Μουντιάλ: Οι απουσίες, οι ξεχασμένοι «γίγαντες» και δυναμικές επιστροφές

Το Μουντιάλ του 2026 θα φέρει ξανά στη μεγαλύτερη σκηνή του ποδοσφαίρου ορισμένες από τις πιο ιστορικές εθνικές ομάδες, αφήνοντας όμως την ίδια στιγμή αρκετά μεγάλα ονόματα εκτός διοργάνωσης. Για κάποιες χώρες η απουσία είναι προσωρινή, για άλλες όμως έχει εξελιχθεί σε μια χρόνια ποδοσφαιρική πληγή. Η πιο εντυπωσιακή απουσία παραμένει η Ιταλία.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Η τέσσερις φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια θα μείνει εκτός για τρίτο συνεχόμενο Μουντιάλ, έχοντας αγωνιστεί τελευταία φορά στη Βραζιλία το 2014. Πρόκειται για μία από τις βαθύτερες κρίσεις στην ιστορία της Squadra Azzurra, ιδίως αν σκεφτεί κανείς ότι μόλις πριν από δύο δεκαετίες βρισκόταν στην κορυφή του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Από το Μουντιάλ του 2026 θα λείψουν επίσης αρκετές εθνικές ομάδες που συμμετείχαν στο Κατάρ το 2022.

Δανία, Πολωνία, Ουαλία, Καμερούν, Σερβία και Κόστα Ρίκα δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την πρόκριση και θα απουσιάσουν από την προσεχή διοργάνωση. Νιγηρία, Ρωσία και Ισλανδία θα είναι απούσες για δεύτερη συνεχόμενη φορά, καθώς τελευταίο τους Μουντιάλ ήταν αυτό της Ρωσίας το 2018.

Η ξηρασία διαρκεί ακόμη περισσότερο για Σλοβακία και Σλοβενία, που θα χάσουν τέταρτο συνεχόμενο Μουντιάλ από τις τελευταίες τους παρουσίες στη Νότια Αφρική το 2010.

Ελλάδα και Χιλή θα επεκτείνουν την απουσία τους σε τρεις διοργανώσεις, καθώς αμφότερες αγωνίστηκαν τελευταία φορά στη Βραζιλία το 2014. Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές μακροχρόνιες απουσίες ξεχωρίζουν η Ρουμανία και η Ιρλανδία. Η Ρουμανία θα μείνει εκτός για έβδομο συνεχόμενο Μουντιάλ, με την τελευταία της συμμετοχή να είναι στη Γαλλία το 1998.

Η Ιρλανδία, που εμφανίστηκε τελευταία φορά το 2002, θα έχει πλέον παρακολουθήσει έξι διοργανώσεις στη σειρά από την τηλεόραση.

Οι μεγάλες απουσίες

Ιταλία: Παγκόσμιος γίγαντας σε παρακμή

Λίγες απουσίες στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο προκαλούν τόσο σοκ όσο αυτή της Ιταλίας. Η Squadra Azzurra παραμένει μία από τις πιο επιτυχημένες εθνικές ομάδες στην ιστορία, με τέσσερις κατακτήσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου (1934, 1938, 1982 και 2006).

Ο τελευταίος τους θρίαμβος ήρθε στο Βερολίνο, το 2006, απέναντι στη Γαλλία, σε έναν τελικό που έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για τη νίκη της Ιταλίας, αλλά και για την περιβόητη αποβολή του Ζινεντίν Ζιντάν, μετά την κουτουλιά στον Μάρκο Ματεράτσι.

Έκτοτε, όμως, η πτώση ήταν θεαματική: αποκλεισμός από τα Μουντιάλ του 2018, του 2022 και πλέον του 2026, με κάθε αποτυχία να πονά περισσότερο από την προηγούμενη.

Ρουμανία: Η μαγεία του Χάτζι και η μακρά αναμονή από το 1998

Η «χρυσή γενιά» της Ρουμανίας έφτασε στο απόγειό της στο Μουντιάλ του 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με ηγέτη τον Γκεόργκε Χάτζι — συχνά αποκαλούμενο «Μαραντόνα των Καρπαθίων» — η Ρουμανία έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, παίζοντας από το πιο θεαματικό ποδόσφαιρο της διοργάνωσης.

Εκείνο το τουρνουά ουσιαστικά σήμανε το τέλος μιας εποχής, αν και η Ρουμανία προκρίθηκε και στο Μουντιάλ της Γαλλίας το 1998, όπου έφτασε στους «16». Έκτοτε, δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Κύπελλα, αν και οι πρόσφατες εμφανίσεις της στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα δείχνουν ότι ίσως αρχίζει να βρίσκει ξανά τον δρόμο της.

