Έρωτας, επιθυμία και σύγχρονη ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις συναντιούνται ξανά στη σκηνή της Εθνικής Όπερας του Παρισιού, καθώς το εμβληματικό μπαλέτο «Le Parc» του Ανζελίν Πρελζοκάζ επιστρέφει για όλο τον Φεβρουάριο, υπενθυμίζοντας γιατί παραμένει ένα από τα πιο διαχρονικά έργα του σύγχρονου χορού
Καθ’ όλη τη διάρκεια του Φεβρουαρίου, το εμβληματικό μπαλέτο «Le Parc» του χορογράφου Ανζελίν Πρελζοκάζ επιστρέφει στη σκηνή της Εθνικής Όπερας του Παρισιού.
Δημιουργημένο το 1994 για το Μπαλέτο της Όπερας του Παρισιού, το τρίπρακτο αυτό έργο, που θεωρείται από πολλούς κριτικούς και φίλους του χορού αριστούργημα, εξερευνά τα παιχνίδια του έρωτα με ελαφρότητα και αισθησιασμό, πάνω στη μουσική του Μότσαρτ.
Η δουλειά πάνω στο «Le Parc» σημαίνει «να νιώθεις το κείμενο του Μότσαρτ να ζωντανεύει σε κάθε βήμα», εξηγεί ο Ανζελίν Πρελζοκάζ.
Ο χορογράφος ανατρέχει στο παρελθόν με συγκίνηση:
«Οι καλλιτέχνες είναι εξαιρετικά τυχεροί που μπορούν να κάνουν αυτό που αγαπούν: να συνεχίζουν να επινοούν, να δημιουργούν, να φαντάζονται και να ονειρεύονται. Είναι σαν να μην έχουμε φύγει ποτέ από τον κόσμο της παιδικής ηλικίας, κατά κάποιον τρόπο, και το βρίσκω πολύ όμορφο. Το να μεγαλώνεις και να ωριμάζεις διατηρώντας αυτή την παιδική αίσθηση του θαυμασμού είναι κάτι μεγαλειώδες», λέει ο Ανζελίν Πρελζοκάζ.
«Αυτό που είναι συναρπαστικό με το Le Parc», συνεχίζει, «είναι ότι κάθε γενιά του προσδίδει τη δική της ευαισθησία». Ο χορογράφος υπογραμμίζει ότι οι νεαροί χορευτές της Όπερας, πολλοί από τους οποίους ανακαλύπτουν αυτούς τους ρόλους για πρώτη φορά, επαναπροσδιορίζουν τις ανδρικές και γυναικείες σχέσεις που παρουσιάζονται στη σκηνή: «ένα μπαλέτο ταυτόχρονα αισθησιακό, παιχνιδιάρικο και βαθιά ανθρώπινο».
Οι νέοι αυτοί χορευτές φέρνουν στη σκηνή ανανεωμένη ενέργεια, συναίσθημα και σκηνική χημεία, καθιστώντας κάθε σκηνή μοναδική και σχεδόν απτή για το κοινό.
Από πού αντλεί την έμπνευσή του ο Πρελζοκάζ;
«Προσωπικά, όταν δημιουργώ ένα έργο, υπάρχουν τρία ερωτήματα που επανέρχονται συνεχώς και συνδέονται με το κείμενο, το πρόσχημα και το πλαίσιο. Το κείμενο είναι ο χορός μου, η χορογραφική μου γραφή. Το πρόσχημα είναι αν πρόκειται για τη “Λίμνη των Κύκνων”, για ένα παραμύθι ή για έναν στοχασμό πάνω στη βαρύτητα. Και το πλαίσιο είναι η εποχή μας», εξηγεί.
Και προσθέτει: «Αυτό που έχει αλλάξει στο πλαίσιο είναι ο επαναπροσδιορισμός των σχέσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών, αλλά και των ερωτικών σχέσεων γενικότερα. Με άλλα λόγια, πράγματα που οι πρόγονοί μας, οι άνθρωποι των σπηλαίων ή ακόμη και πριν από 20, 30 ή 40 χρόνια, θεωρούσαν αποδεκτά, σήμερα δεν είναι πια – και αυτό είναι φυσιολογικό, γιατί τότε επικρατούσε μια νοοτροπία που, κατά τη γνώμη μου, ήταν απολύτως αθέμιτη».
Το μπαλέτο «Le Parc» παρουσιάζεται στην Εθνική Όπερα του Παρισιού έως τις 25 Φεβρουαρίου 2026.