Τα πεταμένα μπαλόνια εκπέμπουν τοξικές χημικές ουσίες στο περιβάλλον και μπορούν εύκολα να καταποθούν από τα ζώα, ωστόσο ίσως να βρισκόμαστε μπροστά στη λύση του προβλήματος...
Μια υποψήφια διδάκτορας από το Ηνωμένο Βασίλειο ίσως να βρήκε τη λύση σε ένα παγκόσμιο πρόβλημα: τον θανατηφόρο κίνδυνο που προκαλούν τα πεταμένα μπαλόνια στην άγρια ζωή.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Παρότι αποτελούν σύμβολο χαράς και γιορτής, τα μπαλόνια μπορεί να είναι επιβλαβή και ακόμη και θανατηφόρα για τη θαλάσσια ζωή και τα πουλιά όταν καταλήγουν σε χωματερές, στις παραλίες και στη θάλασσα.
Μελέτη του 2019 από το Πανεπιστήμιο της Τασμανίας διαπίστωσε ότι τα μπαλόνια είναι «το είδος πλαστικού απορρίμματος με τον υψηλότερο κίνδυνο» για τα θαλασσοπούλια, 32 φορές πιο θανατηφόρα από την κατάποση σκληρών πλαστικών.
Το «Bioloon» φιλοδοξεί να δώσει λύση σε αυτό το πρόβλημα. Η νέα εφεύρεση είναι φτιαγμένη από υλικό που βιοδιασπάται μέσα σε εννέα μήνες.
Οι δημιουργοί του ευελπιστούν να το κυκλοφορήσουν στην αγορά έως το 2028 και, ως επιπλέον πλεονέκτημα για όσους οργανώνουν πάρτι, το μπαλόνι φουσκώνει το ίδιο εύκολα με ένα συμβατικό.
Bioloon: μπαλόνι 100% βιοδιασπώμενο
«Κάναμε εκατοντάδες δοκιμές. Είχαμε πάρα, πάρα πολλές αποτυχίες», παραδέχεται η Τζουλιάνα Κάμινγκ, υποψήφια διδάκτορας στο Imperial College London και συνδημιουργός του «Bioloon».
Σε εργαστήριο του πανεπιστημίου, η 29χρονη έδειξε με περηφάνια στο πρακτορείο ειδήσεων AFP ένα φιαλίδιο που περιείχε ένα πολύτιμο κίτρινο υγρό. Όταν στερεοποιείται, μετατρέπεται σε μαλακό, ελαστικό υλικό με υφή αντίστοιχη ενός συμβατικού μπαλονιού.
Υπάρχει όμως μία καθοριστική διαφορά: σύμφωνα με την Κάμινγκ, αποδομείται πλήρως μέσα σε εννέα μήνες, σε αντίθεση με τα παραδοσιακά μπαλόνια.
Το Bioloon είναι το αποτέλεσμα μιας σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που ξεκίνησε η Σάρλοτ Μέλια, επιχειρηματίας στον χώρο των εκδηλώσεων, η οποία αυτοχαρακτηρίζεται περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένη. «Ήμουν διοργανώτρια πάρτι για πάνω από 10 χρόνια και… ήμουν πολύ επικεντρωμένη στη βιωσιμότητα. Το τελευταίο εμπόδιο για μένα ήταν τα απορρίμματα από τα μπαλόνια», λέει στο AFP. «Βγάζαμε χιλιάδες μπαλόνια για πάρτι κάθε εβδομάδα», προσθέτει, αλλά έμεναν εκεί «μόνο για λίγες ώρες, απλώς για να σκάσουν και να πεταχτούν στα σκουπίδια».
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν όταν συνειδητοποίησε ότι «τα μπαλόνια δεν είναι βιοδιασπώμενα», παρότι η συσκευασία ανέφερε ότι θα διασπώνται «με τον ρυθμό ενός φύλλου βελανιδιάς».
Πεισμένη ότι μια βιώσιμη εναλλακτική λύση ήταν εφικτή, η Μέλια αποφάσισε μαζί με συνεργάτη της να διαθέσει περίπου 30.000 λίρες (35.000 ευρώ) για να χρηματοδοτήσει εν μέρει τη διδακτορική έρευνα της Κάμινγκ.
Τα μπαλόνια «απελευθερώνουν τοξικές χημικές ουσίες στο περιβάλλον»
Το τμήμα χημικής μηχανικής του Imperial College υπολογίζει ότι κάθε χρόνο αγοράζονται παγκοσμίως μεταξύ 20 και 25 δισεκατομμυρίων μπαλονιών, όμως οι περισσότεροι αγοραστές δεν γνωρίζουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των παραδοσιακών μπαλονιών, τα οποία, παρά τη διαφήμισή τους, δεν αποδομούνται. Πλήθος μελετών έχει καταγράψει τους κινδύνους που προκαλούν τα μπαλόνια όταν καταλήγουν στη φύση, ιδίως για τη θαλάσσια ζωή και τα πουλιά.
Η Κάμινγκ αφιέρωσε τρία χρόνια στην ανάπτυξη της φόρμουλάς της. Η αφετηρία είναι η ίδια με ενός συνηθισμένου μπαλονιού: φυσικό λάτεξ που προέρχεται από τον χυμό του καουτσουκόδεντρου, ενός είδους που ευδοκιμεί στον Αμαζόνιο – μια βάση που έχει αλλάξει ελάχιστα από τότε που εφευρέθηκε το μπαλόνι, το 1824.
«Για να μετατραπεί το φυσικό λάτεξ σε αυτό που αποκαλούμε καουτσούκ, περνά από μια διαδικασία που λέγεται θειούχος βουλκανισμός», εξηγεί. Αυτό προϋποθέτει την προσθήκη «επιταχυντών θείου, αντιοξειδωτικών και ενεργοποιητών στο υλικό», κάτι που «εμποδίζει τη βιοδιάσπαση των μπαλονιών» και ταυτόχρονα απελευθερώνει «τοξικές χημικές ουσίες στο περιβάλλον».
Προφυλακτικά και ρούχα στη συνέχεια;
Αυτό το στάδιο της διαδικασίας παραγωγής βρέθηκε στο επίκεντρο της έρευνας της Κάμινγκ.
«Το μπαλόνι μας εξακολουθεί να κατασκευάζεται από φυσικό λάτεξ, αλλά το αναμειγνύουμε με ένα ακόμη βιοδιασπώμενο πολυμερές και δεν προσθέτουμε κανένα από τα πρόσθετα που χρησιμοποιούνται στα παραδοσιακά μπαλόνια», είπε.
«Έτσι διατηρείται η βιοδιασπασιμότητα», πρόσθεσε, αποφεύγοντας να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες για την κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας διαδικασία.
Σύμφωνα με τους δημιουργούς, το Bioloon αποδομείται ανεξάρτητα από το πού θα καταλήξει. Οι ερευνητές «το δοκίμασαν σε έδαφος, θαλασσινό νερό και απιονισμένο νερό».
«Αποδομήθηκε σε όλες αυτές τις συνθήκες… και εκτιμούμε ότι θα βιοδιασπαστεί μέσα σε περίπου εννέα μήνες», εξήγησε η Κάμινγκ.
Για τη Μέλια, οι δυνατότητες της τεχνολογίας ξεπερνούν κατά πολύ τα διακοσμητικά μπαλόνια για πάρτι και μπορούν να αξιοποιηθούν σε προϊόντα καθημερινής χρήσης και ιατρικά προϊόντα, όπως γάντια οικιακής χρήσης, χειρουργικά γάντια, ρούχα από λάτεξ και προφυλακτικά.