Ουαλία: Από τον Πελέ στον Γκάρεθ Μπέιλ

Η Ουαλία χρειάστηκε να περιμένει 64 χρόνια για να επιστρέψει σε Μουντιάλ, σημειώνοντας ευρωπαϊκό ρεκόρ μεγαλύτερου διαστήματος μεταξύ δύο συμμετοχών όταν προκρίθηκε για το Κατάρ 2022.

Η μεγαλύτερη επιτυχία της παραμένει το τουρνουά του 1958, όπου έφτασε στα προημιτελικά πριν αποκλειστεί από τη Βραζιλία με γκολ ενός 17χρονου τότε Πελέ.

Η επιστροφή της το 2022, με έμπνευση τον Γκάρεθ Μπέιλ, έβαλε τέλος σε μια ιστορική ανομβρία. Ωστόσο, ο αποκλεισμός της από τα προκριματικά του Μουντιάλ 2026 από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη ήταν ένα σκληρό πλήγμα για τους Ουαλούς φιλάθλους, που θα παρακολουθήσουν και πάλι τη διοργάνωση από την τηλεόραση.

Βόρεια Κορέα: Το θαύμα του 1966 και η επιστροφή το 2010

Η Βόρεια Κορέα υπέγραψε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του Μουντιάλ όταν νίκησε την Ιταλία το 1966 και έφτασε έως τα προημιτελικά, μετατρέποντας την ομάδα σε παγκόσμιο σύμβολο του αουτσάιντερ.

Χρειάστηκαν άλλα 44 χρόνια για να επιστρέψει σε τελική φάση, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 στη Νότια Αφρική. Εκείνη η πορεία, πάντως, ολοκληρώθηκε απογοητευτικά, με τρεις ήττες και τέρματα 1–12. Έκτοτε, δεν έχει ξαναπροκριθεί.

Καναδάς: Μια νέα ποδοσφαιρική δύναμη σε άνοδο;

Ο Καναδάς εμφανίστηκε πρώτη φορά σε Μουντιάλ το 1986, χωρίς να πετύχει γκολ και με τέρματα 0–5.

Η επιστροφή του το 2022, έπειτα από 36 χρόνια απουσίας, σηματοδότησε την ανάδειξη μιας ελπιδοφόρας νέας γενιάς με ηγέτη τον Άλφονσο Ντέιβις. Αν και δεν πήρε ούτε βαθμό, κατάφερε τουλάχιστον να σκοράρει δύο φορές.

Τώρα, ως συνδιοργανωτής του Μουντιάλ 2026, ο Καναδάς έχει μια πραγματική ευκαιρία να φτάσει στα νοκ άουτ – ένα επίτευγμα που θα αποτελούσε τη μεγαλύτερη στιγμή στην ποδοσφαιρική ιστορία της χώρας.

Ιρλανδία: Το παραμύθι του Italia ’90

Η σπουδαιότερη στιγμή της Ιρλανδίας ήρθε στο Μουντιάλ του 1990, όταν η ομάδα του Τζακ Τσάρλτον έφτασε μέχρι τα προημιτελικά στην παρθενική της συμμετοχή, πυροδοτώντας σκηνές πανηγυρισμών σε ολόκληρη τη χώρα.

Η Ιρλανδία προκρίθηκε επίσης στα Μουντιάλ του 1994 και του 2002, αλλά έκτοτε δεν έχει επιστρέψει, με αποτέλεσμα η πορεία της στην Ιταλία να παραμένει μέχρι σήμερα η κορυφαία ποδοσφαιρική της επιτυχία.

Αυτή τη φορά, έχασαν οριακά την πρόκριση, γνωρίζοντας την ήττα στα πέναλτι από την Τσεχία στον ημιτελικό των ευρωπαϊκών μπαράζ, παρότι προηγούνταν με 2–1 μέχρι το 86ο λεπτό. Η Τσεχία εξασφάλισε τελικά το εισιτήριο επικρατώντας και της Δανίας, επίσης στα πέναλτι.

Ομάδες που σχεδόν έχουμε ξεχάσει ότι έπαιξαν ποτέ σε Μουντιάλ

Κούβα: Οι ξεχασμένοι προημιτελικοί του 1938

Λίγοι θυμούνται ότι η Κούβα έφτασε στα προημιτελικά του Μουντιάλ του 1938, επίτευγμα που παραμένει μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του ποδοσφαίρου της Καραϊβικής.

