Ερευνητές από τα πανεπιστήμια Loyola Andalucía και Granada δημοσίευσαν μια μελέτη με 518 υγιείς γυναίκες που συνδέει την υποκειμενική εμπειρία του οργασμού με τη συνολική σεξουαλική λειτουργία. Η συναισθηματική φόρτιση αυτής της στιγμής αποδεικνύεται ότι είναι ο παράγοντας με τη μεγαλύτερη βαρύτητα.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Sexuality & Culture", εξέτασε 518 Ισπανίδες ηλικίας 18-62 ετών, οι οποίες δεν είχαν καμία διάγνωση σεξουαλικής δυσλειτουργίας και είχαν οργασμική εμπειρία σε σχέσεις με άλλο άτομο.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Τα δύο τρίτα είχαν σταθερό σύντροφο- οι υπόλοιπες είχαν διάφορους συντρόφους. Οι συμμετέχουσες συμπλήρωσαν το Female Sexual Function Inventory (πηγή στα Ισπανικά), ένα εργαλείο αναφοράς στον τομέα, και την κλίμακα αξιολόγησης οργασμού, η οποία αξιολογεί τέσσερις διαστάσεις της εμπειρίας: συναισθηματικότητα, σωματικές αισθήσεις, οικειότητα και ανταμοιβή.
Στόχος δεν ήταν να μελετηθεί τι πάει στραβά, αλλά να κατανοηθεί τι λειτουργεί. Το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας σχετικά με τον γυναικείο οργασμό επικεντρώνεται στην παθολογία ή τη δυσλειτουργία. Αυτή η μελέτη ξεκινά από το αντίθετο άκρο: γυναίκες με καλή υγεία, οι οποίες ρωτήθηκαν τι βιώνουν όταν τα πράγματα πάνε καλά.
Η βαρύτητα του συναισθήματος
Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν με μεγάλη σαφήνεια τη συναισθηματική διάσταση ως τη μεταβλητή με τη μεγαλύτερη επιρροή. Στο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης που κατασκεύασαν οι συγγραφείς, η συναισθηματικότητα, δηλαδή το συναισθηματικό περιεχόμενο που αποδίδουν οι γυναίκες στον οργασμό, ήταν ο μόνος οργασμικός προγνωστικός παράγοντας που ήταν στατιστικά σημαντικός για τη συνολική σεξουαλική λειτουργία. Ο άλλος σχετικός παράγοντας ήταν η ύπαρξη σταθερού συντρόφου.
Οι συσχετίσεις μεταξύ των διαφόρων διαστάσεων του οργασμού και των τομέων της σεξουαλικής λειτουργίας ήταν ως επί το πλείστον θετικές και σημαντικές. Οι διαστάσεις των αισθήσεων και της ανταμοιβής συσχετίστηκαν σχεδόν με όλους τους τομείς εκτός από τον πόνο. Η οικειότητα, από την άλλη πλευρά, δεν συσχετίστηκε στατιστικά με τη σεξουαλική επιθυμία, αλλά συσχετίστηκε στατιστικά με όλους τους άλλους τομείς.
Σταθερός σύντροφος: Όχι καθοριστικός
Οι γυναίκες με σταθερούς συντρόφους σημείωσαν υψηλότερες βαθμολογίες στη συναισθηματικότητα, την οικειότητα, την ανταμοιβή και τη συνολική σεξουαλική λειτουργία. Υπάρχει βιβλιογραφία που υποστήριξε το αναμενόμενο αποτέλεσμα: η διάρκεια των σχέσεων σχετίζεται με καλύτερη σεξουαλική λειτουργία και η ικανοποίηση του συντρόφου επηρεάζει τον οργασμό.
Ωστόσο, όταν οι ερευνητές προχώρησαν περαιτέρω στην ανάλυση, διαπίστωσαν ότι η επίδραση των διαστάσεων του οργασμού στη σεξουαλική λειτουργία δεν εξαρτιόταν από το αν η γυναίκα είχε ή όχι σταθερό σύντροφο. Με άλλα λόγια, η συναισθηματικότητα έχει σημασία ανεξάρτητα από το πλαίσιο της σχέσης. Η μελέτη επισημαίνει ότι τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή.
Τι συνεπάγεται αυτό για τη σεξουαλική θεραπεία και τη σεξουαλική εκπαίδευση
Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι κάθε παρέμβαση που αποσκοπεί στη βελτίωση της γυναικείας σεξουαλικής λειτουργίας θα πρέπει να ενσωματώνει εργασία στη συναισθηματική διάσταση της σεξουαλικότητας, όχι μόνο στις σωματικές πτυχές. Αυτό περιλαμβάνει την επικοινωνία μέσα στο ζευγάρι, το δέσιμο κατά τη διάρκεια της συνουσίας και την πρόσβαση σε σεξουαλική εκπαίδευση που δεν μειώνει την ευχαρίστηση στη μηχανική.
Η μελέτη(PDF_)_) καλεί επίσης για μια πιο θετική προσέγγιση στην έρευνα: οι υγιείς γυναίκες, χωρίς κλινική διάγνωση, έχουν ιστορικά μείνει εκτός εστίασης. Η μελέτη τους όχι μόνο ως σημείο αναφοράς της κανονικότητας, αλλά ως αυτοτελή αντικείμενα ενδιαφέροντος, ανοίγει ερωτήματα στα οποία η βιβλιογραφία δεν έχει ακόμη απαντήσει με επαρκή λεπτομέρεια.
Μεταξύ των περιορισμών που οι ίδιοι οι συγγραφείς αναγνωρίζουν είναι η υπερεκπροσώπηση των νεαρών γυναικών με πανεπιστημιακές σπουδές, ο σχεδιασμός με βάση το διαδικτυακό ερωτηματολόγιο και η αδυναμία διαπίστωσης αιτιωδών σχέσεων από διατομεακά δεδομένα.