Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Η Opéra Comique ανεβάζει την «Ciboulette»

euronews_icons_loading
Η Opéra Comique ανεβάζει την «Ciboulette»
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Επιστροφή στη σκηνή της όπερας Comique στο Παρίσι που ανεβάζει μια οπερέτα. Πρόκειται για την «Ciboulette» του Ρεϊνάλντο Χαν του 1923.

Οι άνθρωποι πηγαίνουν στην όπερα, γιατί θέλουν να απελευθερώσουν τη φαντασία τους

Πρόκειται για ένα νοσταλγικό φόρο τιμής στην γαλλική οπερέτα.
Ουσιαστικά είναι η απάντηση της Γαλλίας, στις αμερικανικές κωμωδίες της δεκαετίας του 1920.

Η οπερέτα αφηγείται την ιστορία μιας κηπουρού, της «Ciboulette». Η νεαρή κοπέλα αναζητεί την ευτυχία στον έρωτα και έτσι γνωρίζει πολλούς γοητευτικούς άνδρες. Όμως τελικά ερωτεύεται τον αριστοκράτη Αντονίν.

«Η μουσική του Ρεϊνάλντο Χαν είναι πολύ εκλεπτυσμένη. Ήταν μεγάλος μελωδός και ενορχηστρωτής. Είχε επίσης μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε, πώς αυτό το έργο μπορεί να συγκινήσει ή να διασκεδάσει το σημερινό κοινό. Θέλαμε να δούμε αν αυτή η μουσική μπορεί να έχει ενδιαφέρον στις μέρες μας» δήλωσε στην κάμερα του euronews η μαέστρος, Λόρενς Έκιλμπυ.

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Μισέλ Φο υπερασπίζεται τις αντισυμβατικές καλλιτεχνικές του επιλογές.

«Οι άνθρωποι που πηγαίνουν στο θέατρο ή την όπερα θέλουν να ονειρευτούν και να απελευθερώσουν τη φαντασία τους. Νομίζω ότι αν κάποιος υιοθετήσει μια ρεαλιστική προσέγγιση, τελικά οδηγείται στο αντίθετο αποτέλεσμα. Έτσι η όπερα μετατρέπεται σε κάτι που δεν έπρεπε να είναι. Νομίζω πως η «Ciboulette» έχει βάθος και μιλά για ανθρώπινα συναισθήματα που είναι πράγματι αιώνια και αγέραστα. Μπορεί να είναι πικρά, παράλογα, ή υπερβολικά, αλλά πάντα αληθινά. Γι ‘αυτό και νομίζω πως είναι γελοίο να το ερμηνεύσεις με έναν επίπεδο, συνηθισμένο τρόπο. Ξέρετε η όπερα και η οπερέτα αφηγούνται εξαιρετικές ιστορίες και δυνατές στιγμές» υποστηρίζει ο Μισέλ Φο.

Η Λόρενς Έκιλμπυ απολαμβάνει ιδιαίτερης εκτίμησης για την μουσική της παιδεία και την καλλιτεχνική της πορεία. Η μαέστρος αγωνίζεται για την πρόοδο και την εξέλιξη των γυναικών στην τέχνη.

«Το να είσαι γυναίκα και να δουλεύεις στην μουσική βιομηχανία, δεν είναι ακριβώς ένας δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Πιστεύω ότι όλοι οι καλλιτέχνες πρέπει να παίρνουν ρίσκα, αλλά είναι αλήθεια πως οι γυναίκες κάνουν ακόμη πιο ριζοσπαστικές επιλογές μόνο για να δείξουν ότι υπάρχουν. Για μένα τουλάχιστον, πρέπει κάποιος να είναι σίγουρος όταν αναλαμβάνει ένα project. Τολμώ να πω 150% σίγουρος για το έργο του και βεβαίως να έχει πείσμα. Πρέπει επίσης να πείσει τον εαυτό του ότι έχει το δικαίωμα να βρίσκεται σε αυτή τη θέση. Συχνά αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου, ειδικά όταν είσαι γυναίκα μαέστρος. Αυτό ισχύει, γιατί ανήκω σε μια γενιά γυναικών που έμαθαν να δίνουν, να παραχωρούν τις καλύτερες θέσεις στους άνδρες. Νομίζω πως οι νεότερες γυναίκες έχουν περισσότερες ευκαιρίες» δήλωσε στην κάμερα του euronews η μαέστρος, Λόρενς Έκιλμπυ.