Η Κούβα νίκησε τη Ρουμανία σε επαναληπτικό αγώνα, αφού το πρώτο ματς είχε λήξει 3–3, σε μια εποχή που τα πέναλτι δεν υπήρχαν ακόμη. Στα προημιτελικά βρήκε απέναντί της μια ισχυρή Σουηδία και γνώρισε βαριά ήττα με 8–0. Έκτοτε, δεν έχει ξαναεμφανιστεί σε Μουντιάλ.

Ινδονησία: Πρωτοπόρος της Ασίας

Η Ινδονησία, τότε με την ονομασία Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, έγινε η πρώτη ασιατική χώρα που αγωνίστηκε ποτέ σε Μουντιάλ, επίσης το 1938.

Η πορεία της κράτησε μόλις έναν αγώνα, αλλά η ιστορική της σημασία είναι τεράστια. Κληρώθηκε απέναντι στην Ουγγαρία στον πρώτο γύρο και ηττήθηκε με 6–0, όμως η θέση της στην ποδοσφαιρική ιστορία είχε ήδη κατοχυρωθεί.

Ισραήλ: Μία και μοναδική συμμετοχή, πριν από 56 χρόνια

Το Ισραήλ έχει πάρει μέρος σε Μουντιάλ μόνο μία φορά, στο Μεξικό το 1970.

Η ισοπαλία 1–1 με τη Σουηδία παραμένει μία από τις κορυφαίες στιγμές στην ποδοσφαιρική ιστορία της χώρας. Συνολικά, το Ισραήλ είχε αξιοπρεπή παρουσία, κρατώντας επίσης την Ιταλία στο 0–0 πριν χάσει με 2–0 από την Ουρουγουάη.

Τζαμάικα: Οι «Reggae Boyz»

Η μοναδική παρουσία της Τζαμάικα σε Μουντιάλ ήταν στη Γαλλία το 1998.

Οι βαριές ήττες από Κροατία και Αργεντινή δεν μείωσαν τον ενθουσιασμό των «Reggae Boyz», που φύλαξαν την καλύτερη εμφάνισή τους για το τελευταίο ματς των ομίλων απέναντι στην Ιαπωνία. Η αξέχαστη νίκη με 2–1 χάρισε στην Τζαμάικα τη συμπάθεια του κόσμου, ενώ ο Θίο Γουίτμορ – σκόρερ και των δύο τερμάτων – κέρδισε μια θέση στο ποδοσφαιρικό πάνθεον της χώρας.

Κίνα: Ένα όνειρο που ακόμη περιμένει τη συνέχεια

Η Κίνα προκρίθηκε για πρώτη φορά σε Μουντιάλ το 2002, αλλά αποκλείστηκε με τρεις ήττες, χωρίς να πετύχει γκολ και με τέρματα 0–9.

Έκτοτε, δυσκολεύεται ακόμη και να πλησιάσει εκ νέου την πρόκριση, αφήνοντας το όνειρο μιας δεύτερης παρουσίας σε Παγκόσμιο Κύπελλο να μοιάζει πιο μακρινό από ποτέ.

Οι μεγάλες επιστροφές

Την ίδια στιγμή, αρκετές εθνικές ομάδες επιστρέφουν στο Μουντιάλ με εντυπωσιακό τρόπο. Η Ιαπωνία, η Σαουδική Αραβία και η Αλγερία εξασφάλισαν ξανά την πρόκρισή τους και συνεχίζουν να εδραιώνονται ως σταθεροί εκπρόσωποι της Ασίας και της Αφρικής. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι επιστροφές αρκετών ιστορικών ευρωπαϊκών ομάδων. Η Τουρκία επιστρέφει σε τελική φάση για πρώτη φορά μετά το 2002, όταν είχε κατακτήσει την τρίτη θέση στην Κορέα και την Ιαπωνία. Η Νορβηγία επίσης γυρίζει μετά από μακρά απουσία, με μια νέα γενιά αστέρων και μπροστάρη τον Έρλινγκ Χάαλαντ.

Σκωτία, Αυστρία, Τσεχία και Παραγουάη επιστρέφουν επίσης στη μεγάλη σκηνή, προσθέτοντας χρώμα και ιστορικό βάθος στη διοργάνωση.

Το Μουντιάλ του 2026 διαμορφώνεται έτσι σε ένα συναρπαστικό μίγμα επιστροφών, απογοητεύσεων και ανανεωμένης ελπίδας. Για ορισμένες χώρες, η απουσία είναι απλώς ένα προσωρινό πισωγύρισμα. Για άλλες, κάθε Παγκόσμιο Κύπελλο που περνάει και το βλέπουν από μακριά προστίθεται ως ένα όλο και πιο επώδυνο κεφάλαιο στην ποδοσφαιρική τους ιστορία.