Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ στη Μαδρίτη: Η ισπανική θρησκευτικότητα δεν πρέπει να γίνει μουσείο του παρελθόντος

Χιλιάδες άδειες καρέκλες περίμεναν στην πλατεία Θιβέλες, στραμμένες προς το Δημαρχείο της Μαδρίτης, καθώς διακρίνονταν οι πρώτες ακτίνες φωτός της Κυριακής 7 Ιουνίου 2026. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν ώρες αργότερα κι έφθασαν στο 1,5 εκατομμύριο για την θεία λειτουργία που τέλεσε ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, ανήμερα της εορτής του «Corpus Christi» στη Μαδρίτη.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Η ομάδα του Euronews βρέθηκε εκεί για να καλύψει τη λειτουργία και να σας μεταφέρει από πρώτο χέρι πώς θα είναι αυτή η τελετή, 15 χρόνια μετά το πέρασμα ενός ποντίφικα από την Ισπανία. Η Μαρία Μουνιόθ και ο Χουάν Ισίδρο Μοντέρο βρίσκονται από τις 5:00 το πρωί προετοιμαζόμενοι για την κάλυψη της εκδήλωσης.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, είχαν διαπιστευθεί πάνω από 380.000 άνθρωποι, αλλά, καθώς πρόκειται για δημόσια τελετή, αναμένεται να προσέλθουν ακόμη περισσότεροι στον χώρο γύρω από την πλατεία Θιβέλες για να ακούσουν την ομιλία του Πάπα.

Πολλά μέσα ενημέρωσης και πρακτορεία επιβεβαιώνουν ότι πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι συμμετείχαν σε αυτή τη λειτουργία χωρίς επεισόδια ή προβλήματα, χάρη, μεταξύ άλλων, και στο αστυνομικό σχέδιο ασφαλείας που αναπτύχθηκε.

Μεταξύ των πιο χαρακτηριστικών στιγμών, ο Πάπας δεχόταν σχεδόν «βροχή» από βρέφη κάθε πέντε μέτρα· αγόρια και κορίτσια που περνούσαν πάνω από τα κεφάλια του πλήθους, πηγαίνοντας και επιστρέφοντας προς τον Λέοντα ΙΔ΄ για να λάβουν την ευλογία του.

Άλλο ένα στοιχείο που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι η βασίλισσα Λετίθια εμφανίστηκε χθες ντυμένη στα λευκά για να υποδεχθεί τον Πάπα και την Κυριακή επίσης φορά λευκά, κάτι που αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο ορισμένων καθολικών βασιλισσών, όχι όμως των πριγκιπισσών.

Έναρξη της αγίας λειτουργίας του Λέοντα ΙΔ΄ στη Μαδρίτη

Η λειτουργία ξεκίνησε με λίγα λόγια του Πάπα και στη συνέχεια έγινε ανάγνωση από το Δευτερονόμιο.

Ο Πάπας άνοιξε την ομιλία του υπογραμμίζοντας ότι η Ευχαριστία δεν είναι μια απλή ιεροτελεστία, αλλά το δώρο της ζωντανής παρουσίας του Χριστού, που μας τρέφει με την ίδια τη ζωή του Θεού, με «μια αγάπη πιο δυνατή από τον θάνατο».

Ο Λέων ΙΔ΄ έκανε ένα ιδιαίτερο νεύμα προς την Ισπανία, τονίζοντας ότι το «Corpus Christi» έχει ξεχωριστή βαρύτητα: «Οι επίσημες πομπές διαμόρφωσαν επί αιώνες την ευσέβεια, την τέχνη, τη μουσική, την αρχιτεκτονική και τη ζωή του ισπανικού λαού, εκφράζοντας το πνευματικό αίσθημα της χώρας μέσα από τα άνθινα χαλιά, τα υπαίθρια προσκυνητάρια και τις λειψανοθήκες».

Ωστόσο επιμένει ότι αυτό δεν είναι φολκλόρ· πρόκειται για τη πίστη στην παρουσία του Αναστημένου Κυρίου, ο οποίος είναι ζωντανός και συνεχίζει να περνά ανάμεσά μας.

