Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Βραζιλία: Το πρώτο καταφύγιο ελεφάντων είναι πραγματικότητα

euronews_icons_loading
Βραζιλία: Το πρώτο καταφύγιο ελεφάντων είναι πραγματικότητα
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Το πρώτο καταφύγιο ελεφάντων στη Λατινική Αμερική ξεκίνησε τη λειτουργία του και δέχτηκε την Μάια και την Γκουίντα, δύο ασιατικούς ελέφαντες, που μέχρι τώρα βρίσκονταν σε τσίρκο.

Το καταφύγιο έχει έκταση 11.300 στρέμματα και βρίσκεται στη δυτική Βραζιλία, στην πολιτεία Μάτο Γκρόσο. Οι δύο ελέφαντες, μαζί με τους υπόλοιπους που θα φτάσουν τους επόμενους μήνες, θα λάβουν ειδική κτηνιατρική αγωγή και θα ζουν πλέον σε ένα περιβάλλον με δάση, νερά, ποτάμια και τεράστιους λόφους.

Ο Σκοτ Μπλέις και η γυναίκα του μετακόμισαν στη Βραζιλιά, πριν από δύο χρόνια για να σχεδιάσουν αυτό το πρότζεκτ:

«Τα καταφύγια αυτά δημιουργούνται για να προσφέρουν στους ελέφαντες μια νέα ζωή, περισσότερο χώρο, ένα περιβάλλον για να ανανήψουν, ένα σπίτι για να ευημερήσουν. Φροντίζουμε τις ανάγκες τους, τιμούμε την ιδιαίτερη φύση αυτού του είδους και τους προσφέρουμε ένα μέλλον που θα είναι δικό τους» εξήγησε ο Μπλέις.

Η Βραζιλία επιλέχθηκε για πολλούς λόγους: υπάρχουν ελεύθερες εκτάσεις, αλλά υπάρχει και μια ομάδα που μπορεί να διαχειριστεί ένα τέτοιο καταφύγιο.

Ο Σκοτ Μπλέις είναι διευθύνων σύμβουλος του Παγκόσμιου Καταφυγίου Ελεφάντων, που έχει την έδρα του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έφτιαξε το πρώτο τέτοιο πάρκο, στο Τενεσί, το 1995. Αγόρασε μαζί με τοπικούς φορείς την έκταση στη Βραζιλία, για ένα εκατομμύριο δολάρια.

«Αυτή η περιοχή που διαλέξαμε έχει όσα χρειάζονται οι ελέφαντες. Έχει περιοχές με ανηφόρες και κατηφόρες που χρειάζονται οι ελέφαντες για να εξασκηθούν και να θεραπευτούν από τα χρόνια, που ήταν αιχμάλωτοι. Η βλάστηση ποικίλει. Αυτή η έκταση ήταν παλιά μια φάρμα για αγελάδες, πριν από 100 χρόνια. Υπάρχει φυσική βλάστηση και άλλα δέντρα που έχουν φυτευθεί, τα οποία λατρεύουν οι ελέφαντες» τόνισε η Γιούνια Ματσάντο, πρόεδρος του καταφυγίου της Βραζιλίας.

Οι ειδικοί του καταφυγίου εκτιμούν ότι υπάρχουν περισσότεροι από 50 ελέφαντες στη Νότια Αμερική, που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με την Μάια και την Γκουίντα. Η κατάστασή τους είναι ιδιαίτερα σοβαρή, καθώς είναι πλέον ηλικιωμένοι και αντιμετωπίζουν αρκετά προβλήματα, καθώς βρίσκονταν σε τσίρκο ή ζωολογικούς κήπους.

Η απίστευτη ιστορία του «βιονικού» ορειβάτη Χιου Χερ

euronews_icons_loading
Η απίστευτη ιστορία του «βιονικού» ορειβάτη Χιου Χερ
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Στα 8 του, ο Χιού Χερ ήταν ήδη πολύ καλός ορειβάτης. Στα 17 του ήταν ένας από τους καλύτερους αμερικανούς ορειβάτες.

Έχουμε μια ευκαιρία σ' αυτόν τον αιώνα να βάλουμε τέλος στις αναπηρίες

Χιου Χερ Ορειβάτης - Βιοφυσικός

Κατά τη διάρκεια όμως μιας αποστολής στο Όρος Ουάσινγκτον, αυτός μαζί με έναν ακόμη ορειβάτη χάθηκαν, κατά τη διάρκεια μιας χιονοθύελλας. Έμειναν εγκλωβισμένοι για τρεις νύκτες, στους -29 βαθμούς Κελσίου.

Όταν τους βρήκαν, είχαν σοβαρά κρυοπαγήματα. Ο Χιου Χερ έχασε και τα δύο πόδια του, καθώς τον ακρωτηρίασαν, κάτω από το γόνατο. Όλα άρχισαν να αλλάζουν όταν έγινε η πρώτη προσθετική επέμβαση.