«Υπήρχε αυτός ο ρόλος του κόντε Castiglione, που μάλλον ήταν και κατάσκοπος. Είναι στα αλήθεια πανέμορφος, γι’ αυτό και είπα στον εαυτό μου ότι μόνο εγώ θα μπορούσα να ερμηνεύσω αυτόν τον ρόλο. Αγαπώ τους τραγουδιστές της όπερας. Νιώθω μεγάλη στοργή απέναντι τους και το μοιράζομαι μαζί σας. Η πραγματικότητα είναι απλή. Αγαπώ πολύ αυτό που κάνω! Μου αρέσει επίσης που ερμηνεύω ένα τόσο κακό τραγουδιστή στην Opéra Comique! Νομίζω ότι είμαι ένα μάλλον βασανισμένο και μελαγχολικό πρόσωπο. Ταυτόχρονα, έχω μια τάση προς την ελαφρότητα, την γελοιοποίηση και το χιούμορ. Όμως αυτό πηγαίνει χέρι-χέρι με τον πόνο. Μάλλον μοιάζω με τον τυπικό κλόουν, όπου το τραγικό συνδέεται με το γκροτέσκο.

Οι επόμενες παραστάσεις της «Ciboulette» στην Παρισινή όπερα Comique, είναι στις 5 και 7 Μαΐου.

Interplay: Γεφυρώνοντας τέχνη και επιστήμη

euronews_icons_loading
Interplay: Γεφυρώνοντας τέχνη και επιστήμη
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Γεφυρώνοντας το κενό μεταξύ μουσικής και επιστήμης: είναι το όνειρο, ο στόχος ενός νέου, ταλαντούχου και επιτυχημένου μουσικού: στη Στοκχόλμη, όπου έχει την έδρα της η συμφωνική ορχήστρα που διευθύνει, ο Ντάνιελ Χάρντινγκ δημιούργησε το “Interplay” μια τολμηρή σειρά καλλιτεχνικών γεγονότων που συνδυάζουν συναυλίες, συζητήσεις και διαλόγους μεταξύ μουσικών και επιστημόνων.

Οι σημαντικότερες απαντήσεις για τα μεγαλύτερα ερωτήματα προέρχονται από την επιστήμη

Ο πιο πρόσφατος καλεσμένος ήταν ο καθηγητής μοριακής φυσικής Μπράιαν Κοξ, πρώην ρόκσταρ που έχει αποκτήσει παγκόσμια φήμη για τις προσπάθειες του να εκλαϊκευτεί η επιστήμη της κοσμολογίας.

Το soundtrack των εκδηλώσεων ήταν «Το τραγούδι της γης του Γκούσταβ Μάλερ, ένα σύγχρονο έργο για βιολί και ορχήστρα εμπνευσμένο από τη διαστημική αποστολή του Voyager, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αμοιβαίας επιρροής μεταξύ τέχνης και επιστήμης.

Ο διευθυντής ορχήστρας Ντάνιελ Χάρντινγκ θέτει το πλαίσιο των φιλοσοφικών του αναζητήσεων:
«Τι είναι η ζωή; Από πού προέρχεται; Αυτές οι φιλοσοφικές αναζητήσεις είναι πανάρχαιες και οι τέχνες αποτελούν ένα από τα μέσα στα οποία καταφεύγουν οι άνθρωποι για να βρουν απαντήσεις. Από την εποχή των μεγάλων φιλοσόφων, η τέχνη και η μουσική αντανακλούσαν τις μεγάλες ιδέες της ανθρωπότητας. Σήμερα, ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία οι καλύτερες απαντήσεις που οι άνθρωποι ως είδος είμαστε σε θέση να διατυπώσουμε για τα σημαντικότερα ερωτήματα, προέρχονται από την επιστήμη, οπότε δεν έχουμε το περιθώριο να αποκοπούμε από την επιστήμη ενώ διανύουμε την εποχή της επιστήμης!»

