Έκτακτη είδηση

Έκτακτη είδηση

Ευρώπη: Εντυπωσιακή ανάκαμψη των αλιευτικών αποθεμάτων

Ευρώπη: Εντυπωσιακή ανάκαμψη των αλιευτικών αποθεμάτων
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Τα αλιευτικά σκάφη στην περιοχή της Σουηδίας, αλλά και γενικότερα στη Βόρεια Ευρώπη τα πήγαν εξαιρετικά την εορταστική περίοδο. Οι ψαριές τους ήταν πραγματικά εντυπωσιακές.

Αυτή η μικρή μηχανότρατα αλίευε 20 τόνους γαρίδες και καραβίδες το χρόνο. Τώρα αλιεύει τη διπλάσια ποσότητα, καθώς τα ευρωπαϊκά ψάρια και οστρακόδερμα συνεχίζουν να αυξάνονται.

Στη Βόρεια Θάλασσα, στη Βαλτική και στον Ατλαντικό, η υπεραλίευση μειώθηκε δραστικά την τελευταία δεκαετία. Ας δούμε τα διαθέσιμα στοιχεία από 76 διαφορετικά είδη ψαριών.

Πριν δέκα χρόνια, μόνο ένα στα επτά είδη ψαριών αλιεύονταν με βιώσιμο τρόπο. Για τα υπόλοιπα υπήρχε υπεραλίευση σύμφωνα με τη Γενική Διεύθυνση θαλάσσιας πολιτικής και αλιείας της Ε.Ε. Φέτος, επτά στα δέκα είδη ψαριών αλιεύονται με βιώσιμο τρόπο.

Πώς τα κατάφερε λοιπόν η Ε.Ε.; Εν μέρει, διαχειριζόμενη το πρόβλημα των ψαράδων που πέταγαν τα ψάρια που έπιαναν και δεν ήθελαν.

Περίπου το 1/4 των αλιευμάτων πεταγόταν ξανά στην θάλασσα. Αυτά τα ψάρια πέθαιναν. Τώρα οι ψαράδες έχουν αλλάξει τον τρόπο που ψαρεύουν και χρησιμοποιούν διαφορετικό εξοπλισμό. Αποτέλεσμα; Έχουν σταματήσει να πιάνουν τα πολύ μικρά ψάρια, αλλά και τα είδη που δεν τους ενδιαφέρουν.

Κάθε ψαριά καταγράφεται και αποθηκεύεται. Ο ψαράς περνά κάθε ψαριά στον υπολογιστή. Ένα καινοτόμο εργαλείο στην παρουσίαση στην οθόνη αλλά και ένα ειδικό δίχτυ ψαρέματος. Η υποχρέωση εκφόρτωσης σημαίνει ότι τα αλιευτικά σκάφη πρέπει να φέρνουν στη στεριά όλη την ψαριά των ελεγχόμενων αλιευτικών ειδών, είτε είναι μεγάλα είτε μικρά ψάρια.

Δεν πετάγεται πλέον τίποτε στη θάλασσα. Όποιο ψάρι αλιεύεται κατά λάθος μετριέται σε αναλογία με τις ποσοστώσεις. Αυτά τα ψάρια όμως είναι μειωμένα χάρις στα ειδικά δίχτυα.

Τι συμβαίνει όμως στις άλλες χώρες; Στη Γαλλία, οι ερευνητές δοκιμάζουν επιλεκτικότερα δίχτυα που προορίζονται για τους ντόπιους ψαράδες. Θέλουν να έχουν μια μεγαλύτερη επιλογή αυτού του τύπου εργαλείου, που να ταιριάζει σε συγκεκριμένα μέρη και συγκεκριμένα είδη αλιεύματος.

Ο Πασκάλ Λαρνό είναι ειδικός στις τεχνολογίες αλίευσης. Εργάζεται για την Ifremer:

«Έχουμε το κλασικό ρομβοειδές πλέγμα που έχει την τάση να κλείνει με το τράβηγμα σε μια δοκότρατα με το νερό που πέφτει πάνω στο δίχτυ και στους κόμπους. Αρκεί για να κάνουμε αυτό που ονομάζουμε τετράγωνα πλέγματα και να το γυρίσουμε 45 μοίρες.Έτσι έχουμε πολύ πιο ανοιχτά πλέγματα. Και αν συνεχίσουμε άλλες 45 μοίρες, αποκτούμε τα πλέγματα με τα καλύτερα αποτελέσματα ειδικά στην κελτική θάλασσα αλλά και στην δυτική Μάγχη. Γιατί είναι ειδικά προσαρμοσμένα για την αλίευση ειδών. Ορισμένοι ψαράδες μας λένε ότι δεν έχουν πλέον καθόλου παρεμπίπτον αλίευμα».

Αυτή η τεράστια αλλαγή δεν θα ήταν δυνατή, χωρίς τις συντονισμένες προσπάθειες των χωρών της Ε.Ε. να εφαρμόσουν αυτή την υποχρέωση εκφόρτωσης τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Στην Βρετάνη, το ένα τρίτο των σκαφών υιοθέτησαν το επιλεκτικό δίχτυ για να ανταποκριθούν στους ολοένα και πιο αυστηρούς κανονισμούς.

«Όλοι οι Ευρωπαίοι ψαράδες είναι πάνω κάτω στην ίδια θέση. Ψαρεύουν με τις ίδιες ποσοστώσεις, πωλούν στην ίδια αγορά. Άρα είναι λογικό να υπάρχουν κοινοί κανόνες και όροι όσον αφορά στην ρύθμιση για να υπάρξει κάποιου είδους δικαιοσύνη ανάμεσα σε ψαράδες από διαφορετικές χώρες» επισημαίνει η Μαριόν Φις, επικεφαλής του οργανισμού των παραγωγών «Οι ψαράδες της Βρετάνης».

Πίσω στο Γκέτεμποργκ, η ψαριά βγαίνει σε δημοπρασία. Η αλιεία είναι ανάμεσα στους πιο ισχυρούς πλέον οικονομικούς τομείς της Ευρώπης. Η αυξανόμενη επιλεκτικότητα των διχτυών βοηθά στην αύξηση των κερδών: οι ψαράδες πετυχαίνουν τις επιβεβλημένες ποσοστώσεις με προϊόντα μεγαλύτερης αξίας, κάτι που τους προσφέρει μεγαλύτερο εισόδημα.

«Σε πολλές περιπτώσεις, έχουν σχετικά μικρές ποσοστώσεις. Έτσι οι ψαράδες αντιλήφθηκαν πολύ γρήγορα ότι για να μπορέσουν να διαχειριστούν αυτό το ζήτημα πρέπει να προετοιμαστούν για την υποχρέωση εκφόρτωσης έτσι ώστε να έχουν τα καλύτερα ψάρια στις καλύτερες τιμές, σε σχέση με ο,τι ψαρεύουν» εξηγεί η Μάλιν Σκογκ, διευθύντρια βιωσιμότητας για τον Οργανισμό Σουηδών Ψαράδων - Παραγωγών.

Ο ευρωπαϊκός στόχος είναι η αποκατάσταση όλων των αλιευτικών ειδών σε βιώσιμα επίπεδα μέχρι το 2020. Μετά από μια δεκαετία σκληρής δουλειάς αρχίζουν να φαίνονται τα εντυπωσιακά αποτελέσματα για τους ψαράδες, τη θάλασσα και τους ευρωπαίους καταναλωτές.