Περισσότερες από 39.000 περιπτώσεις εμπορίας ανθρώπων καταγράφηκαν στην Ευρώπη μέσα σε 20 χρόνια. Ο πόλεμος και ο εκτοπισμός, ιδίως στην Ουκρανία, τροφοδοτούν την κρίση, καθώς τα θύματα αντιμετωπίζουν καταναγκαστική εργασία και σεξουαλική εκμετάλλευση.
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν καταγραφεί στην Ευρώπη περισσότερες από 39.000 περιπτώσεις εμπορίας ανθρώπων, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ).
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Μεταξύ 2002 και 2022, το 85% των θυμάτων ήταν ενήλικες, κυρίως μεταξύ 30 και 38 ετών, ενώ το 15% ήταν παιδιά.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων αυξήθηκε σε περισσότερους από 125.000 ενήλικες και 30.000 παιδιά.
Οι εμπειρογνώμονες του ΔΟΜ πιστεύουν ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ υψηλότερος λόγω της υποδήλωσης και των κενών στην ανίχνευση.
Στην Ευρώπη, τα θύματα προέρχονταν κυρίως από εννέα διαφορετικές χώρες, με περισσότερα από 19.000 θύματα από την Ουκρανία, ακολουθούμενα από τη Μολδαβία (10.464) και τη Λευκορωσία (4.286).
"Ο πόλεμος δημιουργεί πάντα πρόσφορο έδαφος για την επέκταση των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας", έγραψε η εμπειρογνώμονας κατά της εμπορίας ανθρώπων και της προστασίας των παιδιών Τζούλια Σατσένκο σε ανάρτησή της στο LinkedIn μετά από συνεδρίαση του Συμβουλίου της Ευρώπης.
"Πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι τουλάχιστον 13 άτομα υπέστησαν εμπορία ανθρώπων σε χώρες που γειτνιάζουν με την Ουκρανία κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών της περιόδου του πολέμου".
Οι γυναίκες αποτελούσαν περισσότερα από τα τρία πέμπτα του συνόλου των θυμάτων, δηλαδή περίπου διπλάσιο αριθμό από τους άνδρες. Εντοπίστηκαν επίσης 27 θύματα τρανσέξουαλ.
Τα θύματα εμπορίας εντοπίστηκαν σε 69 διαφορετικά κράτη, στην πλειονότητά τους ευρωπαϊκές χώρες, με τα υψηλότερα ποσοστά να καταγράφονται στην Ουκρανία (8.413) και τη Μολδαβία (5.866).
Σχεδόν τα μισά από τα θύματα είχαν πέσει θύματα εμπορίας για ένα έτος ή λιγότερο, ενώ το 35% είχαν πέσει θύματα εμπορίας μεταξύ ενός και δύο ετών.
Τα μισά από αυτά τα θύματα υποβλήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία, ιδίως στις κατασκευές (52%) και στη γεωργία (29%).
Εν τω μεταξύ, το 48% υποβλήθηκε σε σεξουαλική εκμετάλλευση, με την πλειονότητα να εξαναγκάζεται σε πορνεία. Τα θύματα εξαναγκάζονταν επίσης να παράγουν πορνογραφία.
Οι διακινητές χρησιμοποιούσαν την ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση ως πρωταρχικές τακτικές ελέγχου των θυμάτων.
Ο περιορισμός της πρόσβασης του θύματος σε χρήματα, ο περιορισμός της ελευθερίας μετακίνησής του και η άρνηση της απαραίτητης ιατρικής περίθαλψης είναι επίσης συνήθεις τακτικές που χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση του ελέγχου.
Μόνο το 10% των δραστών ήταν φίλοι με τα θύματά τους, ενώ η συντριπτική πλειονότητα δεν ήταν κοντά τους.
Από τα υψηλότερα ποσοστά δραστών παρατηρήθηκαν στους μεσίτες εργασίας, στους εργολάβους, στους επίσημους εργοδότες και στους λαθρέμπορους, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΟΜ.
Οι στενοί σύντροφοι αποτελούσαν το 1%, ενώ η οικογένεια αντιπροσώπευε το 2%.