Από 1η Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου 2027, οι εξώσεις ενοικιαστών αναστέλλονται στη Γαλλία. Το μέτρο προστατεύει τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά τον χειμώνα, αλλά ισχύουν ορισμένες εξαιρέσεις.
Κάθε χρόνο, η χειμερινή αναστολή των εξώσεων σηματοδοτεί μια παύση στις απομακρύνσεις ενοικιαστών. Θεσπίστηκε το 1956 και αυτή η ρύθμιση απαγορεύει στους ιδιοκτήτες να βγάζουν τους ενοικιαστές από το σπίτι τους μεταξύ 1ης Νοεμβρίου και 31ης Μαρτίου, ακόμη και όταν δικαστική απόφαση έχει διατάξει την έξωσή τους, για παράδειγμα λόγω απλήρωτων ενοικίων.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Όμως αυτή η αναστολή δεν σταματά την εξέλιξη των δικαστικών διαδικασιών. (πηγή στα Γαλλικά) Ένας ιδιοκτήτης μπορεί πάντα να προσφύγει στη δικαιοσύνη μέσα σε αυτή την περίοδο. Μόνο η εκτέλεση της απόφασης για έξωση μετατίθεται για την άνοιξη. Επιπλέον, τα χρέη από τα ενοίκια συνεχίζουν να συσσωρεύονται.
Η αναστολή επεκτείνεται επίσης στις διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου λόγω απλήρωτων λογαριασμών στις κύριες κατοικίες. Οι πάροχοι δεν μπορούν λοιπόν να διακόψουν την παροχή ενέργειας μέσα σε αυτή την περίοδο. Πρόκειται για μια ουσιώδη προστασία στην καρδιά του χειμώνα. Ωστόσο, η μείωση της ισχύος του ηλεκτρικού ρεύματος παραμένει δυνατή σε ορισμένες περιπτώσεις.
Πίσω από αυτή τη χειμερινή «παρένθεση» κρύβονται κάποια ανησυχητικά στοιχεία. Σύμφωνα με το Ίδρυμα για τη Στέγαση των Μειονεκτούντων (Fondation pour le Logement des Défavorisés) (πηγή στα Γαλλικά), σχεδόν 25.000 εξώσεις πραγματοποιήθηκαν το 2025, επηρεάζοντας περισσότερους από 50.000 ανθρώπους. Πρόκειται για αύξηση 60 % μέσα σε δέκα χρόνια. Το Ίδρυμα καταγγέλλει ιδίως την επιτάχυνση των διαδικασιών μετά τον νόμο Κασμπαριάν του 2023.
Η προστασία που προσφέρει η χειμερινή αναστολή των εξώσεων δεν είναι απόλυτη. Οι εξώσεις παραμένουν δυνατές όταν εξασφαλίζεται κατάλληλη μετεγκατάσταση, σε περιπτώσεις κατάληψης ακινήτου ή όταν ένας δικαστής διατάσσει την απομάκρυνση βίαιου συζύγου στο πλαίσιο διαταγής προστασίας.
Το μέτρο αυτό δεν αποτελεί πραγματικά γαλλική ιδιαιτερότητα: αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων το Βέλγιο, η Ιρλανδία και η Πολωνία, διαθέτουν αντίστοιχους μηχανισμούς. Οι ημερομηνίες και οι όροι εφαρμογής διαφέρουν πάντως ανάλογα με τις εθνικές νομοθεσίες.