Η Αστάνα φιλοξένησε για πρώτη φορά το Βασιλικό Δανικό Θέατρο, ενώ η πρωτεύουσα του Καζακστάν προβάλλεται ως κόμβος συνάντησης ευρωπαϊκών και ασιατικών τεχνών.
Υπάρχουν πόλεις από τις οποίες η τέχνη απλώς περνά και πόλεις όπου κάνει στάση. Την περασμένη εβδομάδα, η Αστάνα ανήκε στη δεύτερη κατηγορία.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Για πρώτη φορά, το Βασιλικό Δανικό Θέατρο, ένας από τους αρχαιότερους και πιο αναγνωρισμένους πολιτιστικούς οργανισμούς παραστατικών τεχνών στην Ευρώπη, που ιδρύθηκε το 1748, εμφανίστηκε στην πρωτεύουσα του Καζακστάν, φέρνοντας μαζί του σχεδόν τρεις αιώνες θεατρικής παράδοσης.
Το Βασιλικό Δανικό Θέατρο είναι γνωστό για τη διατήρηση μιας από τις πιο καθαρές κλασικές παραδόσεις μπαλέτου στην Ευρώπη. Αυτή η παράδοση έχει τις ρίζες της στο έργο του Όγκουστ Μπουρνονβίλ, του χορογράφου του 19ου αιώνα, του οποίου τα μπαλέτα διαμόρφωσαν την ταυτότητα του δανικού μπαλέτου.
Το πιο γνωστό του έργο, το La Sylphide, παραμένει στο ρεπερτόριο μεγάλων θιάσων σε όλη την Ευρώπη και πέρα από αυτήν, ανάμεσά τους και η Astana Opera, ένα από τα κορυφαία θέατρα στην Ευρασία.
Αντίθετα, μια πολύ διαφορετική ενέργεια μετέφερε η προσκεκλημένη καλλιτέχνις Selene Muñoz. Η εμφάνισή της συνέδεσε την ένταση του φλαμένκο με σύγχρονη κίνηση.
Το Βασιλικό Δανικό Θέατρο παρουσιάζει πρόγραμμα γκαλά στην Αστάνα
Στο Astana Ballet, το Βασιλικό Δανικό Θέατρο παρουσίασε ένα πρόγραμμα 10 έργων που ένωσαν την κλασική κληρονομιά με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή χορογραφία.
Η παράσταση κινήθηκε ανάμεσα σε εποχές και στυλ, αντανακλώντας το ευρύτερο ρεπερτόριο του θιάσου – από κλασικά έργα που στηρίζονται στην παράδοση του 19ου αιώνα μέχρι πιο σύγχρονες χορογραφικές φωνές.
Στο επίκεντρο της βραδιάς βρέθηκε η παράδοση του Μπουρνονβίλ, με αποσπάσματα όπως ο «Jockey Dance», το «The Kermesse in Bruges» και το «Premier danseur pas de deux».
«Φέραμε στην Αστάνα, από τη Δανία, το πιο πολύτιμο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς: την υψηλή μας τέχνη», δήλωσε η μπαλαρίνα του Βασιλικού Δανικού Θεάτρου, Beatriz Domingues.
«Αποτελεί εθνικό θησαυρό, γι’ αυτό και είναι τόσο σημαντικό να τον παρουσιάζουμε σε διεθνές κοινό. Πέρυσι εμφανιστήκαμε στο Αλμάτι και μας εντυπωσίασαν βαθιά ο ενθουσιασμός και η θερμή υποδοχή. Είναι μεγάλη χαρά για όλους μας που επιστρέφουμε στο Καζακστάν.»
Μια αντίθετη ενέργεια έφερε η προσκεκλημένη καλλιτέχνις Selene Muñoz, της οποίας η εμφάνιση συνδύασε την ένταση του φλαμένκο με σύγχρονη κίνηση.
«Είμαι πραγματικά χαρούμενη που βρίσκομαι εδώ, στην Αστάνα, και που μοιράζομαι τη δουλειά μου με το κοινό», είπε η Selene Muñoz.
«Αυτό το σόλο είναι πολύ προσωπικό για μένα, γιατί ενώνει τις ισπανικές ρίζες μου με τη σύγχρονη κίνηση. Είναι ένας τρόπος να εκφράσω από πού έρχομαι και πώς κινούμαι σήμερα.»
Η επίσκεψη οργανώθηκε με τη συμμετοχή του Meirambek Nazargozhayev, του πρώτου καλλιτέχνη του Βασιλικού Δανικού Θεάτρου που έχει γεννηθεί στο Καζακστάν. Επιστρέφοντας στη σκηνή της πατρίδας του, παρουσίασε ένα σόλο, το «Loneliness», πάνω στη «Σονάτα στο σεληνόφως» του Μπετόβεν.
Γεφυρώνοντας τις παραδόσεις του μπαλέτου στην Καζακική Εθνική Ακαδημία Χορογραφίας
Η περιοδεία δεν περιορίστηκε στη βραδιά γκαλά. Στην Καζακική Εθνική Ακαδημία Χορογραφίας στην Αστάνα, οι χορευτές άνοιξαν την πρόβα τους στους σπουδαστές μέσα από ειδικά σεμινάρια αφιερωμένα στην παράδοση του Μπουρνονβίλ.
Στο Καζακστάν, όπου η ρωσική σχολή μπαλέτου παραμένει το κυρίαρχο εκπαιδευτικό σύστημα, τέτοιες ανταλλαγές έχουν ιδιαίτερη σημασία, καθώς δίνουν στους σπουδαστές την ευκαιρία να γνωρίσουν μια διαφορετική ευρωπαϊκή κλασική προσέγγιση και να διευρύνουν την καλλιτεχνική τους ματιά.
Τα μαθήματα συντόνισαν καλλιτέχνες στενά συνδεδεμένοι με αυτή την παράδοση, όπως η Dinna Bjorn, μία από τις σημαντικότερες ειδικούς στην κληρονομιά του Μπουρνονβίλ, και ο χορογράφος Eric Viudes.
«Πιστεύω ότι μπόρεσα να μεταδώσω την παράδοση του Μπουρνονβίλ μέσα από αυτά τα μαθήματα», ανέφερε η Dinna Bjorn.
«Αυτό που την κάνει ξεχωριστή είναι ότι μπορεί να συνδυαστεί με άλλα στυλ, και αυτό θέλω να καταλάβουν οι νέοι χορευτές. Μπορούν να χορεύουν κλασικό ρεπερτόριο, συμπεριλαμβανομένων στοιχείων της ρωσικής σχολής, αλλά και σύγχρονα έργα, παραμένοντας ωστόσο μέσα στη δανική παράδοση.»
Η επίσκεψη ήταν κάτι περισσότερο από έναν ακόμη σταθμό περιοδείας. Αποτέλεσε μια ακόμη στιγμή στον ολοένα πιο σημαντικό ρόλο της Αστάνα ως πολιτιστικού σημείου συνάντησης ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία, όπου διεθνείς θίασοι βρίσκουν όλο και συχνότερα νέο κοινό, μακριά από τις παραδοσιακές τους έδρες.