Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Ο Αντόνιο Καστρινιανό και οι ταραντέλες της Απουλίας

Ο Αντόνιο Καστρινιανό και οι ταραντέλες της Απουλίας
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Μια λαμπρή ευκαιρία να γνωρίσουν τι εστί ταραντέλα είχαν οι κάτοικοι της Λυών. Ο ιταλός μουσικός και συνθέτης Αντόνιο ΚαστρινιΑνό παρουσίασε χορούς από την Απουλία στο γαλλικό κοινό, σε μια σειρά συναυλιών που έδωσε στην πόλη. Η ειδικότητα του συγκροτήματος από την Νότια Ιταλία είναι η «Pizzica», μια τοπική εκδοχή της ταραντέλας.

«Είναι ένα είδος φαρμάκου, κάτι φυσικό. Είναι η δημιουργία ενός λαού, που βρήκε τρόπο να μην περιθωριοποιεί τους ανθρώπους που είχαν προβλήματα, που ήταν δυστυχισμένοι. Τους ενσωμάτωναν ξανά στην κοινωνία, στην κοινότητα, μέσα από μια τελετουργία, που θα την χαρακτηρίζαμε σαμανική, μέσα από το χορό και μια ειδική μουσική που ονομαζόταν pizzica Taranta» δήλωσε ο μουσικός.

Ο Αντόνιο Καστρινιανό γεννήθηκε στην Καλημέρα της Απουλίας. Μαζί με κάποιους άλλους συμπατριώτες του ένωσαν τις δυνάμεις τους για να διαφυλάξουν την κουλτούρα, τις παραδόσεις και τις ιδιαίτερες μουσικές της περιοχής τους.

«Ακόμη και πριν από τρεις δεκαετίες, οι Ιταλοί δεν γνώριζαν το Σαλέντο. Ακόμη και το δελτίο καιρού αγνοούσε αυτό το μικροσκοπικό κομμάτι γης, που είναι το τακούνι στη μπότα που σχηματίζει η ιταλική επικράτεια. Ένα κίνημα που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90, αναδεικνύει τη δύναμη, τη ζωντάνια και την περηφάνια του Σαλέντο. Είναι η περηφάνια να σηκώνεις το ανάστημά σου και να σου αναγνωρίζει ο κόσμος ότι είναι ένας λαός που έχει τραβήξει πολλά, αλλά έχει να προσφέρει μεγάλη χαρά στον κόσμο» ανέφερε ο Καστρινιανό και συνέχισε:

«Το παρελθόν μας διδάσκει πολλά πράγματα. Μας δείχνει την ουσία των αξιών που κινδυνεύουμε να χάσουμε σήμερα. Την αξία της πραγματικής επικοινωνίας, όχι των κοινωνικών δικτύων. Πρέπει να κοιτάμε τους ανθρώπους στα μάτια, κάτι που δεν το κάνουμε σήμερα. Πρέπει να ξαναβρούμε αυτές τις αξίες και να μην μένουμε κολλημένοι στις οθόνες των κινητών μας τηλεφώνων. Πρέπει να συναντάμε τους ανθρώπους και να αλλάζουμε μέσα από τις πραγματικές σχέσεις».

Ο Καστρινιανό και το συγκρότημά του έχουν ετοιμάσει μια πολύ μεγάλη περιοδεία για φέτος το καλοκαίρι. Θα παίξουν στην Νίκαια, το Τορίνο, στην Ρώμη και βέβαια στην Απουλία:

«Είμαστε πάντα έτοιμοι να δείξουμε με το δάχτυλο όλους αυτούς που είναι διαφορετικοί, έχουν ανάγκη ή βρίσκονται στο κοινωνικό περιθώριο. Δεν γνωρίζουμε τι έχει συμβεί στη ζωή τους. Έχουμε ανάγκη να βρούμε λύσεις που να μας βολεύουν αντί να ανταποκριθούμε σε αυτό που συμβαίνει πραγματικά γύρω μας, που οδηγεί πολλούς ανθρώπους να αναζητήσουν αλλού λίγη αξιοπρέπεια. Όποιος χορεύει πίτσικα, δεν πεθαίνει ποτέ, στην διάλεκτο του Λέτσε. Εξηγεί όλα όσα σας είπα. Ανακεφαλαιώνει ένα σύμπαν νοημάτων και αξιών, τη χαρά της ζωής, μέσα από τη μουσική».

