Έρευνα του CSIC και του Πανεπιστημίου Γρανάδας εντοπίζει τις αποικίες πιγκουίνων barbijo ως άγνωστη έως τώρα φυσική πηγή μεθανίου, με εκπομπές έως 7 εκατ. τόνους τον χρόνο.
Οι μεγάλες αποικίες από πιγκουίνους barbijo στην Ανταρκτική αποτελούν μια σημαντική φυσική πηγή μεθανίου, ενός αερίου του θερμοκηπίου του οποίου η επίδραση στην υπερθέρμανση του πλανήτη είναι ισχυρότερη από εκείνη του διοξειδίου του άνθρακα (CO₂).
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Όπως δείχνει για πρώτη φορά μια μελέτη του Instituto de Ciencias Marinas de Andalucía (ICMAN), ερευνητικού κέντρου του Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC), σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Γρανάδα. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Climate and Atmospheric Science», εκτιμά ότι το γκουάνο αυτών των πτηνών παράγει περίπου 490.000 τόνους μεθανίου τον χρόνο. Πρόκειται για ποσότητα συγκρίσιμη με τις εκπομπές άλλων αναγνωρισμένων φυσικών πηγών, όπως το σύνολο των παράκτιων ωκεάνιων περιοχών του κόσμου.
Μέχρι σήμερα, η πλειονότητα των μελετών για τις εκπομπές μεθανίου είχε επικεντρωθεί σε ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η χρήση ορυκτών καυσίμων, η γεωργία και η διαχείριση αποβλήτων, καθώς και στα οικόσιτα ζώα. Ωστόσο, οι μεγάλες συγκεντρώσεις άγριας πανίδας μπορούν επίσης να δημιουργούν εκπομπές μέσω της συσσώρευσης και αποσύνθεσης οργανικής ύλης.
«Το γκουάνο που συσσωρεύεται σε αυτούς τους πληθυσμούς πτηνών, οι οποίοι μπορεί να αριθμούν δεκάδες χιλιάδες άτομα, δημιουργεί εξαιρετικά έντονες εστίες εκπομπής μεθανίου που μέχρι τώρα δεν είχαν μετρηθεί ούτε ποσοτικοποιηθεί επιτόπου», εξηγεί ο Alejandro Román, ερευνητής του ICMAN-CSIC και πρώτος συγγραφέας της μελέτης, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση.
Για να προκύψουν αυτά τα αποτελέσματα, η ομάδα πραγματοποίησε άμεσες μετρήσεις αερίων σε δύο μεγάλες αποικίες πιγκουίνων στο νησί Decepción, στο αρχιπέλαγος των Νότιων Σέτλαντ. Χρησιμοποίησε επίσης drones με οπτικούς αισθητήρες για την αποτύπωση των επιφανειών που καλύπτονται από γκουάνο και την εκτίμηση του μεγέθους των πληθυσμών.
Αν η εκτίμηση επεκταθεί σε όλες τις χερσαίες περιοχές της Ανταρκτικής που επηρεάζονται από αυτά τα πτηνά, οι εκπομπές θα μπορούσαν να φτάνουν σε επίπεδο εκατομμυρίων τόνων. «Θα μπορούσαν να φτάσουν περίπου τα 7 εκατομμύρια τόνους μεθανίου ετησίως, ποσότητα της ίδιας τάξης μεγέθους με αυτή που εκτιμάται σε παγκόσμια κλίμακα για άλλες σημαντικές πηγές μεθανίου που συνδέονται με ζωική δραστηριότητα, όπως οι τερμίτες», σύμφωνα με την Emma Huertas, κύρια ερευνήτρια του προγράμματος DICHOSO μαζί με τον Antonio Tovar.
Οι συντάκτες της μελέτης θεωρούν ότι το φαινόμενο αυτό πρέπει να ενταχθεί στις παγκόσμιες απογραφές εκπομπών και υπογραμμίζουν την ανάγκη να μελετηθεί πώς η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να το μεταβάλει, επηρεάζοντας τόσο τους πληθυσμούς των πιγκουίνων όσο και τους μικροοργανισμούς του εδάφους που παράγουν μεθάνιο κατά τη διάρκεια της αποσύνθεσης του γκουάνο.