Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Ένας διαφορετικός «Γλάρος» στο θέατρο Θησείον

Access to the comments Σχόλια
Από Euronews
Ένας διαφορετικός «Γλάρος» στο θέατρο Θησείον

Έξι ηθοποιοί, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Κώστα Φιλίππογλου, αναλαμβάνουν από τις 6 Νοεμβρίου να ζωντανέψουν την κωμικοτραγική ιστορία και τα πάθη δέκα χαρακτήρων. Θα αναπαραστήσουν τη μικρή, σπουδαία, διπολική ζωή τους και θα μας δείξουν πώς από τη μια στιγμή στην άλλη ερωτεύονται, απελπίζονται, γελούν, κλαίνε, πώς ζουν και πώς αυτοκτονούν, σαν να μην υπάρχει αύριο ή καλύτερα σαν να μην υπάρχει σήμερα.

Είναι συνηθισμένοι άνθρωποι που περνούν τον χρόνο τους λέγοντας ιστορίες και σκέψεις. Άνθρωποι που μιλούν για τις ζωές τους και τα όνειρά τους. Αδύναμοι που οικτίρουν τις ζωές τους και ψάχνουν από κάπου να πιαστούν. Ματαιόδοξοι που επιζητούν απεγνωσμένα την αναγνώριση. Άνθρωποι που βαριούνται, άνθρωποι που εξασκούνται στην αυτολύπηση, άνθρωποι που πενθούν τη ζωή τους, άνθρωποι που πασχίζουν να ερωτευθούν, να βιώσουν την ευτυχία. Αυτοί είναι οι ήρωες στον «Γλάρο» (1895), του ΄Άντον Τσέχωφ, το έργο που εγκαινίασε ένα νέο είδος δραματουργίας, όπου αντί για έναν κεντρικό ήρωα, πρωταγωνιστούν πολλοί, μια μικρή κοινωνία. Ο Τσέχωφ χαρακτήρισε το έργο του ως «κωμωδία σε τέσσερις πράξεις». Μια κωμωδία που δεν συμβαίνει σχεδόν τίποτα και όμως οι ήρωες είναι σπουδαίοι, αν και βουλιάζουν μέσα στην ανούσια καθημερινότητά τους.

Ο Αλέξανδρος Λογοθέτης ερμηνεύει δύο ρόλους στην παράσταση, τον Τριγκόριν και τον γιατρό Ντορν. Μας εξηγεί τι θα δούμε στη σκηνή του Θησείον, για ποιο λόγο ο Τσέχωφ είναι σημαντικός και αν τελικά ο «Γλάρος» είναι κωμωδία.

-Αισθάνομαι ότι κρατάτε μια απόσταση από το θέατρο. Δηλαδή δεν παίζετε πολύ συχνά, ιδίως τα τελευταία χρόνια. Ισχύει;

Βασικά τα τελευταία τρία χρόνια κάνω θέατρο. Πιο πριν η αλήθεια είναι πως ήμουν πολύ επιλεκτικός αλλά και πολύ δεσμευμένος με άλλες υποχρεώσεις, το «Νησί» ας πούμε με κράτησε μακρυά από οτιδήποτε για δυο χρόνια,. Έτσι είχα μάθει να δουλεύω, μια δουλειά την φορά και όσο πιο πολύ αφοσιωμένος σ’ αυτήν. Οι εποχές άλλαξαν και ναι μεν συνεχίζω να είμαι επιλεκτικός, αλλά είμαι και πιο ανοιχτός, καθώς το θέατρο είναι πλέον, μετά από 23 χρόνια επαγγελματικής καριέρας, η μοναδική πηγή εισοδήματος. Όπως καταλαβαίνετε έχει δυσκολέψει η φάση, διότι σήμερα δεν ζεις από το θέατρο, απλά υπάρχεις καλλιτεχνικά, τίποτα περισσότερο.

-Ποιος ήταν ο λόγος που σας έκανε να πείτε το ναι στον Γλάρο;

Η συνεργασία με τον Κώστα, την Φρόσω και όλους τους συντελεστές της παράστασης, το έργο φυσικά αλλά και ο ρόλος του Τριγκόριν και του Ντορν. Να θυμίσω ότι θα ήμουν κανονικά στο «Μεφίστο» που άνοιξε την χειμερινή σαιζόν του Εθνικού αλλά δεν θα μπορούσα να κάνω διπλές πρόβες και πρόβα παράσταση. Είπαμε ένα πράγμα την φορά και όσο πιο καλά γίνεται.

