Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Ο «Πάρσιφαλ» του Ρ. Βάγκνερ μαγεύει το Μόναχο

euronews_icons_loading
Ο «Πάρσιφαλ» του Ρ. Βάγκνερ μαγεύει το Μόναχο
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ο «Πάρσιφαλ» το τελευταίο αριστούργημα του Βάγκνερ παρουσιάζεται σε μια νέα παραγωγή στην Κρατική Όπερα της Βαυαρίας.

Η τελευταία ολοκληρωμένη όπερα του Ρίχαρντ Βάγκνερ παρουσιάζεται τώρα σε μια νέα εντυπωσιακή παραγωγή στην Κρατική Όπερα της Βαυαρίας.

Το νέο ανέβασμα έχει σχεδιάσει ο σπουδαίος Γερμανός καλλιτέχνης Γκέοργκ Μπάζελιτς. Το καστ είναι εξαιρετικό: η Νίνα Στέμε ερμηνεύει τη μυστηριώδη Κούντρι, ο Γιόνας Κάουφμαν τον Πάρσιφαλ και ο Ρενέ Πάπε τον Γκούρνεμαντζ. Ο «Πάρσιφαλ» έχει να κάνει με την ιστορία του Αγίου Δισκοπότηρου.

«Ο Πάρσιφαλ είναι ένα πολύ έντονο έργο. Για μένα είναι το πιο ολοκληρωμένο έργο του Βάγκνερ υπό την έννοια ότι η υπόθεση δεν έχει να κάνει με την ιστορία, τους ήρωες και τα έπη των θεών και την αγάπη. Έχει να κάνει με την πίστη, όποια πίστη κι αν είναι αυτή, με την επιθυμία, τον πόνο και τη λύτρωση» αναφέρει ο διάσημος τενόρος.

Ο Ρενέ Πάπε συμπληρώνει: «Ο Βάγκνερ γνώριζε πολλά για τον Βουδισμό και για άλλες θρησκείες. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να ορίσουμε αυτό που παρουσιάζεται στο έργο ως χριστιανισμό. Είναι κάτι περισσότερο καθολικό. Όσοι πιστεύουν σε κάτι, θα ταυτιστούν με τον Πάρσιφαλ».

«Το έργο σε οδηγεί σε διαφορετικούς κόσμους. Ταυτόχρονα είναι και πολύ αινιγματικό. Είναι όμορφο και βλέπει στο μέλλον από την σκοπιά του Βάγκνερ και ταυτόχρονα βλέπει και πίσω στο χρόνο» υπογραμμίζει η σοπράνο Νίνα Στέμε.

Ο Πάρσιφαλ έκανε πρεμιέρα στο δεύτερο φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ το 1882. Το έργο τοποθετείται στην Ισπανία, τον Μεσαίωνα. Αφηγείται την ιστορία του Πάρσιφαλ που είναι προορισμένος να σώσει την αδελφότητα των Ιπποτών που φυλάσσουν το Άγιο Δισκοπότηρο, στο οποίο ήπιε ο Χριστός στο Μυστικό Δείπνο και την Ιερή Λόγχη που τον πλήγωσε πάνω στον Σταυρό. Η σχέση του Πάρσιφαλ με την μυστηριώδη Κούντρι είναι καθοριστική και για τους δύο.

«Κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους, αρχίζουν να συμβαίνουν διάφορα, όταν η Κούντρι καταλαβαίνει ποιος είναι ή ποιος θα μπορούσε να γίνει ο Πάρσιφαλ. Τον ερωτεύεται. Δεν θέλει να τον αποπλανήσει» τονίζει η Νίνα Στέμε. Ο Γιόνας Κάουφμαν στέκεται στο φιλί των δύο χαρακτήρων:

«Με αυτό το φιλί, όλα ξεκαθαρίζουν μέσα του. Προβλέπει το μέλλον του. Ξέρει την αποστολή του και αντιλαμβάνεται ότι θα μπορούσε να γίνει κάποιος που μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Ο Βάγκνερ γενικά χρειάζεται λίγο χρόνο για να σε βάλει στη μουσική του, αλλά όταν ξεκαθαρίζει η γενική εικόνα, τότε σε κερδίζει. Σου γίνεται εμμονή και δεν μπορείς να γλιτώσεις από τη μαγεία της. Ξεχνάς πραγματικά το χώρο και τον χρόνο».

Οι επόμενες παραστάσεις της όπερας είναι προγραμματισμένες για τις 31 Ιουλίου και για τις 24, 28 & 31 Μαρτίου 2019.

