Η Νάταλι Πόρτμαν στο νέο μυθιστόρημα της Ρέιτσελ Κασκ: Πραγματικό πρόσωπο ή κατασκευασμένο λογοτεχνικό δράμα για δημοσιότητα;
Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα λογοτεχνικά βιβλία της εβδομάδας – αν όχι της χρονιάς – είναι το “Life of M”, το νέο μυθιστόρημα της πολυβραβευμένης και ιδιαίτερα αγαπητής στην κριτική Βρετανίδας συγγραφέα Ρέιτσελ Κασκ.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Γνωστή από τα μυθιστορήματα “The Lucky Ones”, την τριλογία Outline (“Outline”, “Transit” και “Kudos”), το “Second Place”, καθώς και το βραβευμένο με Goldsmiths Prize βιβλίο “Parade”, η Κασκ δεν είναι από τις συγγραφείς που θα περίμενε κανείς να συνδέεται με σκάνδαλα ή κουτσομπολιά που κάνουν πρωτοσέλιδα.
Κι όμως, να που βρισκόμαστε εδώ και όλοι μιλούν για τον θόρυβο γύρω από το “Life of M” – συγκεκριμένα: είναι η μυστηριώδης Μ μια μυθοπλαστική εκδοχή της Νάταλι Πόρτμαν;
Το μυθιστόρημα, που ο εκδοτικός οίκος Farrar, Straus and Giroux παρουσιάζει ως μια “πύρινη ανάκριση της φήμης, της εξουσίας, της ομορφιάς και της αλήθειας”, έχει βάλει τους λογοτεχνικούς ντετέκτιβ να αναρωτιούνται αν πρόκειται για ένα όχι και τόσο συγκαλυμμένο, και καθόλου κολακευτικό, πορτρέτο της Οσκαρικής ηθοποιού.
Στο “Life of M” παρακολουθούμε μια ανώνυμη συγγραφέα που θέλει να χρησιμοποιήσει μια διάσημη ηθοποιό, τη Μ, ως πηγή έμπνευσης για το επόμενο λογοτεχνικό της εγχείρημα. Η συγγραφέας καταγράφει τη ζωή της σταρ πρώτης γραμμής και παρουσιάζει “ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της εποχής μας” ως ψυχρή και αυτάρεσκη προσωπικότητα, η οποία υιοθετεί ένα προσιτό προσωπείο για να κρύψει τον πόζερ που κρύβει μέσα της.
Πυρά εναντίον της;
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ναι, καθώς οι ομοιότητες ανάμεσα στη Μ και την Πόρτμαν είναι υπερβολικά εμφανείς και πολλές για να αγνοηθούν.
Για πρώτη φορά αυτές οι παραλληλίες επισημάνθηκαν από την κριτικό του Unherd Βάλερι Στάιβερς, η οποία έγραψε ότι η Πόρτμαν “πάντα φαινόταν περισσότερο σαν ένα άτομο που θέλει να λανσάρει τον εαυτό του ως έξυπνο, παρά σαν ένα πραγματικά έξυπνο άτομο – και η απόφασή της να αφήσει τη φίλη της Ρέιτσελ Κασκ να γράψει ένα βιβλίο γι’ αυτήν μοιάζει να το επιβεβαιώνει”.
Καθώς οι κριτικές του “Life of M” αρχίζουν σιγά σιγά να δημοσιεύονται, πολλοί αναγνώστες ρίχνουν λάδι στη φωτιά απαριθμώντας τις πολυάριθμες ομοιότητες. Για παράδειγμα, στη σελίδα τρία, η Μ περιγράφει τις εμπειρίες της ως παιδί-θαύμα, που έπαιξε σε μια ταινία η οποία “έβαλε αμέσως τέλος στην παιδική της ηλικία”.
Πολλοί συνέδεσαν αυτή την αναφορά με το Léon: The Professional, καθώς η Πόρτμαν ήταν 11 ετών όταν επιλέχθηκε για τον ρόλο και 13 όταν γυρίστηκε η ταινία.
Η Μ αναφέρει επίσης ότι οι γονείς της ζήτησαν να κοπούν σκηνές από το σενάριο και ότι στο σχολείο δεχόταν εκφοβισμό μετά την έξοδο της ταινίας.
Και τις δύο αυτές λεπτομέρειες τις έχει κοινοποιήσει δημόσια η ίδια η Πόρτμαν.
Υπάρχει επίσης μια πρώιμη αναφορά στον “πρωταγωνιστικό ρόλο της Μ σε μια ταινία για ένα κορίτσι που επιλέγεται για τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα μπαλέτο”.
