Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

30 χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας

euronews_icons_loading
30 χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας
Πνευματικά Δικαιώματα  Michael Sohn/AP
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Στις 3 Οκτωβρίου 1990 η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (Deutsche Demokratische Republik / DDR) προσχώρησε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Τριάντα χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας, όλο και περισσότεροι είναι οι νέοι Γερμανοί που δηλώνουν ότι δεν θυμούνται τίποτα από τα χρόνια που η χώρα τους έζησε διχασμένη. Τι σημαίνει για αυτούς η γιορτή της 3ης Οκτωβρίου; Ο Τόμας Ρίπε είναι 34 ετών. Είναι καθηγητής ιστορίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και λέει: «Ένας νέος συνδέεται πολύ λίγο με τη μέρα. Ένας συνάδελφός μου μου είπε ότι κάθε 3η Οκτωβρίου αναρωτιέται γιατί τα κασταστήματα είναι κλειστά. Είναι διαφορετικά από ό,τι στη Γαλλία όπου ο κόσμος συμμετέχει στον εορτασμό της εθνικής γιορτής, κρατώντας σημαίες. Εδώ είναι τελείως διαφορετικά. Οι Γερμανοί είναι πιο συμμαζεμένοι».

Η εμπειρία του στα σχολεία του έχει διδάξει ότι οι νέοι δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τον διχασμό προηγούμενων ετών.

«Όταν ήμουν νέος, εξακολουθούσαμε να λέμε “Ossi” και “Wessi”, Ανατολικοί και Δυτικοί. Αυτό συνέβαινε την δεκαετία του 2000 και ίσως κι όταν ήμουν παιδί, στη δεκαετία του '90. Αλλά αυτό, να λέμε Ossi και Wessi δεν έχει καμία σημασία για τους μαθητές μου πια. Για όλο τον κόσμο είμαστε η ενωμένη Γερμανία. Το γεγονός ότι κάποτε υπήρχε ένα σύνορο αρχίζει να γίνεται όλο και περισσότερο θολό,» περιγράφει ο Τόμας Ρίπε.

Μελέτη που εκπονήθηκε από το Ίδρυμα Όττο Μπρένερ επιβεβαιώνει ότι το τείχος στο μυαλό των ανθρώπων παίρνει μικρότερες διαστάσεις ακόμη και στο μυαλό μεγαλύτερων ανθρώπων. Το 1991 το ένα τρίτο των ανατολικογερμανών και των Γερμανών της δυτικής Γερμανίας δεν ήξεραν τίποτα οι μεν για τους δε. Το 2018, το ποσοστό αυτό είχε πέσει στο 15%.

Η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία της εκπαίδευσης για να κλείσει κι άλλο η ψαλίδα.

Ένα έργο που οι καθηγητές της Ιστορίας στα σχολεία αναλαμβάνουν με ευγνωμοσύνη, όπως λέει ο Τόμας Ρίπε.