Από τότε, αποφάσισε να αφήσει πίσω την αναπηρία του και να κάνει τα πάντα, ώστε να σταθεί ξανά όρθιος και να ασχοληθεί με την ορειβασία:

«Αυτό που συνέβη ήταν ότι τότε μου τοποθέτησαν συμβατικά μέλη. Ήμασταν στο 1982. Τρομοκρατήθηκα. Είπα στον εαυτό μου, “δεν μπορείς να ζήσεις έτσι”. Τα μέλη ήταν φτιαγμένα από ξύλο και καουτσούκ. Δεν υπήρχε από πίσω καμιά υπολογιστική επιστήμη ή ευφυΐα. Δεν υπήρχαν αισθητήρες. Δεν υπήρχαν υπολογιστές. Καμιά μυική κίνηση. Σκέφτηκα: “Αστειεύεστε. Πρέπει να υπάρχει κάτι ακόμη”. Τότε μου ήρθε η έμπνευση και άρχισα να σχεδιάζω. Η πρώτη δουλειά που έκανα ήταν να σχεδιάσω τα δικά μου μέλη, έτσι ώστε να επιστρέψω στο αγαπημένο μου σπορ, την ορειβασία».

Κρις Κάμινς, euronews:
«Είχατε όμως κάποια προηγούμενη εκπαίδευση σ’ αυτό τον τομέα;»

Χιου Χερ:
«Στο Λύκειο, για να ξεφύγω από το πανεπιστήμιο, αποφάσισα να πάω σε μια επαγγελματική σχολή. Ήξερα λοιπόν να φτιάχνω πράγματα από ξύλο και μέταλλο. Μπήκα σε ένα κατάστημα και άρχισα να κόβω και να πλανάρω. Είχε μεγάλη επιτυχία. Γρήγορα επέστρεψα στην ορειβασία. Και σύντομα κατάφερα να ξεπεράσω το επίπεδο που βρισκόμουν παλιά, πριν το ατύχημα. Σκαρφάλωνα καλύτερα με τα τεχνητά μέλη, παρά όταν είχα πόδια. Άρχισα να φαντάζομαι έναν μελλοντικό κόσμο, χωρίς αναπηρίες. Φανταστείτε ότι αυτό έγινε σε μένα, στο σώμα μου. Φανταστείτε να μπορούμε να το επεκτείνουμε σε όλη την ανθρωπότητα. Να έχουμε δηλαδή προηγμένη τεχνολογία για την θεραπεία των τυφλών, των ατόμων με σοβαρή κατάθλιψη, των παράλυτων, για όλες τις αναπηρίες. Θα βάζαμε τέλος σε όλα αυτά».

euronews:
«Βλέποντας τα βιονικά σας μέλη, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω την αντίστοιχη φράση του Στιβ Όστιν…»

Χιου Χερ:
«Σίγουρα. Η βιονική είναι μια έννοια που ταιριάζει».

euronews:
«Πώς φτάσαμε εδώ; Και εξηγήστε μας πώς λειτουργούν…»

Χιου Χερ:
«Αυτά που φοράω είναι βιονικά μέλη. Είναι φανταστικά. Κάθε μέλος έχει τρεις υπολογιστές. Όχι μεγάλους. Είναι μικρά τσιπ. Τρεις υπολογιστές. 12 αισθητήρες μετρούν τις θέσεις, την επιτάχυνση, την ταχύτητα, τις θερμοκρασίες, τις δυνάμεις που ασκούνται. Οι αποφάσεις παίρνονται μέσω αλγορίθμων που ελέγχουν τον ενεργοποιητή των μυών. Κινούνται λοιπόν και πραγματοποιούν κάθε βήμα που κάνω. Λειτουργούν ηλεκτρικά. Εδώ βρίσκεται η μπαταρία, την οποία φορτίζω το βράδυ. Είναι τέλεια. Κάνουν να φαίνεται φυσιολογική η κίνησή μου, η ενέργειά μου, κινητοποιείται όλο το μυοσκελετικό μου σύστημα. Είναι καταπληκτικά. Η συσκευή έχει τη δική της νοημοσύνη. Και αντιλαμβάνεται τις προθέσεις μου, από τις δυνάμεις που ασκώ και τις θέσεις που παίρνει το σώμα μου. Στο εργαστήριο, κάνουμε τους ελέγχους των νευρώνων. Συνδέουμε τους μύες και τα νεύρα έτσι ώστε να μεταδίδουν σήματα στους μικροεπεξεργαστές και τους υπολογιστές που έχουμε. Έτσι κάποιος σαν εμένα, μπορεί να ελέγξει με τη θέλησή του τη βιονική του. Και ίσως τελικά κάποια μέρα, λάβει μια αντίδραση από τους αισθητήρες που έχει στο τεχνητό μέλος στο νευρικό του σύστημα. Ίσως μια μέρα δηλαδή μπορέσω να νιώσω το μέλος μου».

euronews:
«Να το αισθανθείτε…»

Χιου Χερ:
«Ναι. Υπάρχει εξέλιξη στο πεδίο της έρευνας. Αλλά σύντομα θα βγουν και για εμπορική χρήση».

