Η απασχόληση στη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία μειώθηκε από 425.500 θέσεις εργασίας το 2010 σε 286.800 το 2023, δηλαδή σχεδόν 139.000 λιγότερες πλήρους απασχόλησης, ή πτώση κατά 33%.
Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιοποιήθηκε την Πέμπτη από το Γαλλικό Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE), το εργατικό δυναμικό της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας μειώθηκε κατά ένα τρίτο την περίοδο 2010-2023.
Στην καταμέτρηση περιλαμβάνονται κατασκευαστές οχημάτων, παραγωγοί εξοπλισμού και άλλοι προμηθευτές, με το μεγαλύτερο μέρος της αναστάτωσης να οφείλεται στις ίδιες τις αυτοκινητοβιομηχανίες, που προχώρησαν σε περικοπή 46.000 θέσεων εργασίας στη διάρκεια των 13 ετών που εξετάζει η μελέτη.
Η πτώση των πωλήσεων λόγω, μεταξύ άλλων, του κινεζικού ανταγωνισμού επιδείνωσε το πρόβλημα και οδήγησε σε κλείσιμο και μετεγκατάσταση εργοστασίων.
Οι Renault και Stellantis, στην οποία ανήκουν πάνω από δώδεκα μάρκες αυτοκινήτων όπως οι Citroën, Fiat και Peugeot, έχουν εγκαταστήσει παραγωγικές μονάδες σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, όπου το εργατικό κόστος είναι χαμηλότερο, όπως η Ρουμανία, η Σλοβενία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Σλοβακία.
Η έρευνα του INSEE είναι η πρώτη που χαρτογραφεί όλες τις μορφές βιομηχανικής παραγωγής που συνδέονται με τον γαλλικό κλάδο αυτοκινήτου και περιγράφει ένα ζοφερό τοπίο.
Τα στοιχεία γίνονται ακόμη πιο ανησυχητικά όταν συγκριθούν με τα μεγέθη της λοιπής βιομηχανίας, όπου το εργατικό δυναμικό έμεινε σχεδόν σταθερό, με μόλις 1% μείωση.
Ζοφερό μέλλον για τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία
Η συρρίκνωση και η επακόλουθη μετεγκατάσταση της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας έχει πλήξει αρνητικά μια σειρά από συναφείς κλάδους στη χώρα και από το 2023 η τάση αυτή δεν κάνει παρά να επιταχύνεται.
Οι προμηθευτές ανταλλακτικών στη Γαλλία επλήγησαν ακόμη περισσότερο από τη μετεγκατάσταση των αυτοκινητοβιομηχανιών: οι κατασκευαστές εξοπλισμού και εξαρτημάτων μείωσαν το προσωπικό τους στη χώρα κατά 31,5%, χάνοντας 92.700 θέσεις πλήρους απασχόλησης.
Επιπλέον, οι Michelin, Valeo, Forvia, Bosch, Lisi και Dumarey βρίσκονται όλες στη διαδικασία κλεισίματος μονάδων στη Γαλλία.
Η αντίθεση είναι έντονη ανάμεσα στις θέσεις εργασίας που εξαρτώνται από την πορεία της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας και στα επίπεδα απασχόλησης στα τμήματα των ίδιων βιομηχανικών κλάδων που δεν συνδέονται με αυτήν.
Οι βιομηχανίες παραγωγής ελαστικών και πλαστικών για την αυτοκινητοβιομηχανία έχουν χάσει το 43% του εργατικού τους δυναμικού, ενώ όσες δραστηριοποιούνται εκτός του κλάδου αυτοκινήτου κατέγραψαν μείωση μόλις 3%.
Παρόμοια εικόνα παρουσιάζει και η μεταλλουργία, όπου στις δραστηριότητες που συνδέονται με την παραγωγή αυτοκινήτων καταγράφεται πτώση των θέσεων εργασίας κατά 42%, ενώ στους υπόλοιπους κλάδους της ίδιας βιομηχανίας η μείωση περιορίζεται στο 3%.
Στα μεταλλικά προϊόντα, ο τομέας που σχετίζεται με την αυτοκινητοβιομηχανία σημειώνει πτώση 27%, την ώρα που στις άλλες χρήσεις οι θέσεις εργασίας παραμένουν πρακτικά σταθερές.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το χάσμα στα χημικά: στην παραγωγή για την αυτοκινητοβιομηχανία η απασχόληση έχει μειωθεί κατά 29%, ενώ στις δραστηριότητες που εξυπηρετούν άλλους κλάδους αυξήθηκε κατά 19%.
Εντέλει, αυτές οι τόσο καθαρές διαφοροποιήσεις αναδεικνύουν μια ολοένα και βαθύτερη διαρθρωτική κρίση, δείχνοντας πως ο γαλλικός κλάδος αυτοκινήτου αποσυνδέεται με γοργούς ρυθμούς από τη σχετική σταθερότητα του υπόλοιπου βιομηχανικού ιστού, χωρίς ενδείξεις ανάκαμψης και με πολλαπλά σημάδια επιδείνωσης.