Και πάλι, πολλοί σκέφτηκαν αμέσως το Black Swan, την ταινία στην οποία η Πόρτμαν υποδύθηκε μια ψυχικά διαταραγμένη μπαλαρίνα και κέρδισε Όσκαρ για την ερμηνεία της.
Η λίστα συνεχίζεται, και οι φήμες λένε ότι η Πόρτμαν είναι δυσαρεστημένη με τον τρόπο που παρουσιάζεται. Πηγές που δηλώνουν ότι βρίσκονται κοντά στη σταρ εκφράζουν αγανάκτηση εκ μέρους της, υποστηρίζοντας ότι η Πόρτμαν δεν μοιάζει καθόλου με τη Μ.
“Η Νάταλι είναι άνθρωπος που κρατά πολύ χαμηλό προφίλ, γι’ αυτό μετακόμισε στο Παρίσι, οπότε το βιβλίο της Ρέιτσελ, το Life of M, την έχει εκνευρίσει πραγματικά”, δήλωσε ένας ανώνυμος “insider” στη Daily Mail, προσθέτοντας: “Το θεωρεί χτύπημα κάτω από τη μέση και είναι φρίκη για τις φήμες ότι συμμετείχε με κάποιον τρόπο στη δημιουργία του βιβλίου, κάτι που σίγουρα δεν ισχύει. Η διάσημη ηρωίδα δεν της μοιάζει καθόλου, είναι το αντίθετο από ντίβα, μια ήσυχη βιβλιοφάγος”.
Παρόλα αυτά, η εικασία κυριαρχεί στα δημοσιεύματα γύρω από την κυκλοφορία του βιβλίου – ιδίως από τη στιγμή που η δράση εκτυλίσσεται σε μια ανώνυμη πόλη που μοιάζει να είναι το Παρίσι, ενώ τόσο η Κασκ όσο και η Πόρτμαν ζουν στη γαλλική πρωτεύουσα. Επιπλέον, η Πόρτμαν είχε στο παρελθόν στηρίξει την Κασκ, επιλέγοντας τα βιβλία της για το διαδικτυακό της book club. Την είχε επίσης προσκαλέσει σε μια συζήτηση το 2022 και, σε συνέντευξή της στο GQ το 2023, η Πόρτμαν είχε δηλώσει ότι ένιωσε “σαν φαν που συναντά το είδωλό του” όταν γνώρισε την Κασκ.
Από έμμεσα πυρά σε ανοιχτή προδοσία;
Η Κασκ και η ομάδα της τηρούν σιγή ιχθύος, παρότι πρόσφατα η συγγραφέας είπε στους New York Timesότι βρίσκει την ταμπλόιντ υστερία “πολύ αγχωτική”.
“Μεταφέρει το μυθιστόρημα που έχω δημιουργήσει σχεδόν σε ένα είδος δικαστηρίου, σε μια αντιπαράθεση γύρω από τα γεγονότα”, είπε, προσθέτοντας ότι “αν αρχίσεις να τραβάς αυτή την κλωστή, θα ξηλωθεί όλο το υφάσμα… Το βιβλίο εξηγεί και υπερασπίζεται τον εαυτό του αρκετά διεξοδικά”.
Άρα, πρόκειται για το λογοτεχνικό σκάνδαλο της χρονιάς; Ή για μια μάλλον θλιβερή (αλλά αποτελεσματική) περίπτωση διαφημιστικού τεχνάσματος που πυροδοτεί κουτσομπολιά και εικασίες, όλα στο όνομα των πωλήσεων;
Όπως κι αν έχει, το “Life of M” παρουσιάζεται ως το μεγάλο, υποτίθεται μετα-μυθιστόρημα του φθινοπώρου. Δυστυχώς, η “σκανδαλοθηρική” φημολογία γύρω από το βιβλίο μπορεί να αποδειχθεί αποπροσανατολιστική για ορισμένους αναγνώστες, οι οποίοι εύλογα θα παραπονεθούν ότι ο ολοένα και πιο κουραστικός θόρυβος του τύπου “είναι βασισμένο στην Πόρτμαν; δεν είναι βασισμένο στην Πόρτμαν;” απομακρύνει την προσοχή από το ίδιο το βιβλίο. Ακόμη χειρότερα, μπορεί να επισκιάσει το “Life of M” σε τέτοιο βαθμό ώστε κάποιοι να το αγοράσουν για το δράμα και το κουτσομπολιό, και όχι για τη γραφή της Κασκ.
Λαμβάνοντας υπόψη το ταλέντο της, αυτό ίσως να είναι το πραγματικό σκάνδαλο.
Το “Life of M” της Ρέιτσελ Κασκ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Farrar, Straus and Giroux και βρίσκεται ήδη στα βιβλιοπωλεία.