euronews:
«Όσον αφορά την εμπορική χρήση. Υπάρχει μια τεράστια βιομηχανία, που παράγει δισεκατομμύρια δολάρια. Τι θα γίνει με τους πιο φτωχούς ανθρώπους; Τα θύματα των ναρκών για παράδειγμα; Υπάρχει κάποιος τρόπος για να κάνουμε αυτά τα μέλη προσιτά σε ανθρώπους που έχουν υποφέρει τόσο πολύ;»

Χιου Χερ:
«Ναι. Στο ερευνητικό μου κέντρο στο ΜΙΤ, υπάρχει η συνιστώσα στην έρευνά μας, που έχει να κάνει με το πώς θα διατηρήσουμε υψηλή την ποιότητα της θεραπείας σε πολύ χαμηλό κόστος και αυτή να είναι προσβάσιμη σε όλους. Μέρος αυτής της λύσης έχει να κάνει με την τοπική παραγωγή αυτών των μελών, έτσι ώστε οι τοπικές κοινότητες να μπορούν να φτιάξουν συσκευές τελευταίας τεχνολογίας. Και κομμάτι όλου αυτού είναι να κατανοήσουμε επιστημονικά, πώς λειτουργεί ο σχεδιασμός. Έτσι ώστε να μπορούμε να αξιοποιήσουμε την κλίμακα και την μαζική παραγωγή. Αλλά ακόμη κι έτσι, πόσο όλο αυτό θα αφορά τον καθένα εξατομικευμένα.

Αυτό που κάνουμε στο MIT είναι να φτιάχνουμε ένα ψηφιακό ανθρώπινο ον, όπου το κάθε άτομο έχει το ψηφιακό του αντίτυπο. Και όταν κάποιος χρειάζεται ένα σουτιέν, ένα ζευγάρι πόδια, γυαλιά, ένα νευρωνικό εμφύτευμα, τότε θα χρησιμοποιούμε ένα ψηφιακό εαυτό. Θα είναι μια πολύ ακριβής αναπαράσταση του ατόμου. Αυτά τα πολύ έξυπνα σχεδιασμένα υπολογιστικά δείγματα αντιλαμβάνονται πολύ καλά τους ανθρώπους, το τι είναι ανθρώπινο και τι σημαίνει να συνδέεσαι σε ένα interface με έναν άνθρωπο».

euronews:
«Υπάρχουν κάποια ηθικά θέματα που να έχουν σχέση με τη δουλειά που κάνετε;»

Χιου Χερ:
«Είναι μια συνηθισμένη ερώτηση. Υπάρχουν ηθικά ζητήματα. Κοιτάξτε: Έχουμε μια ευκαιρία σ’ αυτόν τον αιώνα να βάλουμε τέλος στις αναπηρίες. Να βάλουμε τέλος στις αρρώστιες. Εννοώ ότι το πόσο υποφέρουν σήμερα οι άνθρωποι, εξαιτίας των άρρωστων σωμάτων και μυαλών τους είναι πέρα από κάθε όριο. Έχουμε λοιπόν μια τεράστια ευκαιρία. Υπάρχουν ηθικά διλήμματα, ρίσκα που έχουν να κάνουν με την ηθική. Χρειάζεται να γίνει ακόμη πολλή δουλειά σ’ αυτό τον τομέα. Αλλά πρέπει να βάλουμε τέλος στις αρρώστιες και τις αναπηρίες. Πρέπει. Αυτό είναι το σωστό. Άρα, παράλληλα με αυτή την αξιοθαύμαστη προσπάθεια που κάνουμε για να βάλουμε τέλος, πρέπει να αναπτύξουμε υπεύθυνες πολιτικές και νόμους, που θα χειριστούν ζητήματα που έχουν να κάνουν με την άσκοπη και ακατάλληλη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας.

Δουλεύουμε πάνω σε πολύ συναρπαστικά ζητήματα. Πώς αλληλεπιδρούμε με τα περιφερειακά νεύρα και τους μύες, για να πάρουμε πληροφορίες από το νευρικό σύστημα, αλλά και για να στείλουμε πληροφορίες σ’ αυτό. Καλύτερες μηχανοηλεκτρονικές λύσεις για να βελτιώνουμε τους τρόπους των μηχανικών συνδέσεων των σχεδιασμένων συνθετικών μελών στο ανθρώπινο σώμα. Αναπτύσσουμε δηλαδή την βασική επιστήμη της βιονικής και την αλληλεπίδραση ανάμεσα στην ανθρώπινη φυσιολογία και τον κόσμο των σχεδιασμένων μελών».

euronews:
«Ενώ ο μηνίσκος μου έχει αρχίσει να πονάει, εσείς θα είστε μια χαρά, όταν ψωνίζετε στο σούπερ μάρκετ. Συγχαρητήρια για το βραβείο σας. Ήταν μεγάλη μου χαρά που σας γνώρισα. Κάνετε καταπληκτική δουλειά».

Η απίστευτη ιστορία του «βιονικού» ορειβάτη Χιου Χερ