Euronews διοργανώνει συζήτηση με τέσσερις φιναλίστ του Βραβείου Κοινού LUX 2026 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: αγάπη, ελευθερία και οικογένεια στο επίκεντρο.
Ο νικητής της έκδοσης 2026 του Βραβείου Κοινού LUX θα αναδειχθεί ισότιμα από τους πολίτες της ΕΕ και τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πριν όμως ανακοινωθεί ο νικητής, η Euronews διοργάνωσε ένα ντιμπέιτ με σκηνοθέτες, παραγωγούς και ηθοποιούς από τις πέντε ταινίες που διαγωνίζονται.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Οι τελικές ταινίες διερεύνησαν θέματα αγάπης, οικογένειας, ελευθερίας, ταυτότητας και πολλά ακόμη.
Love me tender είναι μια γαλλική ταινία για μια γυναίκα της οποίας η ζωή ανατρέπεται όταν ο σύζυγός της αναλαμβάνει την επιμέλεια του γιου τους, αφού του αποκαλύπτει ότι έχει ερωτικές σχέσεις με γυναίκες.
Η ηθοποιός Ρασέλ Καν εξήγησε πώς ταινίες σαν κι αυτή βοηθούν να τεθεί επί τάπητος το ζήτημα των διακρίσεων σε βάρος των LGBTQIA+ στην Ευρώπη.
«Η πραγματικότητα που βιώνει αυτή η κοινότητα παραμένει περίπλοκη, γιατί βλέπουμε ότι η θέση της μπορεί να έχει βελτιωθεί στην Ευρώπη, αλλά εξακολουθεί να είναι άνιση, καθώς είναι στα βαθύτερα κοινωνικά στρώματα όπου τα LGBTQIA+ άτομα μπορεί να απειλούνται και να αμφισβητείται το κατά πόσο μπορούν να είναι αυθεντικά ο εαυτός τους», είπε.
«Γι’ αυτό θεωρώ ότι η συζήτηση παραμένει ανοιχτή και ότι χρειαζόμαστε ακόμη ταινίες και σκηνοθέτες, ανθρώπους που δημιουργούν τέχνη, για να τροφοδοτούν τον διάλογο γύρω από το πώς αποδεχόμαστε όσους ζουν έξω από τις κοινωνικές νόρμες.»
Όλες οι ταινίες που έφτασαν στον τελικό και διεκδικούν το φετινό Βραβείο Κοινού LUX φαίνεται να αναταράσσουν τα κοινωνικοπολιτικά νερά, αγγίζοντας επίκαιρα θέματα με στόχο να φέρουν αλλαγές.
Η Εύα Λιμπερτάδ, σκηνοθέτρια του Sorda (Κωφή) - μία από τις αγαπημένες ταινίες του 2025 για το Euronews Culture -είπε ότι ελπίζει η ταινία της να επηρεάσει θεατές τόσο στην κοινότητα των κωφών όσο και των ακουόντων. Τόνισε ότι έχει ήδη λάβει μηνύματα για το πώς η ταινία άλλαξε την οπτική του κόσμου για την κώφωση.
«Πιστεύω ότι αυτή η ταινία βοηθά τον κόσμο να σκεφτεί τι είναι κανονικότητα», εξήγησε. «Νομίζω ότι η αληθινή κανονικότητα είναι η διαφορετικότητα. Η κανονικότητα δεν υπάρχει.»
Ισχυρά μηνύματα σαν κι αυτό αποτελούν κοινό παρονομαστή στις ταινίες του τελικού. Οι βραβευμένοι δημιουργοί που διαγωνίζονται δεν φείδονται προσπαθειών για να ακουστούν όσα θέλουν να πουν.
Ο σκηνοθέτης του It Was Just an Accident, Τζαφάρ Παναχί, είναι επικριτικός απέναντι στην ιρανική κυβέρνηση και έχει φυλακιστεί πολλές φορές. Γύρισε την ταινία του χωρίς επίσημη άδεια γυρισμάτων από τις ιρανικές αρχές.
«Το μήνυμα της ταινίας είναι: πώς θα οργανωθούμε για να ξαναχτίσουμε μια δημοκρατία, γνωρίζοντας ότι αυτή η δημοκρατία θα πρέπει να οικοδομηθεί μαζί με εκείνους που έσπειραν τον τρόμο», δήλωσε ο Φιλίπ Μαρτέν, παραγωγός του It Was Just an Accident.
«Θα πρέπει να βρούμε μια λύση. Και θα είναι αυτή η λύση η συγχώρεση; Ή θα είναι η εκδίκηση; Αυτό είναι το ηθικό ερώτημα που τίθεται.»
Ο κινηματογράφος είναι μια μορφή τέχνης που θέτει διαρκώς ηθικά ερωτήματα στο κοινό. Οι ταινίες όμως μπορούν να κάνουν και κάτι παραπάνω. Όπως κάθε μορφή τέχνης, υπάρχουν για να ψυχαγωγούν, να φέρνουν τους ανθρώπους κοντά και να προκαλούν συναισθήματα.
«Πιστεύω ότι η τέχνη είναι κάτι τεράστιο, που αντέχει στον χρόνο σε κάθε γενιά», δήλωσε ο Ντίαρμιντ Νόις, ηθοποιός στην ταινία Christy.
Η ιρλανδοβρετανική παραγωγή καταπιάνεται με θέματα νεολαίας, ζωής της εργατικής τάξης και προστασίας των παιδιών. Ο Νόις είπε ότι η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει σαν μορφή θεραπείας, ειδικά για τις νεότερες γενιές.
«Νομίζω ότι είναι κάτι από το οποίο η νεότερη γενιά μπορεί πραγματικά να ωφεληθεί. Πιστεύω ότι αυτό θα βοηθήσει να ξανακουστούν οι φωνές τους.»
Η νικήτρια ταινία επιλέγεται ισότιμα από τους πολίτες της ΕΕ και τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με την επιλογή κάθε ομάδας να μετρά κατά 50%.