Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Εγκαταλείπει τον κινηματογράφο η Κριστίν Σκοτ Τόμας

Access to the comments Σχόλια
Από Euronews
Εγκαταλείπει τον κινηματογράφο η Κριστίν Σκοτ Τόμας

Έτοιμη να αποσυρθεί από τη μεγάλη οθόνη δηλώνει η βραβευμένη με Όσκαρ και ιδιαίτερα αγαπημένη Βρετανίδα ηθοποιός, που έζησε σχεδόν ολόκληρη την ενήλικη ζωή της στη Γαλλία, Κρίστον Σκοτ Τόμας.
Δηλώνει κουρασμένη από τον κόσμο του σινεμά και θεωρεί πως ήρθε η στιγμή να αποχωρήσει.

«Ξαφνικά μου ήλθε η σκέψη… Δεν μπορώ να ασχοληθώ με άλλη ταινία» δήλωσε στον Guardian. «Συνειδητοποίησα ότι έχω ήδη κάνει αυτά που ξέρω τόσες πολλές φορές, σε διαφορετικές γλώσσες και έτσι ξαφνικά αισθάνθηκα ότι δεν μπορώ να το ξανακάνω. Βαρέθηκα. Γι’ αυτό σταματώ».

Η Σκοτ Τόμας δήλωσε απογοητευμένη από τη στενή γκάμα ρόλων που της προτείνουν πια σε αυτήν την ηλικία, με έμφαση σε χαρακτήρες «απογοητευμένης μεσήλικης». «Μου ζητούν να κάνω συνεχώς το ίδιο πράγμα, γιατί οι άνθρωποι ξέρουν ότι μπορείς να το κάνεις κι έρχονται σε σένα. Αλλά δεν μπορώ άλλο να υποκρίνομαι πια τη δυστυχισμένη – και κυρίως αυτό είναι που μου ζητούν».

«Συχνά με καλούν να κάνω κάτι για να λειτουργήσω ως κάποιου είδους καλλιτεχνικό βάρος σε μια κατά τα άλλα αδύναμη παραγωγή. Βασικά, με χρειάζονται για λόγους παραγωγής και με φωνάζουν για κάποιο ρολάκι, όπου ξέρουν ότι μπορώ να το διαχειριστώ εύκολα, πού να εμφανιστώ, τι να κάνω, ποιο είναι το κατάλληλο σημείο να κλάψω… τέτοια. Δε θα έπρεπε να δαγκώνω το χέρι που με ταϊζει, αλλά κάνω τέτοιες δουλειές για τόσο πολύ καιρό που πέρυσι απλώς αποφάσισα ότι η ζωή είναι πολύ μικρή και δεν το θέλω άλλο αυτό».

Και μπορεί ευτυχώς να υπάρχουν ακόμα ενδιαφέροντες ρόλοι για ηθοποιούς όπως η Μέριλ Στριπ, η Μάγκι Σμιθ, η Έλεν Μίρεν και η Τζούντι Ντεντς, αλλά η αλήθεια είναι ότι η κινηματογραφική βιομηχανία αρχίζει και γίνεται φειδωλή στις προτάσεις της όταν οι πρωταγωνίστριες φτάνουν στα 50, αν εξαιρέσουμε τους ρόλους μαμάδων (όχι πάντα τόσο συμβατικούς, αν κρίνουμε από την εμφάνιση της ηθοποιού στο «Μόνο ο Θεός Συγχωρεί»). Η Σκοτ Τόμας σημειώνει: «Είμαι όπως λένε στη Γαλλία, “σφηνωμένη ανάμεσα σε δυο καρέκλες”. Δεν είμαι πια στα 40 μου για να έχω ρόλους μοιραίας και γοητευτικής, αλλά δεν είμαι και γιαγιάκα ακόμα».

Στην τελευταία της ταινία, το «The Invisible Woman» του Ρέιφ Φάινς υποδύεται τη μητέρα της πολύ νεότερης ερωμένης του Τσαρλς Ντίκενς (Φελίσιτι Τζόουνς), ρόλο που κρατάει ο ίδιος ο σκηνοθέτης. Και η δίγλωσση πρωταγωνίστρια δεν πρόκειται να κλείσει για πάντα την πόρτα στο σινεμά, αλλά προς το παρόν θα αποσυρθεί από τις ταινίες των στούντιο: «Δεν μπορώ να υποφέρω πια αυτά τα σκουπίδια των μεγάλων εμπορικών ταινιών.

Δεν αντέχω άλλο να περιμένω ώρες και μέρες ολόκληρες μέσα σε ένα υπερπολυτελές βανάκι και να βαριέμαι τη ζωή μου – στο τελευταίο χολιγουντιανό φιλμ που έκανα “Confessions of a Shopaholic” έλεγα ότι θα έχει πλάκα. Αλλά πέρασα τόσο χρόνο απλώς περιμένοντας στο γύρισμα, που το μίσησα, το μίσησα, το μίσησα και είπα τέλος, δεν ξανακάνω κάτι τέτοιο».

Πάντως όπως είπε η ίδια, ούτε η μικρή οθόνη είναι μέσα στα σχέδιά της: «Δεν μπορώ να κάνω σειρές. Με το που σχηματοποιούνται οι χαρακτήρες και πλέον έχεις μάθει ποιος είσαι και τι κάνεις, πρέπει να το επαναλαμβάνεις για τα επόμενα 5-6 χρόνια. Αυτό με κάνει να βαριέμαι».

Αυτό που σκοπεύει να κάνει με πάθος και αφοσίωση στο εξής είναι η καινούργια της αγάπη, το θέατρο. «Όταν παίζεις σε ταινία, δίνεις το σκηνοθέτη την πρώτη ύλη για να τη δημιουργήσει. Όταν όμως παίζεις στη σκηνή, αυτό είναι! Κι εκεί ανακαλύπτεις αν μπορείς στ’ αλήθεια να παίξεις. Και μου έρχεται συνεχώς η λέξη “εμπιστοσύνη”. Το θέμα δεν είναι να σε πείσει κάποιος ότι “το‘χεις” λέγοντας “αχ, ήταν υπέροχο!” Στη σκηνή, όταν κάτι λειτουργεί, λειτουργεί και το νιώθεις».