Αεροπορική εταιρεία και κατασκευαστής κρίνονται «αποκλειστικά και πλήρως υπεύθυνοι» για τη συντριβή πτήσης με 228 νεκρούς το 2009
Η αεροπορική εταιρεία Air France και ο κατασκευαστής Airbus κρίθηκαν την Πέμπτη 21 Μαΐου «μοναδικά και πλήρως υπεύθυνοι» για τη συντριβή της πτήσης Ρίο–Παρίσι, που είχε προκαλέσει τον θάνατο 228 ανθρώπων το 2009.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Το εφετείο του Παρισιού ακολούθησε τις προτάσεις της εισαγγελίας, παρότι η Air France και η Airbus είχαν αθωωθεί σε πρώτο βαθμό. Ως νομικά πρόσωπα, η αεροπορική εταιρεία και ο κατασκευαστής καταδικάζονται στο ανώτατο χρηματικό πρόστιμο των 225.000 ευρώ.
Την 1η Ιουνίου 2009, η πτήση AF447, που συνέδεε τη βραζιλιάνικη πόλη Ρίο ντε Τζανέιρο με τη γαλλική πρωτεύουσα Παρίσι, κατέπεσε νύχτα στον Ατλαντικό, λίγες ώρες μετά την απογείωσή της.
Τα μαύρα κουτιά επιβεβαίωσαν ότι η αφετηρία του δυστυχήματος ήταν ο παγετός στους σωλήνες μέτρησης ταχύτητας Pitot, την ώρα που το αεροσκάφος πετούσε σε μεγάλο ύψος μέσα στην πολύπλοκη μετεωρολογικά ζώνη «Pot au noir», κοντά στον ισημερινό.
Οι 216 επιβάτες και τα 12 μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν στο δυστύχημα. Στο A330 επέβαιναν άτομα 33 εθνικοτήτων, μεταξύ των οποίων 72 Γάλλοι και 58 Βραζιλιάνοι. Πρόκειται για το πιο πολύνεκρο αεροπορικό δυστύχημα στη γαλλική αεροπορία.
Τόσο σε πρώτο βαθμό όσο και σε δεύτερο, η Airbus και η Air France αρνήθηκαν κάθε ποινική ευθύνη, αποδίδοντας κυρίως το συμβάν σε λανθασμένες επιλογές των πιλότων υπό καθεστώς πίεσης.
Η κατηγορούσα αρχή προσήψε στην Airbus «υποτίμηση της σοβαρότητας των βλαβών των σωλήνων Pitot που ήταν εγκατεστημένοι στο αεροσκάφος» καθώς και «έλλειψη ενημέρωσης των πληρωμάτων των εταιρειών που το εκμεταλλεύονταν, η οποία εμπόδισε τους πιλότους να αντιδράσουν όπως έπρεπε και δημιούργησε την κατάσταση που οδήγησε στο δυστύχημα».
Όσον αφορά την Air France, στάθηκε σε «ανεπαρκή εκπαίδευση ως προς τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται σε περίπτωση παγώματος των σωλήνων Pitot και των δυσλειτουργιών που προκύπτουν» και σε «έλλειψη ενημέρωσης των πληρωμάτων για την ανίχνευση του παγετού» σε αυτούς τους σωλήνες, «η οποία ήταν αναγκαία για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των αεροπορικών επιχειρήσεων».