παραγωγές. Το 1960-1973 έζησε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα κινηματογράφου στο ινστιτούτο Φιλμολογίας της Σορβόνης. Την ίδια περίοδο συνήθιζε να περνά τον χρόνο του στην γαλλική ταινιοθήκη όπου κατέχει ένα από τα μεγαλύτερα αρχεία ταινιών στον κόσμο.

Το 1973 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου έζησε και εργάστηκε έκτοτε. Πλάι του σε όλη τη διάρκεια, η σύντροφός του Μαριάννα Σπανουδάκη, η οποία, ως ενδυματολόγος, συμμετείχε πιστά σε όλες του τις παραγωγές. Από το 1974 σκηνοθετούσε με ξεχωριστό αφηγηματικό στυλ, ταινίες που θεματικά προσεγγίζουν ζητήματα ερωτικής αυταπάτης και φθοράς των ανθρωπίνων σχέσεων. Ταινίες του – όπως «Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας», «Delivery», «Αθήνα – Κωνσταντινούπολη» – έχουν συμμετάσχει σε διεθνή Φεστιβάλ και έχουν τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις.

Φιλμογραφία

«Τα χρώματα της Ίριδος» (1974)

«Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας» (1978)

«Μελόδραμα»(1981)
«Βαριετέ» (1985)

«Η γυναίκα που έβλεπε τα όνειρα» (1988)

«Ονειρεύομαι τους φίλους μου» (1993)

«Ο εργένης» (1997)

«Αυτή η νύχτα μένει» (1999)

«Beautiful people» (2001)

«Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου» (2002)

«Delivery» (2004)

«Πεθαίνοντας στην Αθήνα» (2006)

«Αθήνα – Κωνσταντινούπολη» (2008)

«Τα οπωροφόρα της Αθήνας» (2010)

«Δεσμά αίματος» (2012)

«Λιμουζίνα» (2014)

«Η κόρη του Ρέμπραντ« (2015).