Κάλεσμα σε προσωπική και κοινωνική μεταστροφή και αποστολή για την Ισπανία

Μέσα από τα λόγια του υπογράμμισε ότι αυτή η εορτή δεν πρέπει να περιοριστεί στο εξωτερικό: «πρόκειται να αφήσουμε να μας βγάλει ο ίδιος από τον εγωισμό της αδιαφορίας, από μια βολική και ιδιωτική πίστη, ώστε να ανταποκριθούμε στην πρόσκληση για μεταστροφή και να γίνουμε οικοδόμοι ενός νέου κόσμου».

Ο ποντίφικας άφησε ένα μικρό μήνυμα προς την Ισπανία: «Η θρησκευτικότητα που εδώ και αιώνες εμψυχώνει την Ισπανία δεν πρέπει να είναι ένα μουσείο του παρελθόντος που επισκεπτόμαστε, αλλά ένα σχολείο πίστης από το οποίο αντλούμε και σήμερα».

Ένα σχολείο, λέει ο Πάπας, που ενθαρρύνει τη δέσμευση για την οικοδόμηση του κοινού καλού.

Κλείσιμο με δύο εμπνευσμένες ισπανικές μορφές

Ο Λέων ΙΔ΄ έκλεισε την ομιλία του με δύο ισπανικές πνευματικές αναφορές:

• Άγιος Μανουέλ Γκονθάλεθ, «ο επίσκοπος των εγκαταλελειμμένων θυσιαστηρίων», του οποίου η ζωή θυμίζει ότι η Ευχαριστία δεν μπορεί να τιμάται μόνο στις μεγάλες τελετές, αλλά και μέσα από τη σιωπηλή πιστότητα εκείνου που συνοδεύει τον Κύριο με ταπεινή και διακριτική φιλία.
• Άγιος Ιωάννης του Σταυρού, ο οποίος ακόμη και μέσα από τη φυλακή του Τολέδο γύρω από το Corpus Christi του 1578 αναγνώρισε την κρυμμένη παρουσία του Κυρίου, από την οποία αναβλύζει ένα φως που δεν γνωρίζει δύση και μια ζωή που δεν εξαντλείται.

Το πλήρες μήνυμα του Πάπα

Με την καρδιά γεμάτη χαρά, στην αρχή αυτού του ταξιδιού στην Ισπανία, προεδρεύω αυτής της τελετής την ημέρα της εορτής του Corpus Christi.

Είμαστε συγκεντρωμένοι γύρω από την Ευχαριστία, το δώρο της ζωντανής παρουσίας του Χριστού ανάμεσά μας. Εκείνος που θέλησε να μας προσφέρει τη ζωή του για να μας εισαγάγει στην κοινωνία με τον Πατέρα και να μας κάνει παιδιά του, είναι εδώ, ως ζωντανός άρτος που κατέβηκε από τον ουρανό, και μας τρέφει με την ίδια τη ζωή του Θεού, με μια αγάπη πιο δυνατή από τον θάνατο.

Αυτή η ανάμνηση του Κυρίου, παρόντος στον ευχαριστιακό Άρτο, βρίσκεται στην καρδιά της πίστης σας και της ιστορίας του λαού σας. Εδώ στη Μαδρίτη, αλλά και σε τόσα άλλα μέρη της Ισπανίας, το Corpus Christi δεν είναι μια ακόμη εορτή του λειτουργικού ημερολογίου, αλλά επιστροφή στις ρίζες της πίστης, για να ανανεωθούν η αγάπη και η πιστότητα στον Θεό. Οι επίσημες πομπές αυτής της ημέρας διαμόρφωσαν επί αιώνες την ευσέβεια, την τέχνη, τη μουσική, την αρχιτεκτονική και τη ζωή του ισπανικού λαού και, ακόμη και σήμερα, εκφράζουν και φανερώνουν το θρησκευτικό και πνευματικό βίωμα αυτής της χώρας μέσα και από την ομορφιά και την κομψότητα των άνθινων χαλιών, των βωμών στους δρόμους, την προσεγμένη φροντίδα των ιερών σκευών και των εκθετηρίων, των ύμνων και των στολισμών. Δεν πρόκειται για μια εξωτερική εκδήλωση, για ένα φολκλορικό κατάλοιπο ή για έναν απλό αισθητικό διάκοσμο: εδώ πρόκειται για την πίστη στην παρουσία του Αναστημένου Κυρίου, που είναι ζωντανός και συνεχίζει να περνά ανάμεσά μας, που γίνεται άρτος για την πείνα μας για ζωή και επισκέπτεται τις γωνιές της καρδιάς και της ιστορίας μας, ακόμη και τις πιο σκοτεινές.

