Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Eurogroup: Η ώρα της κρίσης για την Ελλάδα

Eurogroup: Η ώρα της κρίσης για την Ελλάδα
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η Ελλάδα, ο «μεγάλος ασθενής» έως τώρα της ευρωζώνης, έφτασε τελικά στο σημείο της εξόδου από την κρίση και από τα προγράμματα διάσωσης μετά από οκτώ χρόνια συνεχούς λιτότητας και δράματος.

Αυτό το καλοκαίρι θεωρείται το σημείο καμπής και την Πέμπτη οι Υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης είναι έτοιμοι να αποφασίσουν εδώ στο Λουξεμβούργο τον τελικό οδικό χάρτη για την ελάφρυνση του χρέους και την εποπτεία μετά το πρόγραμμα.

Όλα αυτά τα χρόνια, η Ελλάδα έχει χάσει πάνω από το ένα τέταρτο του ΑΕΠ της σε σύγκριση με τα επίπεδα πριν από την κρίση, αλλά έχασε επίσης ένα σημαντικό μέρος των νέων και υψηλά εξειδικευμένων επαγγελματιών της (πάνω από 500.000 άτομα). Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να έρθουν πίσω.

Σύμφωνα με την εταιρία ICAP,

  • το 36% των επαγγελματιών δεν θα επιστρέψει ποτέ στην Ελλάδα.
  • Το 46% μετά από 36 μήνες.
  • Το 11% μετά από 24 μήνες.
  • Και ποσοστό 7% μετά από 12 μήνες.

Η Λία Κούρου είναι 37 ετών, σπούδασε ναυτιλιακά στην Αθήνα, έκανε το μάστερ της στο Νιούκαστλ και ξεκίνησε την καριέρα της στην Ελλάδα, όπου τα πράγματα δεν πήγαν όπως περίμενε. Αντιμετώπισε φτωχές εργασιακές συνθήκες και διακρίσεις.

Έτσι, πριν από τέσσερα χρόνια, στο αποκορύφωμα της κρίσης, αποφάσισε να φύγει και ήρθε εδώ στο Λουξεμβούργο για να ξεκινήσει τη νέα της ζωή και να εργαστεί σε ναυτιλιακή εταιρεία.

Σκέφτεται να γυρίσει πίσω; Είναι αισιόδοξη για το μέλλον;

Η Λία Κούρου απάντησε στο Euronews:

«Όχι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Παρά τα δεινά που είχαμε να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά τα χρόνια, τίποτα δεν άλλαξε. Τα πράγματα έχουν παραμείνει τα ίδια. Έτσι λοιπόν το να φύγω από εδώ που έχω σταθερό ωράριο εργασίας, έχω ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό μου, το Λουξεμβούργο διαθέτει ένα σύστημα υγείας που είναι εξαιρετικά καλό και να επιστρέψω στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα της Ελλάδας, όχι δεν θα το κάνω.

Νομίζω ότι για να δούμε τις αλλαγές που απαιτούνται και να μπουν τα πράγματα στο δρόμο τους, χρειαζόμαστε τουλάχιστον 20 ή 30 χρόνια, ώστε να φτάσουμε σε ένα σημείο που θα ανοίξει τις πόρτες για να γυρίσουν πίσω οι υψηλά εξειδικευμένοι άνθρωποι, αλλά τότε δεν θα είμαστε πια νέοι», τονίζει.

Αλλά τι πρέπει να γίνει ώστε η Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της;

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων έχει ήδη χρηματοδοτήσει πολλά επιχειρηματικά έργα στην Ελλάδα που ανέρχονται στο 10% του ΑΕΠ της και συνεχίζει.

«Συνεχίζουμε τον σχεδιασμό μας για να επικεντρωθούμε σε έργα στους τομείς των μεταφορών και της ενέργειας. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να συνεχιστεί ο εκσυγχρονισμός των αυτοκινητοδρόμων, ο εκσυγχρονισμός των δρόμων, ο εκσυγχρονισμός γενικά των συγκοινωνιών και των επικοινωνιών μεταξύ διαφόρων μερών, μεταξύ των νησιών και της ηπειρωτικής χώρας, για παράδειγμα. Δεν υπάρχει μαγικό σημείο τέλους, όπου ξαφνικά όλα είναι τέλεια. Πρέπει απλώς να διασφαλίσουμε ότι όλα πάνε προς τη σωστή κατεύθυνση», εξηγεί ο Τζόναθαν Τέιλορ, Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

Αλλά ακόμα κι αν η κατάσταση είναι καλή, είναι καιρός να αποφασίσουμε τι θα συμβεί με το χρέος. Και ο Άνχελ Γκουρία εξηγεί τι πρέπει να κάνουν επειγόντως οι υπόλοιποι εταίροι.

«Η Ελλάδα έχει ήδη κάνει αυτό που έπρεπε και έχει υποστεί τις συνέπειες, αλλά ήταν θαρραλέα και τώρα βλέπετε την καλή πλευρά, το αποτέλεσμα αυτών των μεταρρυθμίσεων. Ωστόσο, το ερώτημα τώρα είναι πώς αντιμετωπίζεις το χρέος που ανέρχεται στο 180% του ΑΕΠ, το οποίο αποτελεί βαρύ φορτίο, υπάρχει υπερβολικό χρέος στα βιβλία. Και ελλείψει μιας ονομαστικής μείωσης του χρέους πώς είναι δυνατό να μειωθεί η τωρινή αξία του; Για να δοθεί αρκετός χρόνος, οι προθεσμίες πληρωμής των τόκων, οι προθεσμίες για να ξεπληρωθεί το αρχικό χρέος πρέπει να έχουν περιθώρια, τα παράθυρα πρέπει να είναι αρκετά ανοιχτά ώστε να μπορεί να μπει πολύς αέρας, όχι αβεβαιότητα. Έτσι θα μπορέσει η Ελλάδα να ανταμειφθεί για τις μεταρρυθμίσεις που έκανε η ίδια και για τις άλλες μεταρρυθμίσεις που μπορεί να έρθουν στο μέλλον και να μην περιοριστεί από το ίδιο το χρέος. Και τότε εν τέλει θα είναι δυνατό πολιτικά να μειωθεί η ονομαστική αξία του χρέους. Αλλά προς το παρόν, τουλάχιστον βεβαιωθείτε ότι η εξυπηρέτηση του χρέους δεν περιορίζει τη μελλοντική ανάπτυξη», τονίζει ο γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, Άνχελ Γκουρία.