-Ποια είναι η σκηνοθετική γραμμή που θα δούμε στο δικό σας Γλάρο; ή για να το θέσω αλλιώς τι Γλάρο θα δούμε στο Θησείον;

Η ανάγνωση που κάναμε στον Γλάρο έχει μια πολύ μεγάλη απόκλιση από την συνηθισμένη, αυτήν που έχουμε μες το μυαλό μας ως έλληνες θεατές για το τι είναι ο Τσέχωφ. Ο Φιλίππογλου δουλεύει με έναν τρόπο που βασίζεται καθαρά στην σωματική ενέργεια και στα επίπεδα σωματικής έντασης, μέσα από αυτά βγαίνει η αλήθεια και δημιουργούνται οι σχέσεις.

-Ερμηνεύετε τον Τριγκόριν; Τι ρόλο παίζει στην εξέλιξη του έργου;

Ο Μπορίς Αλεξέγιεβιτς Τριγκόριν είναι ένας καταξιωμένος συγγραφέας αλλά είναι και άντρας. Ερωτεύεται τη Νίνα ή τουλάχιστον έτσι νομίζει και της καταστρέφει την ζωή. Είναι άβουλος αλλά και παρορμητικός. Επηρεάζει σίγουρα την σχέση της Νίνας και του Τρέπλιεφ: την παγώνει, της αλλάζει ρώτα, αλλά δεν νομίζω ότι εξαιτίας του συμβαίνει ό,τι συμβαίνει. Είναι μια αφορμή, ένας τρόπος να διαλυθεί η ομαλότητα και η ανία της ζωής που ζει ο Κώστια και η Νίνα.

-Στην παράσταση χρησιμοποιείτε και τέσσερα ανδρείκελα. Ποια είναι η λειτουργία τους;

Πρώτα από όλα είναι μια πολύ καλή αλλά πολύ δύσκολη λύση για να αντιμετωπιστεί ένα έργο που έχει πάνω από δέκα χαρακτήρες. όπως καταλαβαίνετε, σήμερα μια παραγωγή είναι πολύ δύσκολο να αντέξει δέκα ηθοποιούς. Έτσι η ανάγκη οδήγησε σε μια λύση όπου χρησιμοποιούνται «ανδρείκελα» αντί για ηθοποιοί αλλά παίζονται από εμάς. Ήταν μια σπαζοκεφαλιά αλλά νομίζω ότι αξιοποιούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

-Όλοι υποστηρίζουν ότι ο Γλάρος είναι ένα σπουδαίο έργο της παγκόσμιας δραματουργίας. Κατά τη γνώμη σας, ποιος είναι ο λόγος;

Νομίζω ότι το ανέβασμα του έργου από τον Στανισλάφσκι ήταν ο λόγος που ο Τσέχωφ συνέχισε να γράφει θεατρικά έργα, καθώς το πρώτο ανέβασμά του σημείωσε τεράστια αποτυχία. Έπειτα έχουν γραφτεί τόσα, μα τόσα πολλά, που θα θέλαμε σελίδες να αναπτύξουμε την σπουδαιότητά του. Για να το πω συνοπτικά είναι σπουδαίο γιατί μιλάει για το σήμερα 100 χρόνια πριν. Είναι σαν να γράφτηκε χτες. Θέτει ερωτήματα που μέχρι σήμερα μας ταλαιπωρούν, τι σημαίνει καλλιτέχνης, αληθινή τέχνη, ταλέντο.


-Ο ίδιος ο Τσέχωφ χαρακτηρίζει το έργο του κωμωδία. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

Το κωμικό βγαίνει από το τραγικό και αυτό νομίζω ότι καταφέρνει να αναδείξει ο Τσέχωφ. Δεν είναι κωμωδία με την κλασική έννοια, αλλά έχει μια διπολικότητα που του προσθέτει μια ελαφράδα και μια τρέλα.