Έτσι, αν στη θεία λειτουργία ο Χριστός προσφέρεται ως τροφή, η πομπή δείχνει ότι Εκείνος δεν μένει κλεισμένος στον ναό, αλλά βγαίνει να μας συναντήσει. Ο Ιησούς διασχίζει τους δρόμους, περνά τις πλατείες, επισκέπτεται τις γειτονιές μας, κατοικεί τους τόπους της καθημερινής μας ζωής. Είναι ο Θεός που βρίσκεται κοντά, που πορεύεται με τον λαό του, ο Κύριος της ιστορίας, παρηγοριά των αδυνάτων, φως για τις οικογένειες, ελπίδα για τους ασθενείς, ειρήνη για όσους υποφέρουν. Ο Χριστός που περνά στους δρόμους μέσα στο ιερό σκεύος είναι ο ίδιος που ταυτίζεται με τους φτωχούς, τους καταρρακωμένους, όσους είναι μόνοι και εγκαταλελειμμένοι. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ, στην Ισπανία, η Εκκλησία έχει συνδέσει εδώ και χρόνια τη solemnidad του Corpus Christi με την Ημέρα της Φιλανθρωπίας.

Δεν πρόκειται μόνο να βγάλουμε σε πομπή το ιερό σκεύος, αλλά να αφήσουμε να μας βγάλει ο ίδιος από τον εγωισμό της αδιαφορίας, από μια βολική, ιδιωτική πίστη, ώστε να ανταποκριθούμε στην πρόσκλησή του για μεταστροφή, να αλλάξουμε ματιά, να δεχθούμε την παρουσία του που μας μεταμορφώνει και μας κάνει οικοδόμους ενός νέου κόσμου.

Γι’ αυτό, η ιστορική μνήμη των πομπών του Corpus Christi δεν επιτρέπεται να φυλακιστεί σε μια νοσταλγική ανάμνηση· αντίθετα, γίνεται πρόσκληση για το σήμερα, για την προσωπική μας ζωή, για τις σχέσεις μας, για την κοινωνία, για την οικοδόμηση του μέλλοντος. Μέσα από αυτό το πρίσμα πρέπει να κατανοήσουμε την πρόσκληση να «θυμάσαι» που ακούσαμε στην πρώτη ανάγνωση: «Θυμήσου όλη την πορεία στην οποία σε οδήγησε ο Κύριος, ο Θεός σου, αυτά τα σαράντα χρόνια στην έρημο»· θυμήσου πώς, όταν πεινούσες, σε έθρεψε με το μάννα. Πρόκειται να «θυμόμαστε» ακριβώς για να μην ξεχάσουμε ποιος είναι ο Κύριος, για να μην πέσουμε στον πειρασμό να εμπιστευτούμε άλλα είδωλα και να τραφούμε με έναν άρτο που δεν χορταίνει.