«Φάλσταφ»: Η κωμική όπερα του Βέρντι στο Covent Garden

euronews_icons_loading
«Φάλσταφ»: Η κωμική όπερα του Βέρντι στο Covent Garden
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ο Σαίξπηρ τον δημιούργησε, ο Βέρντι τον έκανε αθάνατο. Ο «Φάλσταφ» είναι η τελευταία όπερα που έγραψε ο μεγάλος Ιταλός συνθέτης και η δεύτερη κωμωδία στην πολυετή διαδρομή του. Πρωταγωνιστής είναι ένας χοντρός μπον βιβάν που ζει σε ένα πανδοχείο στο Ουίνδσορ.

Η παράσταση φιλοξενείται αυτή την περίοδο στην Βασιλική Όπερα του Λονδίνου σε σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Κάρσεν. Έκανε πρεμιέρα το 2012 και η αναβίωσή της έγινε το 2015.

«Είναι ένας από τους μυθικούς χαρακτήρες της όπερας. Για μένα είναι ο Ντον Τζοβάνι που έχει μεγαλώσει. Αντιπροσωπεύει τον τύπο που απολαμβάνει όλες τις χαρές της ζωής. Το "Άδραξε την ημέρα" είναι σαν να είναι γραμμένο για αυτόν» επισημαίνει ο Ρόμπερτ Κάρσεν.

Για τον μπασοβαρύτονο Μπριν Τερβέλ, ο Φάλσταφ είναι ο ρόλος που τον έκανε διάσημο:

«Είναι απολαυστικό να δίνεις ζωή σ' αυτόν τον χαρακτήρα στην σκηνή. Οι κοιλιές, το μακιγιάζ, οι περούκες και τα μουστάκια, όλα αυτά σημαίνουν ότι θα είναι μια βαριά νύχτα για μένα. Έχασα 5,5 κιλά. Είναι σαν να είμαι στον φούρνο ή στη σάουνα, φορώντας όλο αυτό τον επιβλητικό όγκο στην σκηνή».

Ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας, ένας χοντρός ιππότης βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση. Αποφασίζει να βάλει σε εφαρμογή ένα σχέδιο για να γίνει πλούσιος. Και αυτό έχει να κάνει με την αποπλάνηση δύο εύπορων κυριών. Δεν τα καταφέρνει γιατί τον παίρνουν χαμπάρι. Γίνεται ο περίγελος του Ουίνδσορ. Αλλά στο τέλος θριαμβεύει.

«Η μουσική είναι πολύ εύθυμη και πολύ εορταστική, γιατί ο Φάλσταφ ενδιαφέρεται για όλες τις χαρές της σάρκας. Λατρεύει το φαγητό και το ποτό, γι' αυτό αποφασίσαμε να πίνει και να τρώει σε κάθε σκηνή του έργου. Και στο τέλος μοιάζει σαν όλοι να θέλουν να φάνε τον Φάλσταφ» υπογραμμίζει ο Κάρσεν και συμπληρώνει:

​«Στη σύνθεση των οπερατικών του έργων ο Βέρντι είναι μοντερνιστής. Κατά τη γνώμη μου έμοιαζε με τον Ροντέν που δούλευε συνεχώς τα έργα του για να πετύχει το αποτέλεσμα που ήθελε και συνέχιζε να δουλεύει με στόχο να τους δώσει τη μορφή που ήθελε. Έχει έναν τραχύ τρόπο προσέγγισης, εκτός από τον Φάλσταφ, όπου εκλεπτύνει τα πάντα. Είναι ένα εμβληματικό έργο. Ήταν κάτι που αποφάσισε να κάνει ίσως γιατί ήξερε ότι δεν θα μπορούσε να γράψει άλλο έργο σαν κι αυτό».

Ο Φάλσταφ έκανε πρεμιέρα τον Φεβρουάριο του 1893 στην Σκάλα του Μιλάνου. Ο πρωταγωνιστής του έργου δηλώνει γοητευμένος με την μουσική σύνθεση του Βέρντι:

«Ποιος άλλος τελειώνει μια όπερα με φούγκα; Αυτή είναι μία από τις καλύτερες μουσικές στιγμές του έργου. Είναι απίστευτο να σκεφτείς ότι αυτό είναι το φινάλε της όπερας, γραμμένο από έναν τόσο ηλικιωμένο συνθέτη στον οποίο ο Ροσίνι είχε πετάξει το γάντι λέγοντάς του: "Δεν θα μπορέσεις να γράψεις ποτέ μια κωμική όπερα". Και κοιτάξτε τι πέτυχε».

«Φάλσταφ»: Η κωμική όπερα του Βέρντι στο Covent Garden