Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Παρελθόν η μετριοπαθής στάση των αγγλόφωνων - Ενισχύεται το αποσχιστκό κίνημα

Παρελθόν η μετριοπαθής στάση των αγγλόφωνων - Ενισχύεται το αποσχιστκό κίνημα
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Κάποτε βρισκόταν στο περιθώριο, όμως πλέον το κίνημα για την απόσχιση των αγγλόφωνων περιοχών του Καμερούν αποκτά σταδιακά όλο και μεγαλύτερο έρεισμα.

Ένας χρόνος κρατικής καταστολής έχει υπονομεύσει τις μετριοπαθείς φωνές και παράλληλα έχει εγείρει ανησυχίες ότι το κατά πλειοψηφία γαλλόφωνο αφρικανικό κράτος διολισθαίνει σε μια παρατεταμένη περίοδο βίας.

Την Κυριακή, στις κινητοποιήσεις για την επέτειο της ανεξαρτησίας του αγγλόφωνου Καμερούν από τη Βρετανική Αυτοκρατορία, στρατιώτες σκότωσαν τουλάχιστον οκτώ ανθρώπους, απολογισμός που κατά τη Διεθνή Αμνηστία κάνει λόγο για 17 νεκρούς.

Η μετριοπαθής μειοψηφία

Η αυξανόμενη επιρροή των αποσχιστών, οι τάξεις των οποίων περιλαμβάνουν και ένοπλα ριζοσπαστικά στοιχεία, αποτελεί μια από τις σοβαρότερες απειλές στη σταθερότητα του κεντροαφρικανικού κράτους κατά την 35ετή περίοδο διακυβέρνησης του προέδρου Μπολ Μπιγιά.

Ο αγγλόφωνος ακτιβιστής Ίβο Τάνκου, ο οποίος μένει στις ΗΠΑ, λέει χαρακτηριστικά: «Πέρυσι οι αποσχιστές δεν μπορούσαν καν να βγάλουν τον κόσμο στους δρόμους. Όμως οι πολίτες βλέπουν μέλη της οικογένειάς τους να συλλαμβάνονται και να σκοτώνονται. Έτσι, έχουν αλλάξει στάση».

Όπως αρκετοί εκ των μετριοπαθών, που όμως έχουν περιθωριοποιηθεί από τη «γαλλοκρατούμενη» κυβέρνηση Μπιγιά, ο Τάνκου επιδιώκει μια ειρηνική λύση: μια διζωνική ομοσπονδία (μία γαλλόφωνη και μία αγγλόφωνη), αλλά υπό έναν πρόεδρο. Αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι πλέον αποτελεί μειοψηφία.

Ματωμένος Νοέμβρης

Η αντιπαράθεση ξεκίνησε να εντείνεται από το Νοέμβριο. Τότε, αγγλόφωνοι δάσκαλοι και δικηγόροι στις βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές επαρχίες βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν, επειδή έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τα γαλλικά ως γλώσσα εργασίας. Ζητούσαν μεταρρυθμίσεις και μεγαλύτερη αυτονομία. Έξι άνθρωποι σκοτώθηκαν στη διάρκεια εκείνων των διαδηλώσεων.

Κατά τους επόμενους μήνες, η κυβέρνηση παρέταξε χιλιάδες άνδρες της αστυνομίας και των ειδικών δυνάμεων του στρατού. Επέβαλε ένα μαζικό μπλοκάρισμα στην πρόσβαση στο διαδίκτυο και συνέλαβε δεκάδες ακτιβιστών, τους οποίους χαρακτήρισε «τρομοκράτες».

Οι χιλιάδες που διαδήλωσαν την Κυριακή σε όλη τη χώρα δεν ζητούν πλέον μεταρρυθμίσεις. Ζητούν τη σύσταση ενός ανεξάρτητου κράτους για τα περίπου πέντε εκατομμύρια των αγγλόφωνων Καμερουνέζων.

Το πραγματικό μέγεθος και η πραγματική επιρροή του αποσχιστικού κινήματος δεν είναι εύκολο να υπολογιστούν. Πολλά εκ των ηγετικών στελεχών του βρίσκονται είτε στη φυλακή είτε στην εξορία, ενώ ασαφές παραμένει το πόσο ισχυροί είναι οι δεσμοί μεταξύ των διαφορετικών φράξιων εντός του κινήματος, οι οποίες διαφέρουν ως προς το πώς θα επιδιώξουν την επίτευξη των στόχων τους. Αναλυτές δεν αποκλείουν ακόμη και την άμεση διάσπαση του κινήματος.

Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει αμφιβολία για τη δημοφιλία των αποσχιστών και την ικανότητά τους να οργανώνουν κινητοποιήσεις και όχι μόνο. Μέσω του πρακτορείου Reuteres, μάλιστα, ανέλαβαν την ευθύνη για την έκρηξη βόμβας τον προηγούμενο μήνα στη Μπαμέντα, με απολογισμό τρεις νεκρούς αστυνομικούς.

«Καταδικάζω τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται»

«Τίποτα καλό δεν μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση γλωσσικών υπερβολών, τις οδομαχίες και την ανυπακοή προς τις αρχές. Οι βιώσιμες λύσεις για τα προβλήματα πρέπει να βρεθούν μόνο μέσω του ειρηνικού διαλόγου», δήλωσε ο Μπιγιά μέσω twitter με αφορμή τα γεγονότα της Κυριακής, τα οποία επανέφεραν στη μνήμη πολλών την εξέγερση των αποσχιστών της Μπιάφρας στη γειτονική Νιγηρία που πυροδότησε έναν εμφύλιο πόλεμο με πάνω από ένα εκατομμύριο νεκρούς στη δεκαετία του ’60.


«Δημοκρατία της Αμπαζονίας»

Τα αίτια του διχασμού χρονολογούνται έναν αιώνα πριν, από την απόφαση της Κοινωνίας των Εθνών να μοιράσει την πρώην γερμανική αποικία του Καμερούν μεταξύ των Γάλλων και Γερμανών νικητών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το γαλλικό Καμερούν ανεξαρτητοποιήθηκε το 1960, ενώ το βρετανικό ψήφισε ένα χρόνο μετά την ένωση των δύο Καμερούν υπό μία ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Η λύση της ομοσπονδίας εγκαταλείφθηκε μια δεκαετία μετά, έπειτα από ένα δημοψήφισμα, το οποίο οι περισσότεροι αγγλόφωνοι θεώρησαν απάτη.

Το αποσχιστικό κίνημα υπήρχε για δεκαετίες και δρούσε υπογείως. Οι ακτιβιστές του επικοινωνούσαν αρκετές φορές, δίνοντας σημειώματα σε οδηγούς λεωφορείων που περνούσαν από διαφορετικές πόλεις. Ήταν πάντα σε ένα καθεστώς «αναστολής», αλλά ποτέ δεν είχε μεγάλη λαϊκή στήριξη. Μέχρι τώρα.

Οι συλλήψεις υψηλόβαθμων στελεχών του κινήματος τον Ιανουάριο και το Φεβρουάριο ώθησε τους ανεξάρτητους αποσχιστές στη συγκρότηση συμμαχιών, πολλές εκ των οποίων διοικούνται από μέλη της καμερουνέζικης διασποράς. Άλλες ομάδες έχουν επικεντρωθεί στο να δρομολογήσουν την ίδρυση ενός νέου κράτους, στο συντονισμό διαδηλώσεων, στην προσέλκυση και συσπείρωση υποστηρικτών και, σε κάποιες περιπτώσεις, στην διοργάνωση και πραγματοποίηση βίαιων επιθέσεων.

Οι ίδιες ομάδες ήδη έχουν προχωρήσει στην εκτύπωση χιλιάδων γαλάζιων διαβατηρίων για το κράτος της Αμπαζονίας, όπως θέλουν να ονομάσουν το προς απόσχιση αγγλόφωνο Καμερούν. Επιπλέον, έχουν σχεδιάσει το εθνικό τους νόμισμα και έχουν συνθέσει τον εθνικό τους ύμνο.

Τον περασμένο Μάιο, οι αποσχιστές συνέστησαν το δικό τους δορυφορικό τηλεοπτικό δίκτυο ονόματι SCBC (“Southern Cameroon Broadcasting Corporation”), του οποίου το σήμα λαμβάνεται από σχεδόν μισό εκατομμύριο τηλεθεατές.