Ο καθηγητής Μπράιαν Κοξ εξηγεί τη διασύνδεση μουσικής και επιστήμης:
«Ακούστε τον Μάλερ, παλεύει με την ιδέα της πεπερασμένης φύσης της ύπαρξης. Και αυτό το οποίο έχει ενδιαφέρον είναι πως η επιστήμη και η σύγχρονη κοσμολογία κάνουν τα ερωτήματα ακόμη περισσότερο ζωηρά. Το επιστημονικό σκηνικό είναι διαφορετικό αλλά θεωρώ πως το βασικό ερώτημα είναι το ίδιο: “τι σημαίνει για έναν πολιτισμό, ή για ένα άτομο, να έχει μια πεπερασμένη ζωή, δυνητικά σε ένα απέραντο σύμπαν;” Εφόσον είμαστε ο μοναδικός πολιτισμός του Γαλαξία, για παράδειγμα, σημαίνει πως είμαστε σπάνιοι; κάτι το οποίο κατά τη γνώμη μου σημαίνει πως είμαστε και πολύτιμοι!”

Το έργο του Γκούσταβ Μάλερ “Το τραγούδι της γης” και το “Κοντσέρτο για βιολί Voyager” του Ντάριο Μαριανέλλι αποτελούν παραδείγματα καλλιτεχνικής δημιουργίας που έχουν δεχθεί επιρροή από την επιστήμη.

«Υπάρχουν μουσικά θέματα στον Μάλερ που υπογραμμίζουν ότι πρέπει να χαιρόμαστε τη ζωή, να γιορτάζουμε όσο μπορούμε, να θεωρούμε πολύτιμη την κάθε στιγμή και νομίζω πως αυτό μας λέει στην πραγματικότητα η επιστήμη: ότι εκτός αν κάνουμε κάτι εξαιρετικό όπως ένα διαστρικό ταξίδι ή αποικισμό του γαλαξία, το πιθανότερο είναι πως το σύνολο της ανθρωπότητας είναι παροδικό. Αυτό το οποίο συνέλαβαν πολλοί καλλιτέχνες είναι πως η παροδικότητα κάνει την ύπαρξη μας πολύτιμη και είναι προφανές ότι έχουμε στα χέρια μας κάτι το παροδικό και σπάνιο και κατά συνέπεια πολύτιμο. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να το προστατεύσουμε,» λέει ο καθηγητής Κοξ.

«Μπορείτε να ακούσετε τη μουσική του Μάλερ καθώς διερωτάστε για την ύπαρξη του ανθρώπινου είδους ή πράγματι, για το σύμπαν το είδος. Θεωρώ πως το να ακούμε μουσική που γράφτηκε πριν από 100 χρόνια ή και περισσότερο μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα αποκαλυπτικό στην προσπάθεια να καταλάβουμε τι πραγματικά σημαίνουν οι νέες ανακαλύψεις… Ποιο είναι το νόημα της κοσμολογίας; Ο Μάλερ μπορεί να σας βοηθήσει! Διότι το ερώτημα είναι παρεμφερές με το “ποιο είναι το μήνυμα της δικής μου ζωής;»

«Αναρωτιέμαι αν, όταν θα θέτουμε το ερώτημα πού είναι ο Μιχαήλ Άγγελος, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Σαίξπηρ και ο Μότσαρτ της σημερινής εποχής, πού είναι οι μεγάλες προσωπικότητες οι οποίες σε 100 χρόνια θα θεωρούνται πραγματικά σημαντικές καθώς και ότι άλλαξαν τον ρου της ανθρωπότητας με τη σκέψη τους, τη φαντασία τους και τη δημιουργικότητά τους, αν λοιπόν, θα έχουμε απαντήσεις. Και αναρωτιέμαι, μήπως οι άνθρωποι αυτοί να είναι οι σημερινοί επιστήμονες.»

Σε αυτό το επεισόδιο του Musica η Συμφωνική Ορχήστρα της Σουηδικής Ραδιοφωνίας εκτελεί τα έργα “Κοντσέρτο για βιολί Voyager” του Ντάριο Μαριανέλλι και “Το τραγούδι της γης” του Γκούσταβ Μάλερ.

Interplay: Γεφυρώνοντας τέχνη και επιστήμη