Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Βερολίνο: «Μάγιας: Η γλώσσα της ομορφιάς»

Βερολίνο: «Μάγιας: Η γλώσσα της ομορφιάς»
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Γλυπτά που δοξάζουν το ανθρώπινο σώμα, πολύτιμα κοσμήματα, θεότητες και ζώα, που χρονολογούνται πριν από την έλευση των ισπανών κατακτητών τον 16ο αιώνα, βρίσκονται στο επίκεντρο της μεγάλης έκθεσης με θέμα την τέχνη των Μάγιας, που φιλοξενείται στο Βερολίνο.

Είναι από τις λίγες φορές που η Ευρώπη έχει την ευκαιρία να ρίξει μια ολοκληρωμένη ματιά στον πολιτισμό αυτόν που αναπτύχθηκε στην Κεντρική Αμερική.

«Ο τίτλος της έκθεσης είναι «Μάγιας: Η γλώσσα της ομορφιάς». Παρουσιάζουμε 300 εκθέματα, που σκιαγραφούν πώς οι καλλιτέχνες των Μάγιας δημιουργούσαν γλυπτά ανθρώπων και ζώων. Η χρονολογική περίοδος που καλύπτουν ξεπερνά τις δύο χιλιετίες, από το 500 π.Χ. μέχρι το 1500 μ.Χ.» εξήγησε ο Γκερεόν Ζίβερνις, διευθυντής του Μουσείου Μάρτιν Γκρόπιους-Μπάου.

Η έκθεση μελετά επίσης τη σημασία των ρούχων, που έδειχναν την κοινωνική θέση του κάθε άτομου στην ιεραρχική αλυσίδα και περιλαμβάνει σπάνια κοσμήματα, όπως περιδέραια και σκουλαρίκια με πολύτιμους λίθους.

Δεν λείπουν επίσης τα οικιακά σκεύη που είχαν τη μορφή πιθήκων, πουλιών, βατράχων και φιδιών, που είχαν σημαίνουσα θέση στον πολιτισμό των Μάγιας.

«Δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει κάτι συγκεκριμένο στην τέχνη των Μάγιας. Μάλλον η αισθητική διακύμανση είναι πολύ καθορισμένη στην τέχνη των Μάγιας. Οι τεχνίτες χρησιμοποιούσαν μια τεράστια πληθώρα υλικών, τεχνικών, και εικαστικών γλωσσών. Αυτό ακριβώς χαρακτηρίζει την τέχνη των Μάγιας. Αυτή η πληθωρικότητα. Αυτός ο καλλιτεχνικός πλούτος είναι που καθορίζει την τέχνη αυτού του λαού» εξήγησε η επιμελήτρια της έκθεσης Καρίνα Ρομέρο-Μπλάνκο.

Χορηγός της έκθεσης είναι το Εθνικό Ινστιτούτο Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Μεξικού. Ο μόνος σταθμός στην Ευρώπη είναι η γερμανική πρωτεύουσα και το μουσείο Martin-Gropius-Bau. Η έκθεση διαρκεί μέχρι τις 7 Αυγούστου.

Τζιανφράνκο Ρόζι: Η Χρυσή Άρκτος της Μπερλινάλε στην Αθήνα

euronews_icons_loading
Τζιανφράνκο Ρόζι: Η Χρυσή Άρκτος της Μπερλινάλε στην Αθήνα
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ο ιταλός σκηνοθέτης Τζιανφράνκο Ρόζι ήρθε πριν λίγες στη χώρα μας, για την πρεμιέρα της ταινίας του «Φωτιά στη θάλασσα», η οποία κατέκτησε φέτος τη Χρυσή Άρκτο στην 66η Μπερλινάλε.

