Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Γιόνας Κάουφμαν-Αντόνιο Παπάνο: Μια στενή καλλιτεχνική σχέση

euronews_icons_loading
Γιόνας Κάουφμαν-Αντόνιο Παπάνο: Μια στενή καλλιτεχνική σχέση
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Γιόνας Κάουφμαν, Αντόνιο Παπάνο: Δύο μεγάλοι αστέρες της όπερας και της κλασικής μουσικής.

Ήταν η προοπτική της συνεργασίας με τον Αντόνιο Παπάνο, που έκανε τον Γιόνας Κάουφμαν να αποδεχτεί την πρόταση να ερμηνεύσει τον ρόλο του Οθέλλου για πρώτη φορά.

Τα τελευταία 15 χρόνια, ο μαέστρος και ο τενόρος έχουν αναπτύξει μια στενή καλλιτεχνική σχέση.

«Σίγουρα, ο ρόλος του Οθέλλου αφήνει ανεξίτηλα το στίγμα του στη διαδρομή σου. Δεν πρέπει να τον ερμηνεύσεις πολύ νωρίς στην καριέρα σου και δεν πρέπει να τον πάρεις πολύ ελαφρά. Γιατί μπορεί να φαίνεται διαχειρίσιμος όταν τον βλέπεις στην παρτιτούρα, και να θεωρείς ότι μπορείς να τον τραγουδήσεις, όταν βάζεις όμως όλο το συναίσθημα που είναι αναγκαίο και την παράνοια που πάει μαζί με τη ζήλια και την καχυποψία, ξαφνικά όλα γίνονται δέκα φορές πιο δύσκολα. Αισθάνεσαι σαν να σηκώνεις ένα τεράστιο βάρος στους ώμους σου» εξηγεί ο Παπάνο.

Ο Γιόνας Κάουφμαν επισημαίνει:

«Είναι πάντα μια κρίσιμη απόφαση, όταν ερμηνεύεις για πρώτη φορά ένα ρόλο, με ποιον θα το κάνεις. Εννοώ ότι πρέπει να το κάνεις με κάποιον που εμπιστεύεσαι, που θα σε βοηθήσει αν χρειαστείς κάτι, που συμφωνείτε στον τρόπο ερμηνείας της μουσικής. Ο Τόνι Παπάνο είναι σίγουρα αυτός ο τύπος.

Βασικά μπορείς να προσπαθήσεις να ερμηνεύσεις τη μουσική, ξεκινώντας από την ίδια τη δομή της και μέσα από τη λογική της να φτάσεις σε ένα αποτέλεσμα. Ή μπορείς να ξεκινήσεις από τα συναισθήματα και να χρησιμοποιήσεις τη μουσική ως ένα όχημα έκφρασης των συναισθημάτων του ρόλου. Από αυτή τη σχολή προέρχομαι. Αυτή είναι η δική μου προσέγγιση. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Τόνι».

Ο Αντόνιο Παπάνο συμπληρώνει:

«Ο διευθυντής ορχήστρας, πρέπει να αφουγκράζεται τις ανάγκες των λυρικών τραγουδιστών, το ρυθμό που θέλουν να έχουν. Πρέπει όμως να τους οδηγεί κιόλας και να δουλεύει μαζί τους. Να τους παροτρύνει να δίνουν τις πιο φανταστικές ερμηνείες τους, γιατί αυτά τα έργα θέλουν φαντασία και αληθινές, δυναμικές σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων».