Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Εδώ Βραζιλία, τα ημερολόγια του euronews.gr: Δεύτερη μέρα στο Αρακαζού

Access to the comments Σχόλια
Από Euronews
Εδώ Βραζιλία, τα ημερολόγια του euronews.gr: Δεύτερη μέρα στο Αρακαζού

Ανταπόκριση: Γιάννης Γιαγκίνης

Η βάση της Εθνικής Ελλάδος στην Βραζιλία είναι το Αρακαζού, μια πόλη στα βορειοδυτικά της αχανούς χώρας. Η ομάδα έφτασε εκεί μετά την γνωστή ταλαιπωρία με το τσάρτερ που χάλασε στη Νέα Υόρκη, μεσημέρι Κυριακής (βράδυ στην Ευρώπη) και ήδη έκανε και την πρώτη της προπόνηση – ένα εικοσιτετράωρο μετά το προγραμματισμένο. Και ένα εικοσιτετράωρο μετά την δική μας άφιξη στην πόλη, μια πρώτη γνωριμία με την οποία σπεύσαμε να αποκτήσουμε ήδη από το Σάββατο. Μια μέρα που οι Βραζιλιάνοι συνηθίζουν να το ρίχνουν… έξω, όπως και οι περισσότεροι λαοί βέβαια, αν και ο συγκεκριμένος δείχνει να το κάνει αυτό σε… καθημερινή βάση.

Η πόλη είναι σχετικά μικρή, αλλά όταν λέμε μικρή εννοούμε ότι αριθμεί περίπου… 600.000 κατοίκους. Είχαμε την ευκαιρία να την δούμε και από… αέρος, αφού το αεροπλάνο ουσιαστικά σε αυτό το σημείο προσέγγισε την αμερικανική ήπειρο στον δρόμο για το Ρίο. Η τουριστική ζωή βρίσκεται κατά μήκος της παραλίας, όπου είναι και το ξενοδοχείο της Εθνικής Ελλάδος, με πολλά (μα πάρα πολλά) εστιατόρια και ξενοδοχεία. Αλλά επειδή είναι κατά βάση τουριστική πόλη μόνο για… βραζιλιάνους τουρίστες, καθώς δεν είναι πολύ γνωστή στους ξένους, είναι εξαιρετικά δύσκολη η προσαρμογή για κάποιον που δεν ξέρει πορτογαλικά. Άλλωστε, εδώ δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε στο αεροδρόμιο του Ρίο, θα τα καταφέρναμε στο Αρακαζού;

Το άλλο παράδοξο είναι ότι συμπληρώσαμε δύο εικοσιτετράωρα βολτάροντας, εκμεταλλευόμενοι και την καθυστέρηση στον ερχομό της Εθνικής από το Αμέρικα, αλλά δεν βρήκαμε πουθενά να αλλάξουμε συνάλλαγμα και να αποκτήσουμε το τοπικό νόμιμα, που είναι το μόνο που περνάει. Με την ευκαιρία, το τοπικό νόμισμα θα μπορούσε να υπερηφανεύεται ότι… βασιλεύει την Ευρώπη, καθώς το λένε «ρεάλ». Ωστόσο την πάτησε όποιος δεν έσπευσε να το αποκτήσει στο Ρίο. Δεν είχε ανταλλακτήριο ούτε στο αεροδρόμιο του Αρακαζού, καθότι μη διεθνές, ενώ στα δύο μεγάλα εμπορικά κέντρα που λειτουργούν όλες τις ημέρες καθώς δεν υπάρχουν για τα μαγαζιά εδώ Σαββατοκύριακα και αργίες, δυστυχώς τα stands που δίνουν συνάλλαγμα ακολουθούν ωράρια δημοσίων υπαλλήλων και δουλεύουν μόνο Δευτέρα με Παρασκευή.

Σε ορισμένα ξενοδοχεία στην παραλία βλέπεις ελληνικές σημαίες (είναι αυτά που πλέον φιλοξενούν την Εθνική και τους παράγοντες της ΕΠΟ, τα οποία τυγχάνουν δίπλα – δίπλα). Ο Έλληνας πρέσβης στην Μπραζίλια, που έχει έρθει για την υποδοχή της Εθνικής, μας έλεγε ότι το Αρακαζού είναι από τις πιο ασφαλείς πόλεις της χώρας. Η Ελλάδα είναι ο μόνος τρόπος που οι ντόπιοι θα νιώσουν άρωμα Μουντιάλ, καθώς εδώ ούτε αγώνας διεξάγεται ούτε άλλη αποστολή θα έρθει. Οι Βραζιλιάνοι (και οι Βραζιλιάνες) δείχνουν ανοιχτόκαρδοι και πολύ χαμογελαστοί και κεφάτοι άνθρωποι, κάτι που βεβαίως δεν περιμέναμε να ρθούμε εδώ για να διαπιστώσουμε, αλλά είναι διαφορετικό να το ζεις στην πηγή του.

Όλη την ώρα χορεύουν, δείχνουν ιδιαίτερα χαρούμενοι που φιλοξενούν Έλληνες εδώ, έτερον εκάτερον αν συχνά μας περνούν για… ποδοσφαιριστές της Εθνικής και σπεύδουν να μας ζητήσουν να βγούμε φωτογραφίες μαζί τους. Δεν είναι τυχαίο ότι περισσότερα από εκατό άτομα συγκεντρώθηκαν στην τελετή υποδοχής που διοργανώθηκε στο ξενοδοχείο.

Μικρά παιδάκια ντύθηκαν με κοντομάνικα που έγραφαν «καλώς ήλθατε» και ανέμιζαν ελληνικές και βραζιλιάνικες σημαίες, κάτι περίεργοι τύποι έπαιζαν παραδοσιακή μουσική και παρακάτω κάτι κοπέλες να ουρλιάζουν κάθε φορά που έβγαινε από το λεωφορείο κάποιος παίκτες λες και επρόκειτο για τον… Σάκη Ρουβά. Μάλιστα, στην ανοιχτή για το κοινό προπόνηση που οφείλει να κάνει η ομάδα, η οποία είχε προγραμματιστεί για το πρωί της Κυριακής αλλά πήρε αναβολή για το απόγευμα της Δευτέρας τοπική ώρα (κοντά στα μεσάνυχτα στην Ελλάδα), ντόπιοι μας έλεγαν ότι αναμένουν ως και 2.000 κόσμο στο προπονητήριο – γήπεδο, για να χειροκροτήσουν τους παίκτες της Ελλάδος. Αριθμό που ενίοτε δεν βλέπουμε ούτε σε επίσημους αγώνες της Εθνικής στο Καραϊσκάκη.

Αλλά για τις εμπειρίες από τον κόσμο και μια διαφορετική προσέγγιση του Αρακαζού, που από ό,τι μας λένε ωστόσο οι ντόπιοι δεν μπορεί να θεωρηθεί και το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της βραζιλιάνικης κουλτούρας, θα έχουμε χρόνο να τα πούμε και να γράψουμε τις επόμενες μέρες…​