Τα αυγά αποτελούν διαχρονικό σύμβολο του Πάσχα, αλλά πότε μπήκε η σοκολάτα στο προσκήνιο της γιορτής; Η Ρεμπέκα Σπετζάνο βρέθηκε στους δρόμους των Βρυξελλών για να ανακαλύψει τα μυστικά της πολυτελούς χειροποίητης βελγικής σοκολάτας.
Το κυνήγι των πασχαλινών αυγών είναι μια καθιερωμένη ανοιξιάτικη δραστηριότητα για πολλές οικογένειες σε όλον τον κόσμο. Είτε τα αυγά είναι πλαστικά, βραστά ή σοκολατένια, το σφαιρικό τους σχήμα έχει ταυτιστεί με το Πάσχα.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Τα αυγά αποτελούν διαχρονικό σύμβολο του Πάσχα, καθώς παραπέμπουν στην Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Λέγεται ότι συμβολίζουν τη γονιμότητα, την άνοιξη, τη γέννηση και την αναγέννηση.
Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι ότι οι χριστιανοί δεν επιτρεπόταν να τρώνε αυγά στη διάρκεια της Σαρακοστής, της 40ήμερης περιόδου πριν από το Πάσχα. Καθώς όμως οι κότες δεν σταματούσαν να γεννούν, στο σπίτι περίσσευαν αυγά την περίοδο του Πάσχα. Όσα δεν καταναλώνονταν, διακοσμούνταν, γεγονός που ενέπνευσε πολλές από τις πασχαλινές παραδόσεις που συναντάμε σήμερα σε όλον τον κόσμο.
Σοκολάτα και Πάσχα
Η σοκολάτα έκανε την εμφάνισή της στο πασχαλινό σκηνικό τον 19ο αιώνα, όταν ζαχαροπλάστες από τη Γαλλία και τη Γερμανία άρχισαν να φτιάχνουν σοκολατένια αυγά για το Πάσχα. Τα πρώτα αυτά αυγά ήταν χειροποίητα και συμπαγή.
Αργότερα, προς τα τέλη του 19ου αιώνα, οι καινοτομίες στη βιομηχανία σοκολάτας επέτρεψαν τη μαζική παραγωγή βουτύρου κακάο. Έτσι δημιουργήθηκαν τα χυτά, κούφια αυγά. Αυτό σήμαινε επίσης ότι τα σοκολατένια αυγά ήταν φθηνότερα και ευκολότερα στην παραγωγή σε μεγάλες ποσότητες, γεγονός που τα έκανε πιο προσιτά και αύξησε τη δημοτικότητά τους.
Σήμερα, οι κορυφαίοι σοκολατοποιοί αξιοποιούν το Πάσχα ως ευκαιρία για να επιδείξουν την τέχνη τους στη σοκολάτα και τα καλούπια. Στα καταστήματα βρίσκει κανείς πολύ περισσότερα από σοκολατένια αυγά: λαγουδάκια, λουλούδια και καμπάνες εκκλησιών είναι μερικά από τα πιο συνηθισμένα σχήματα πασχαλινών σοκολατών.
Τι κάνει τη σοκολάτα «βελγική»;
Το Βέλγιο είναι μια από τις χώρες που φημίζονται περισσότερο παγκοσμίως για τη σοκολάτα του.
Η βελγική σοκολάτα ξεχωρίζει από τα άλλα προϊόντα χάρη στις μεθόδους παραγωγής με πολύ λεπτό άλεσμα, τη χρήση 100% βουτύρου κακάο και την υψηλή περιεκτικότητα σε κακάο. Για να θεωρείται μια λιχουδιά βελγική σοκολάτα, πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 35% κακάο.
Η Φατίμα Ντρεϊτόβα, υπάλληλος στο βελγικό εργαστήριο σοκολάτας Passion Chocolat, λέει ότι λατρεύει τη βελγική σοκολάτα για την υψηλή της ποιότητα.
«Για μένα η σοκολάτα είναι είδος πολυτελείας», λέει.
«Αυτό είναι το πρότυπο της βελγικής σοκολάτας. Η βελγική σοκολάτα είναι πολυτελής. Πρέπει να τη νιώθεις όταν τη δοκιμάζεις, όχι απλώς να τη μασάς για να ικανοποιήσεις τη λαχτάρα για γλυκό.»
Προσθέτει ότι η βελγική σοκολάτα δεν είναι τόσο γλυκιά όσο ορισμένες άλλες.
Το κακάο έφτασε για πρώτη φορά στο Βέλγιο τον 17ο αιώνα, όταν η περιοχή βρισκόταν υπό ισπανική κυριαρχία. Ισπανοί εξερευνητές το έφεραν από τη Νότια Αμερική και η ισπανική αριστοκρατία της εποχής το απολάμβανε ως ζεστό, εκλεκτό ρόφημα.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Βέλγιο αποίκησε το Κονγκό και ανακάλυψε εκεί τους καρπούς του κακάο. Έτσι εξελίχθηκε σε έναν από τους βασικούς εμπόρους κακάο και ανέπτυξε τη μαζική παραγωγή του.
Όροι της σοκολάτας που πρέπει να ξέρετε
Αν επισκεφθείτε μια «μητρόπολη» της σοκολάτας, όπως το Βέλγιο, για το πασχαλινό σας κέρασμα, είναι πολύ πιθανό να βρεθείτε μπροστά σε αμέτρητους, δελεαστικούς πειρασμούς. Για να επιλέξει κανείς το ιδανικό γλύκισμα, χρειάζεται να γνωρίζει ορισμένους βασικούς όρους της σοκολατοποιίας.
Η πραλίνα είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό βελγικό σοκολατάκι. Εφευρέθηκε το 1912 από τον Βέλγο σοκολατοποιό Ζαν Νόιχαουζ Β΄. Στο Βέλγιο, πραλίνα θεωρείται κάθε γεμιστή σοκολάτα.
Η Ντρεϊτόβα από το Passion Chocolat λέει ότι βασική προϋπόθεση για μια πραλίνα είναι να καλύπτεται από λεπτή στρώση σοκολάτας.
«Αν δείτε πραλίνα με χοντρή στρώση σοκολάτας, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι χειροποίητη», εξηγεί.
Το σκληρό σοκολατένιο κέλυφος μιας πραλίνας συχνά κρύβει στο εσωτερικό του πραλινέ, δηλαδή μια πάστα από καραμελωμένη ζάχαρη και ξηρούς καρπούς. Ο πραλινέ μπορεί να είναι βελούδινος ή τραγανός, ανάλογα με το πόσο ψιλοαλεσμένοι είναι οι ξηροί καρποί. Οι πραλίνες μπορεί επίσης να περιέχουν τζαντούγια, έναν λείο συνδυασμό σοκολάτας και φουντουκιού.
Γι’ αυτό, όπως σημειώνει η Ντρεϊτόβα, οι πραλίνες είναι συχνά πιο τραγανές και πιο πλούσιες σε ξηρούς καρπούς από άλλους τύπους σοκολατάκια, όπως οι γκανάς ή οι τρούφες.
«Όταν δαγκώνετε μια γκανάς, το εσωτερικό της είναι πιο μαλακό», λέει η Ντρεϊτόβα.
Ο όρος γκανάς περιγράφει ένα λείο μείγμα σοκολάτας και κρέμας γάλακτος. Σε ένα βελγικό ζαχαροπλαστείο θα τη βρείτε συνήθως ως γέμιση μέσα σε ένα μαλακό σοκολατένιο κέλυφος. Η γκανάς όμως είναι ιδιαίτερα ευέλικτη και χρησιμοποιείται και στις τρούφες.
Η τρούφα είναι ακόμη ένα κλασικό βελγικό γλύκισμα, που φτιάχνεται συνήθως πλάθοντας τη γκανάς σε μπαλίτσες και κυλώντας τες σε σκόνη κακάο, σοκολάτα ή ξηρούς καρπούς. Οι τρούφες μπορεί να μην έχουν καθόλου κέλυφος ή να είναι καλυμμένες με μια πολύ λεπτή στρώση σοκολάτας.