Κάννες: Τέσσερις ταινίες που προκάλεσαν συζητήσεις

euronews_icons_loading
Κάννες: Τέσσερις ταινίες που προκάλεσαν συζητήσεις
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Οι προβολές στις Κάννες συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό. Ο νορβηγός σκηνοθέτης Γιόακιμ Τρίερ συμμετέχει στο διαγωνιστικό πρόγραμμα με την ταινία του, «Louder than bombs». Μια έκθεση πολεμικών φωτογραφιών της Ίζαμπελ Ριντ, τρία χρόνια μετά το θάνατό της, κάνει τον μεγαλύτερο γιο της Τζόνα να επιστρέψει στο πατρικό σπίτι.

Εκεί θα αναγκαστεί να περάσει περισσότερο χρόνο με τον πατέρα του Τζιν και τον αδελφό του Κόνραντ. Η γυναίκα που τους ένωνε δεν είναι πλέον στη ζωή και όλοι τη θυμούνται διαφορετικά. Η ταινία δεν πήρε καθόλου καλές κριτικές, κατά την προβολή της.

Στην εντυπωσιακή από πλευράς σκηνικών, κοστουμιών και σκηνών ταινία «The assassin» του Χου Χσιάο-Χσιέν από την Ταϊβάν, βρισκόμαστε στην Κίνα, του 9ο αιώνα. Η 10χρονη κόρη ενός στρατηγού απαγαγέται από μια καλόγρια, η οποία την μετατρέπει σε δεξιοτέχνη των πολεμικών τεχνών, αλλά και σε έμπειρη δολοφόνο. Αποστολή της να δολοφονεί τους αυταρχικούς και διεφθαρμένους κυβερνήτες της χώρας. 13 χρόνια μετά την απαγωγή της, θα πρέπει να γυρίσει στον τόπο καταγωγής της για να δολοφονήσει τον άντρα που θα γινόταν ο σύζυγός της και να αναμετρηθεί με το παρελθόν της. Η ταινία θεωρείται η πιο ώριμη δουλειά του γνωστού σκηνοθέτη και κέρδισε πολλούς «πόντους», χάρις στην αισθητική της τελειότητα.

Η Μαϊγουέν επέστρεψε στις Κάννες, τέσσερα χρόνια μετά τη βράβευσή της για το «Polisse» με την νέα της ταινία, το «Mon roi», με πρωταγωνιστές της Εμανουέλ Μπερκό και τον Βενσάν Κασέλ. Η κάμερα εστιάζει στη δεκαετή προβληματική σχέση ενός ζευγαριού και στο πώς ο άνδρας ελέγχει τη ζωή της γυναίκας, προκαλώντας συνεχώς νέα προβλήματα, λόγω του ιδιόρρυθμου χαρακτήρα του. Η ταινία πήρε μέτριες κριτικές και δεν αναμένεται να διεκδικήσει κάποιο βραβείο.

Στο «Mia madre» του Νάνι Μορέτι, η Μαργκερίτα είναι μια σκηνοθέτις που γυρίζει μια ταινία με έναν διάσημο αμερικανό ηθοποιό. Όταν αυτά τελειώνουν, πρέπει να αντιμετωπίσει την ασθένεια της μητέρας της και την έφηβη κόρη της. Ο ιταλός σκηνοθέτης παρουσίασε ένα μελόδραμα, ο ίδιος το περιγράφει ως τραγική κωμωδία που δεν συγκίνησε πολλούς στις Κάννες.

Κάννες: Τέσσερις ταινίες που προκάλεσαν συζητήσεις