Ο συνδυασμός χαμηλών μισθών, έλλειψης ισορροπίας ζωής-εργασίας και μεγάλων αραιοκατοικημένων περιοχών με υψηλή ζήτηση ζωικών προϊόντων δυσκολεύει την παραμονή των επαγγελματιών στις αγροτικές περιοχές της Ισπανίας.
Οι Ούγγροι, Σλοβάκοι ή Λιθουανοί κτηνίατροι -η 17η, 18η και 23η ευρωπαϊκή οικονομία αντίστοιχα- αμείβονται καλύτερα από τους Ισπανούς συναδέλφους τους. Πρόκειται για στοιχεία από έρευνα της FVE, της Ομοσπονδίας Ευρωπαίων Κτηνιάτρων, που δείχνουν ότι η διάμεση αμοιβή των 266 εθελοντών συμμετεχόντων ανέρχεται σε περίπου 26.400 ευρώ μικτά τον χρόνο.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Ωστόσο, αυτά τα ποσά είναι πολύ πιο αισιόδοξα από εκείνα που προβλέπει η ίδια η συλλογική σύμβαση αυτών των εργαζομένων (πηγή στα Ισπανικά) στην Ισπανία. Για θέσεις όπως εκείνη του τεχνικού εργαστηρίου, η εργασιακή συμφωνία προβλέπει μόλις 19.403,17 ευρώ ετησίως, χωρίς να συνυπολογίζονται τα επιδόματα.
Επιπλέον, το 60% των Ισπανών κτηνιάτρων που μετανάστευσαν σε άλλες χώρες δηλώνει ότι το έκανε για να βελτιώσει τις εργασιακές του συνθήκες, σύμφωνα με την έρευνα, με τους ερωτηθέντες να αναφέρουν περίπου οκτώ ώρες υπερωριών τον μήνα, κάτι περισσότερο από δύο μονάδες πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι συνθήκες εργασίας αυτών των επαγγελματιών ενδεχομένως εξηγούν μέρος της εικόνας του κλάδου στην ύπαιθρο. Σε μια συνάντηση εργασίας που πραγματοποιήθηκε στο Ροβανιέμι της Φινλανδίας, στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης της FVE, η Οργάνωση Κολεγιακών Κτηνιάτρων (OCV) παρουσίασε την εισήγηση «Η ισπανική πρόκληση: τι λειτουργεί και τι αποτυγχάνει στην αγροτική άσκηση», όπου ανέλυσε τις συνέπειες αυτής της δομικής έλλειψης.
«Καθώς γινόμαστε όλο και λιγότεροι, οι συνάδελφοι έχουν ολοένα μεγαλύτερο φόρτο εργασίας, πρέπει να επισκέπτονται περισσότερες φάρμες και να διανύουν κάθε μέρα περισσότερα χιλιόμετρα. Είναι πολύ σκληρές συνθήκες, που δυσκολεύουν την ανανέωση των γενεών, και πρέπει να εξεταστεί και η κερδοφορία». Έτσι συνοψίζει ο πρόεδρος της OCV, Γκονθάλο Μορένο, μία ακόμη πτυχή τηςερημωμένης Ισπανίας: απέραντες εκτάσεις γης με δημογραφικά χαρακτηριστικά, σε ορισμένες ζώνες, συγκρίσιμα με τη φινλανδική Λαπωνία.
Αυτό έχει άμεσες συνέπειες για την οικονομία, ιδίως σε περιοχές όπως η Καστίλλη και Λεόν ή η Αραγωνία: η Ισπανία βρίσκεται σήμερα στην πρώτη θέση μεταξύ των κτηνοτροφικών παραγωγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με πάνω από πέντε εκατομμύρια τόνους ετησίως σε εξαγωγές και το 26% του συνολικού κοινοτικού όγκου, μπροστά από τη Γερμανία.
Η ένωση σφαγείων της Καστίλλης και Λεόν Amacyl υπολογίζει ότι η έλλειψη επαρκούς αριθμού κτηνιάτρων προκαλεί μείωση της λειτουργίας έως και κατά 45% σε αυτού του τύπου τις εγκαταστάσεις, καθώς και σε άλλες συναφείς βιομηχανίες, όπως η γαλακτοκομική.
Ωστόσο, η απουσία ελέγχου από τους επαγγελματίες δεν έχει συνέπειες μόνο για τους επιχειρηματίες και τον κλάδο. Το «eldiario.es» δημοσίευσε αυτή την εβδομάδα την έναρξη διαδικασίας εις βάρος του σφαγείου Vicente de Lucas Fuentetaja, σε μικρή απόσταση από τη Σεγκόβια, αφού θανάτωσε 200 νεαρά ελάφια που κρατούνταν στριμωγμένα σε συνθήκες εμφανoύ φόβου και άγχους. Διαπιστώθηκε ότι τα ζώα παρέμειναν ζωντανά για αρκετά λεπτά αφότου πυροβολήθηκαν τη στιγμή της θανάτωσης.
Την ίδια χρονιά, η οργάνωση ARDE κατήγγειλε την κατάσταση μιας μεγάλης χοιροτροφικής μονάδας στο Castellote (Τερουέλ), όπου πολλά ζώα ήταν ετοιμοθάνατα και ζούσαν μαζί με πτώματα σε αποσύνθεση μέσα στις εγκαταστάσεις.
Άλλες πλατφόρμες, όπως η Ecologistas en Acción, έχουν καταγγείλει ότι, παραδόξως, η διάδοση αυτών των μεγάλων κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων θέτει σε κίνδυνο την επανακατοίκηση αυτών των πυρήνων, λόγω της ρύπανσης που προκαλείται και, κατά συνέπεια, την άφιξη νέων επαγγελματιών κτηνιάτρων.
Η OCV υπογραμμίζει επίσης την αντίφαση που υπάρχει στην Ισπανία. Παρότι διαθέτει την πιο ευρεία εκπαιδευτική προσφορά στην Κτηνιατρική στην ΕΕ -δεκαπέντε σχολές και αυξάνονται, με μία νέα που σχεδιάζει να ανοίξει το Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα-, μεγάλο μέρος των πτυχιούχων δεν θέλει ή δεν μπορεί να ασκήσει το επάγγελμα στην ύπαιθρο. Εκτιμάται ότι το 35% των αποφοίτων αναπτύσσει την καριέρα του εκτός χώρας.