Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Νέοι τρόποι ανακύκλωσης της κόκκινης λάσπης από το αλουμίνιο

Νέοι τρόποι ανακύκλωσης της κόκκινης λάσπης από το αλουμίνιο
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Βρισκόμαστε στο Άαχεν της Γερμανίας. Σ' ένα ξεχωριστό, πειραματικό εργοστάσιο μεταλλουργίας. Αυτό το κτίριο χρησιμοποιείται τώρα για την μελέτη της ανακύκλωσης της κόκκινης λάσπης, που είναι το κατάλοιπο της πρωτογενούς παραγωγής αλουμινίου. Και για να βρουν πιο αποδοτικούς και βιώσιμους τρόπους για την ανακύκλωση αυτών των κατάλοιπων, οι ερευνητές θέλουν αυτός ο κλίβανος να φτάσει τους 1400 ºC.

Σε αυτή τη μονάδα έρευνας, τα απόβλητα από την πρωτογενή παραγωγή αλουμινίου αναμιγνύονται με άνθρακα και μετά λιώνουν σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας απρόσμενος θησαυρός που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη χαλυβουργία.

«Φυσικά και ενδιαφερόμαστε για την αξία των μετάλλων στην κόκκινη λάσπη. Καταρχάς υπάρχει μια μικρή ποσότητα αλουμινίου, σιδήρου, σκάνδιου, που είναι μέταλλο υψηλής τεχνολογίας, ίσως και τιτάνιο, αλλά και άλλα μέταλλα, που είναι σπάνια ορυκτά» αναφέρει ο Μπερντ Φρίντριχ, ειδικός σε θέματα ανακύκλωσης, του Ινστιτούτου ΙΜΕ μεταλλουργικής επιεξεργασίας και ανακύκλωσης μετάλλων.

Κάθε χρόνο, 150 περίπου εκατομμύρια τόνοι κόκκινης λάσπης παράγονται σε όλο τον κόσμο. Λιγότερο από το 2% από αυτή την ποσότητα χρησιμοποιείται ξανά. Η θερμική μέθοδος βοηθά να μετατρέψουμε την κόκκινη λάσπη σε ένα δείγμα με υψηλή περιεκτικότητα σιδήρου. Μετά όμως υπάρχουν αρκετές δυσκολίες.)

«Για να αφαιρέσουμε το σίδηρο, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, ώστε να λιώσουν τα μέταλλα. Πρέπει να επεξεργαστούμε τα απόβλητα που είναι σε πολύ διαφορετικές καταστάσεις: στεγνή, καυτή, όξινη, αλκαλική κατάσταση. Η έρευνά μας στοχεύει να ανακαλύψει τις καλύτερες λύσεις για την ανακύκλωση της κόκκινης λάσπης» συμπληρώνει ο Μπερντ Φρίντριχ.

Υπάρχουν όμως και πιο καινοτόμοι τρόποι για να ανακυκλώσουμε την κόκκινη λάσπη. Στο Βέλγιο, η κόκκινη λάσπη θερμαίνεται στους 1300ºC. Οι επιστήμονες από το ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα redmud εφαρμόζουν κάποιες καινούργιες καινοτομίες.

«Σ' αυτόν τον κλίβανο του εργαστηρίου, λιώνουμε τα απόβλητα. Όταν τα μεταλλικά κατάλοιπα λιώνουν, τα ψυχραίνουμε στον κάδο. Το τελικό προϊόν που ανακυκλώνεται μοιάζει με γυαλί και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντιδραστική ουσία για τη δημιουργία για παράδειγμα πρώτων υλών για κατασκευές» εξηγεί ο Τομπάιας Χέρτελ, ορυκτολόγος στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν.

Το τελικό υλικό αναλύεται εξονυχιστικά για να καθοριστεί με ακρίβεια η εσωτερική του σύνθεση:

«Μπορούμε να έχουμε μια ακριβή ποσόστωση των στοιχείων που περιέχονται και επίσης τη συγκέντρωση που υπάρχει. Μπορούμε να δούμε πραγματικά πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις στοιχείων, όπως είναι το πυρίτιο, το αλουμίνιο, το ασβέστιο, το νάτριο, το οξυγόνο που υπάρχουν στο υλικό» τονίζει η Ανελίζ Μάλφλικτ, μηχανικός μεταλλουργός στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν.

Το γυαλί από κόκκινη λάσπη αναμιγνύεται στη συνέχεια με άμμο και γραφίτη για να παράξει κατασκευαστικά υλικά, όπως τούβλα, ελαφρά μίγματα, κεραμίδια.

«Για μας είναι πολύ σημαντικό να μειώσουμε την παγκόσμια παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα. Και όχι μόνο αυτό. Προσέχουμε επίσης το παγκόσμιο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, αυτής της διαδικασίας. Αυτά τα προϊόντα είναι πιο πράσινα υπό την έννοια ότι χρησιμοποιούμε μόνο τα κατάλοιπα. Θέλουμε να το κάνουμε, χωρίς επιβαρυντικoύς παράγοντες, που είναι μηχανικά και φυσικά στοιχεία» επισημαίνει ο Γιάννης Ποντίκης, χημικός μηχανικός στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν και συντονιστής του πρότζεκτ redmud.

Στόχος, όπως λένε οι ερευνητές είναι να πενταπλασιάσουν την ποσότητα της κόκκινης λάσπης που ανακυκλώνεται κάθε χρόνο, μέσα στην επόμενη δεκαετία.