-Γιατί σπάνια “αντιλαμβανόμαστε” τα κωμικά στοιχεία στα ανεβάσματα των έργων του Τσέχωφ; Οφείλεται κατά τη γνώμη σας στην σκηνοθεσία;

Αυτό έχει να κάνει, νομίζω, με το πόσο σοβαρά παίρνουμε τη ζωή και το θέατρο, την τραγωδία, εμείς οι Έλληνες. Σίγουρα έχει να κάνει και με το γεγονός ότι οι αναγνώσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα, οι περισσότερες τουλάχιστον, έχουν χαθεί στην ατμόσφαιρα του κλασικού, του λόγου, με αποτέλεσμα να είναι νεκρές εικόνες νεκρών ανθρώπων που απλώς περιφέρονται στην σκηνή και λένε λόγια, λόγια, λόγια.

-Φέτος ανεβαίνουν πολλά έργα Τσέχωφ στην Αθήνα, σχεδόν 10. Είναι τυχαίο ή υπάρχουν άλλοι λόγοι;

Τι να πω δεν ξέρω, γενικά είμαστε πληθωρικοί στην Ελλάδα. Επίσης είναι και τα 110 χρόνια από τον θάνατο του??? Πραγματικά δεν ξέρω τι να πω…

-Φέτος αναμένεται να φτάσουμε τις 1000 περίπου θεατρικές παραστάσεις στην Αθήνα. Που οφείλεται όλη αυτή η υπερπαραγωγή; Έχει νόημα; Μένει κάτι πίσω;

Εδώ σηκώνω τα χέρια ψηλά. Έχω πολλά να πω αλλά θα ακουστώ πικρός και κακός.
Θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο τόση πολλή ενάργεια και κόπος να εξαντλούνται σε παραστάσεις που τις περισσότερες δεν θα τις δει κανείς. Επιπλέον δεν θα πληρωθεί και κανείς. Είναι νομοτέλεια. Οπότε ποιος ο λόγος; Η ευκολία με την οποία κάποιος χρίζεται ηθοποιός ή σκηνοθέτης και ανεβάζει ή παίζει ότι του καπνίσει, με ξεπερνά.

Η υπερπροσφορά σε αυτόν τον χώρο δεν συνάδει με την ανεργία που τον τρώει. Είναι ανώμαλο, κάτι δεν πάει καλά. Από την άλλη, η βαθύτερη ανάγκη κάποιων ανθρώπων να εκφραστούν μέσα από την τέχνη του θεάτρου είναι σεβαστή και διόλου ευκαταφρόνητη. Μέσα στα σκατά θα ανθίσουν και λουλούδια, θα μεγαλώσουν δέντρα δυνατά που θα επιβιώσουν και θα δημιουργήσουν καρπούς για να υπάρξει συνέχεια. Το μόνο που με τρώει είναι ότι έχει υποβαθμιστεί τόσο πολύ η δουλειά μας από όλους, που μου φαίνεται σχεδόν αδύνατο να επιβιώσουν όλοι μέσα σε ένα τόσο μικρό και στενό πλαίσιο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση: Χαρά Σύρου
Aπόδοση – Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου
Κίνηση – καλλιτεχνική συνεργασία: Φρόσω Κορρού
Σκηνικά – κοστούμια: Κέννυ Μακλέλλαν
Μουσική: Lost Βodies
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Βίντεο – Φωτογραφίες – βοηθός σκηνογράφου: Όλγα Μπρούμα
Creative manager: Ελένη Καψαμπέλη
Βοηθός σκηνοθέτη: Εριφύλη Στεφανίδου
Ερμηνεύουν: Ναταλία Τσαλίκη, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Γιάννης Στεφόπουλος, Σοφία Γεωργοβασίλη, Ίριδα Μάρα, Γιάννης Καραούλης

INFO:
Θησείον – Ένα θέατρο για τις τέχνες
Τουρναβίτου 7, Θησείο, τηλ. 210 3255444

ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
Πέμπτη 21.00, Παρασκευή 21.00, Σάββατο 21:30, Κυριακή 21.00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Κανονικό: 16 €
Φοιτητικό, άνω των 65, ανέργων: 12 €

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
100 λεπτά

Ticket Services:
Πανεπιστημίου 39 (εντός Στοάς Πεσμαζόγλου)
Τηλεφωνική αγορά: 210 7234567
Online: www.ticketservices.gr