Η προετοιμασία για μεγάλο χειρουργείο δεν πρέπει να παραλείπει την ψυχική προετοιμασία για επιτυχή ανάρρωση, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Η μη αντιμετώπιση της ψυχικής υγείας των ασθενών πριν από μια σοβαρή χειρουργική επέμβαση μπορεί να παρεμποδίσει την ανάρρωσή τους, ιδίως στους ηλικιωμένους, σύμφωνα με νέα μελέτη (πηγή στα Αγγλικά)που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη στο JAMA Network Open.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
«Το άγχος της επέμβασης μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης και να επηρεάσει την ανάρρωση και τη συνολική υγεία των ασθενών», δήλωσε η πρώτη συγγραφέας της μελέτης Joanna Abraham σε δελτίο τύπου (πηγή στα Αγγλικά).
Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι η προεγχειρητική φροντίδα πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνο τη σωματική, αλλά και την ψυχική προετοιμασία από εκπαιδευμένους επαγγελματίες ψυχικής υγείας – κάτι που συνήθως λείπει από τη σημερινή περιεγχειρητική φροντίδα.
«Αναγνωρίζουμε πόσο σημαντικό είναι να προετοιμάζουμε το σώμα πριν από μια επέμβαση, αλλά η προετοιμασία του νου και του εγκεφάλου είναι εξίσου σημαντική», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Eric J. Lenze.
Ο δρόμος προς τα εμπρός είναι να αντιμετωπίζουμε τους ασθενείς «ολιστικά», ενώνοντας την αναισθησιολογία με την ψυχιατρική, δήλωσε ο Michael S. Avidan.
Η δύναμη ενός τηλεφωνήματος
Στη μελέτη συμμετείχαν 306 ενήλικες, ηλικίας 60 ετών και άνω, οι οποίοι επρόκειτο να υποβληθούν σε καρδιοχειρουργική, ογκολογική ή ορθοπεδική επέμβαση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η μία έλαβε μόνο υλικό αυτοβοήθειας για να το μελετήσει μόνη της, ενώ η άλλη μίλησε με εκπαιδευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας, όπως κοινωνικό λειτουργό ή σύμβουλο ψυχικής υγείας, σε οκτώ έως δώδεκα τηλεφωνικές συνεδρίες. Η δεύτερη ομάδα έλαβε επίσης εξατομικευμένη αξιολόγηση από φαρμακοποιούς και γιατρούς, ώστε να προσαρμοστούν με ασφάλεια οι δόσεις φαρμάκων υψηλού κινδύνου.
Τρεις μήνες μετά την επέμβαση, οι ασθενείς που είχαν λάβει συμβουλευτική από επαγγελματίες ψυχικής υγείας και ανασκοπήσεις της φαρμακευτικής τους αγωγής παρουσίασαν μείωση των συμπτωμάτων κατάθλιψης και άγχους κατά 2,2 έως 2,5 μονάδες μεγαλύτερη σε σχέση με όσους είχαν λάβει μόνο εκπαιδευτικό υλικό, σε κλίμακα 48 βαθμών.
Οι ηλικιωμένοι που υποβλήθηκαν σε χειρουργικές επεμβάσεις για καρκίνο παρουσίασαν τις μεγαλύτερες βελτιώσεις στην ψυχική υγεία, με σχεδόν πέντε μονάδες χαμηλότερη βαθμολογία από την ομάδα ελέγχου.
Οι ασθενείς ανέφεραν επίσης θετικές εμπειρίες από την πρόσθετη φροντίδα, τόσο από τους επαγγελματίες ευεξίας όσο και από τους φαρμακοποιούς που εργάστηκαν για την εξάλειψη περιττών φαρμάκων.
«Αυτό που καθιστά αυτό το μοντέλο φροντίδας τόσο πολλά υποσχόμενο είναι ότι μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη», δήλωσε η Abraham. «Οι ασθενείς και οι επαγγελματίες υγείας βρήκαν το πρόγραμμα διαχειρίσιμο και εύκολο να ενσωματωθεί στις υπάρχουσες χειρουργικές διαδικασίες. Η προληπτική φροντίδα της ψυχικής υγείας δεν χρειάζεται να επιβαρύνει το νοσοκομειακό σύστημα.»