Ο Valentino Garavani, τόσο ως σχεδιαστής όσο και ως επιχειρηματίας, ήταν μία από τις λίγες εναπομείνασες προσωπικότητες που άνοιξαν το δρόμο για τη χρυσή εποχή της μόδας στην Ιταλία, η οποία καθόρισε την παγκόσμια πολυτέλεια. Ο θάνατός του εγείρει το ερώτημα αν το μοντέλο μόδας "Made in Italy" μπορεί να ευδοκιμήσει σε μια μεταβαλλόμενη παγκόσμια αγορά
Για πολλούς ο θάνατος του "τελευταίου αυτοκράτορα " θεωρείται ως το φυσικό τέλος μιας ολόκληρης γενιάς σχεδιαστών μόδας. Μόλις πριν από λίγους μήνες πέθανε ο Τζόρτζιο Αρμάνι, μια άλλη ιταλική ιδιοφυΐα της μόδας.
Η Paola Fendi είναι το τελευταίο εναπομείναν μέλος μιας ομάδας δημιουργών που έκαναν το ιταλικό στυλ γνωστό σε όλο τον κόσμο. Σε αυτήν συμπεριλαμβάνονταν ονόματα όπως ο Gianni Versace, ο Moschino, ο Missoni, η Krizia και πολλοί άλλοι.
Τα τέλη της δεκαετίας του '80, γνωστή και για την οικονομική "έκρηξη" της Ιταλίας, ήταν η χρυσή εποχή των λεγόμενων "Made in Italy" fashion brands. Το Μιλάνο ήταν το hot spot - όλοι ήθελαν να ντυθούν εκεί - και κανένας από τους μεγαλύτερους οίκους μόδας δεν είχε ακόμη εξαγοραστεί από ξένους επενδυτές.
Οπότε - τι πρέπει να κάνουμε με το γεγονός ότι αυτή η γενιά έφτασε στο τέλος της; Τελείωσε η "ιταλική" υπεροχή στη μόδα και τι επιφυλάσσει το μέλλον;
Σύμφωνα με τον Carlo Fei, διεθνή σύμβουλο σε θέματα στρατηγικής των εμπορικών σημάτων και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Luiss, όπου διδάσκει μόδα και βιομηχανίες Made in Italy, δεν υπάρχει λόγος πανικού.
"Το θέμα δεν είναι αν μια μάρκα είναι ιταλική ή όχι, αλλά η ικανότητα να κατανοήσει κανείς πώς λειτουργούν οι αγορές", δήλωσε στο Euronews.
"Δεν νομίζω ότι ο θάνατος αυτών των εμβληματικών προσωπικοτήτων, θα καθορίσει το τέλος του brand Made in Italy, ειδικά στη μόδα" είπε. "Και δεν υιοθετώ την αφήγηση σύμφωνα με την οποία, το γεγονός ότι ορισμένοι από αυτούς τους οίκους μόδας έχουν αγοραστεί από ξένους επενδυτές αποδυναμώνει την ελκυστικότητα των ιταλικών σημάτων".
«Το στυλ πρέπει να διαρκεί και να μην υπακούει στις εποχικές τάσεις»
Ο Fei πιστεύει ότι αυτό έχει να κάνει περισσότερο με τον τρόπο διαχείρισης μιας μάρκας μόδας. "Η προσωπική αγορά πολυτελείας αξίζει 360 δισεκατομμύρια ευρώ και πρέπει να προστατευτεί", πρόσθεσε. "Ο Valentino ήταν ένας οραματιστής που κατάλαβε από νωρίς ότι το στυλ πρέπει να διαρκεί και δεν υπακούει στις εποχικές τάσεις. Η δημοτικότητα των μεταχειρισμένων ρούχων αυτές τις μέρες είναι η απόδειξη γι' αυτό".
Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα μόδας, η διασταύρωση μεταξύ ξένων επενδύσεων και ιταλικών εμπορικών σημάτων "είναι ένα σενάριο win-win". "Έχουν στηρίξει τις μάρκες σε μια εποχή κρίσης. Μεγάλοι γαλλικοί όμιλοι βοήθησαν ορισμένες ιταλικές μάρκες να αναπτυχθούν. Δεν θα ήταν σε θέση να το κάνουν αυτό από μόνες τους".
Μια έκθεση του Istituto Marangoni από το 2024 επιβεβαίωσε ότι, παρά τη γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι ιταλικοί όμιλοι όπως η Prada και η Moncler ξεπέρασαν τους γαλλικούς γίγαντες όπως η LVMH και η Kering.
"Υπάρχουν τόσες πολλές ιταλικές μάρκες που εξακολουθούν να τα πηγαίνουν περίφημα". δήλωσε ο Fei. "Πάρτε την Prada, την Brunello Cucinelli, την Moncler και την Tod's, αλλά δεν έχει σημασία σε ποιον ανήκει η μάρκα, όλα εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο διοικούνται".
Η βιομηχανία της μόδας έχει σίγουρα αλλάξει από την ιταλική ακμή της μόδας, οι απαιτήσεις των πελατών δεν είναι πλέον οι ίδιες και η αγορά εξελίσσεται ραγδαία.
"Σε ένα τέτοιο κλίμα, όπου η αξιοπιστία μιας μάρκας έχει μεγαλύτερη σημασία από μια απλή εμφάνιση, εκείνοι που καταλαβαίνουν πώς να κινηθούν σε τέτοιες αλλαγές θα αναπτυχθούν. Οι εταιρείες που έχουν επωφεληθεί από την πώληση με το σήμα Made in Italy θα πρέπει να είναι και αυτές που το προστατεύουν", κατέληξε ο Fei.