Το ντοκιμαντέρ εστιάζει στην ζωή των κατοίκων της Λαμπεντούζα, του ιταλικού νησιού που αποτελεί την κύρια είσοδο των αφρικανών μεταναστών στην Ευρώπη, τα τελευταία 20 χρόνια. Στόχος του να ευαισθητοποιήσει όλο τον κόσμο για την μεταναστευτική κρίση, την τραγική μοίρα των ανθρώπων που ψάχνουν ένα καλύτερο ευρωπαϊκό αύριο, αλλά και τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό θανάτων τους.

Ο βραβευμένος σκηνοθέτης, που μετά τη Βενετία, «άλωσε» φέτος και το Βερολίνο με ένα ντοκιμαντέρ, μίλησε στην κάμερα του Euronews:

«Δεν πιστεύω ότι ο κινηματογράφος ή τα βιβλία μπορούν να αλλάξουν την μοίρα του κόσμου. Ελπίζω όμως ότι αυτή η ταινία θα ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για το θέμα της μετανάστευσης. Πάνω από όλα όμως, θα ήθελα να δημιουργήσω την αίσθηση, την ιδέα στους θεατές, πώς αυτά τα άτομα δεν είναι μόνο αριθμοί. Είναι άνθρωποι. Άνθρωποι με δικαιώματα, με συναισθήματα».

Ο κινηματογραφιστής έμεινε περίπου 1,5 χρόνο στο νησί, που ζει κυρίως από την αλιεία. Έγινε ένα με την μικρή κοινότητα των ντόπιων και κατέγραψε την καθημερινότητά τους, μέσα από τους δύο χαρακτήρες στους οποίους στηρίζει την πλοκή. Τον 12χρονο Σαμουέλε και τον γιατρό της κοινότητας Πιέτρο Μπαρτόλο. Στο Βερολίνο, ο Ρόζι αφιέρωσε το βραβείο του στους κατοίκους, που πάντα καλοδέχονταν τους ανθρώπους που έφταναν εκεί.

«Οι κάτοικοι της Λαμπεντούζα είναι ψαράδες και οι ψαράδες έχουν μάθει να δέχονται οτιδήποτε έρχεται από τη θάλασσα. Αυτό είναι ένα καταπληκτικό παράδειγμα, που δείχνει ότι όλοι μας πρέπει να μάθουμε πώς να είμαστε και λίγο ψαράδες. Το προσφυγικό ζήτημα είναι πολυσύνθετο. Δεν μπορεί να το διαχειριστεί ξεχωριστά αυτό το φαινόμενο, η κάθε χώρα και ειδικά τα μικρά νησιά. Η Λέσβος και η Λαμπεντούζα είναι δύο νησιά στις άκρες της Ευρώπης, οι προμαχώνες της. Αποτελούν ένα ισχυρό σύμβολο του τι σημαίνει μετανάστευση σήμερα».

Ο Ρόζι διαφωνεί κάθετα με την πολιτική κάποιων ευρωπαϊκών κρατών, που υψώνουν φράκτες και τείχη ενάντια στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Θεωρεί ότι η ευρωπαϊκή πολιτική σ’ αυτό το ζήτημα έχει αποτύχει πλήρως:

«Στη διάρκεια των αιώνων, έχει αποδειχτεί περίτρανα ότι τα σύνορα και τα τείχη δεν έχουν μπορέσει να αντισταθούν στη δύναμη της ιστορίας. Γι’ αυτό πιστεύω ότι και τώρα θα ηττηθούν, θα πέσουν. Όμως δεν με φοβίζουν τα φυσικά, αλλά τα πνευματικά σύνορα που κτίζει σήμερα η Ευρώπη. Ειδικότερα αυτά που κτίζει η πολιτική των σύγχρονων κρατών. Και αυτό πιστεύω ότι θα είναι η μεγάλη ήττα της πολιτικής της ενωμένης Ευρώπης».

Η ταινία «Φωτιά στη θάλασσα» (Fuocoammare) παίζεται τώρα στους ελληνικούς κινηματογράφους από την StraDa Films.

Τζιανφράνκο Ρόζι: Η Χρυσή Άρκτος της Μπερλινάλε στην Αθήνα