Ιδού λοιπόν μια αποστολή για την Ισπανία του σήμερα και του αύριο: η θρησκευτικότητα που επί αιώνες εμψυχώνει αυτή τη χώρα να μη γίνει ένα μουσείο του παρελθόντος που επισκεπτόμαστε, αλλά ένα σχολείο πίστης από το οποίο αντλούμε και σήμερα. Ένα σχολείο που μας διδάσκει να γονατίζουμε μπροστά στον Θεό και μπροστά στον πλησίον, γιατί κανείς δεν μπορεί να γονατίζει μπροστά στον Κύριο και να περιφρονεί τον αδελφό· ένα σχολείο που μας μαθαίνει τη δωρεάν αγάπη που γίνεται δώρο, ώστε να κυκλοφορεί ανάμεσά μας και να σπάει τις αλυσίδες κάθε εγωισμού· ένα σχολείο από το οποίο μαθαίνουμε ότι ο Θεός είναι πραγματική παρουσία και ότι κι εμείς καλούμαστε να είμαστε παρόντες στις καταστάσεις και στις προκλήσεις της κοινωνίας, να μην αποδρούμε, αλλά να δεσμευόμαστε προσωπικά στην οικοδόμηση του κοινού καλού.

Αδελφοί και αδελφές, θέλω να θυμηθώ εδώ τον άγιο Μανουέλ Γκονθάλεθ, τον επίσκοπο των εγκαταλελειμμένων θυσιαστηρίων. Η ζωή του μας θυμίζει ότι η Ευχαριστία δεν μπορεί να τιμάται μόνο στις μεγάλες τελετές ή περιστασιακά, αλλά και μέσα από τη σιωπηλή πιστότητα εκείνου που συνοδεύει τον Κύριο με ταπεινή και διακριτική φιλία που τρέφεται ημέρα με την ημέρα. Θα ήθελα επίσης να θυμίσω τους ποιητικούς στίχους του αγίου Ιωάννη του Σταυρού: «Qué bien sé yo la fuente που mana y corre, aunque es de noche» (Cantar del alma que se huelga de conocer a Dios por fe). Στη μοναστηριακή φυλακή του Τολέδο, όπου βρισκόταν κρατούμενος κάτω από εξαιρετικά σκληρές συνθήκες, ακριβώς γύρω από το Corpus Christi του 1578, αναγνώρισε μέσα από τη νύχτα εκείνης της φυλακής την κρυμμένη παρουσία του Κυρίου, από την οποία αναβλύζει ένα φως που δεν γνωρίζει δύση και αναβλύζει μια ζωή που δεν εξαντλείται. Ο Ιησούς στην Ευχαριστία είναι «εκείνη η αιώνια πηγή που είναι κρυμμένη», μια πηγή που ρέει και σβήνει τη δίψα, αλλά χωρίς να θαμπώνει, χωρίς να επιβάλλεται με εξωτερική δύναμη, χωρίς να παρουσιάζεται με θεαματικό τρόπο.

Ας επιστρέψουμε σε Εκείνον με ειλικρινή αγάπη. Ας ανοιχτούμε στη συνάντηση μαζί του, ας επιτρέψουμε να ποτίσει τις ξεραΐνες της καρδιάς μας, για να βγούμε έπειτα στους δρόμους της ζωής και της ιστορίας και να μεταφέρουμε στους ανθρώπους αυτό το ρεύμα φρέσκου νερού, ρεύμα αγάπης, ειρήνης, δικαιοσύνης και χαράς. Ας πιούμε ξανά από αυτή την ευχαριστιακή πηγή, που δεν μας κλείνει σε μια ιδιωτική ευσέβεια, αλλά μας στέλνει να ποτίσουμε τους αδελφούς, τις οικογένειες, τους φτωχούς, όσους υποφέρουν, όσους έχουν χάσει την ελπίδα. Η ευχαριστιακή χάρη μάς μεταμορφώνει, αλλά ταυτόχρονα μας κάνει πρωταγωνιστές της μεταμόρφωσης της ιστορίας και σημείο ελπίδας για όσους συναντούμε.

Είθε ο Κύριος Ιησούς, παρών στην Ευχαριστία, να σας κάνει άρτο κομματιασμένο, δοσμένο και προσφερόμενο, ώστε να αναβλύσει μια πλήρης ζωή για εσάς, για τις οικογένειές σας και για τη χώρα σας.