Έκτακτη είδηση
Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Η προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ

euronews_icons_loading
Η προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ
Πνευματικά Δικαιώματα  AP Photo/Nati Harnik
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Αδιανόητο για πολλούς, διόλου τυχαίο για τον ίδιο. Η άνοδος του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία της ισχυρότερης χώρας του κόσμου ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την τεράστια αυτοπεποίθησή του.

Έχοντας στη διάθεσή του μια μεγάλη περιουσία, ο μεγιστάνας έθεσε τον εαυτό του στο κέντρο των κάθε λογής επιχειρηματικών του κινήσεων από τα ξενοδοχεία μέχρι την παρουσίαση τηλεοπτικών προγραμμάτων.

Αυτό ήταν το όχημα που θα του έφερε επιτυχία και στον πολιτικό στίβο. Μπήκε στη μάχη έχοντας απέναντί του μια πλειάδα Ρεπουμπλικανών συνυποψηφίων, οι οποίοι αρχικά τον κορόιδευαν για τις προεδρικές του φιλοδοξίες. Σύντομα όμως ανακάλυψαν ότι οι πολίτες είχαν άλλη γνώμη. Το απλό μήνυμά του έπεισε τους συντηρητικούς ψηφοφόρους: «__Θα κάνουμε και πάλι την Αμερική σπουδαία».

Ο νέος πρόεδρος ξεκίνησε αμέσως να υλοποιεί τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, βάζοντας σε εφαρμογή το σχέδιο για το τείχος και διατάσσοντας την απαγόρευση εισόδου στη χώρα μουσουλμάνων που προέρχονταν από συγκεκριμένα κράτη.

Η οικονομία πήρε τα πάνω της και αυτό ενίσχυσε τη θέση του. Ο ίδιος το απέδωσε στη μεγάλη μείωση φόρων. Οι Δημοκρατικοί τον αμφισβήτησαν.

Οι υποψίες για ρωσική εμπλοκή υπέρ του Τραμπ στις αμερικανικές εκλογές δεν σταμάτησαν ποτέ. Η απάντησή του στην εκτίμηση της CIA ότι το Κρεμλίνο είχε παρέμβει, σόκαρε πολλούς, παρουσία του Βλαντιμίρ Πούτιν: «Πιστεύουν ότι φταίει η Ρωσία. Εδώ ο πρόεδρος Πούτιν μόλις είπε ότι δεν ενεπλάκησαν. Θα το πω κι εγώ! Δεν βλέπω κανένα λόγο γιατί να το κάνουν».

Η δημοφιλία του Αμερικανού προέδρου έμεινε σταθερά σε χαμηλά επίπεδα. Αυτό οδήγησε τους Ρεπουμπλικάνους να απολέσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων στις ενδιάμεσες εκλογές. Μια νέα γενιά προοδευτικών Δημοκρατικών έβαλε φρένο στο πολιτικό του πρόγραμμα.

Η αλλαγή της εξουσίας άνοιξε το δρόμο για τη διαδικασία παραπομπής. Η Βουλή βρήκε στοιχεία ότι ο Τραμπ καταχράστηκε την θέση του με στόχο τους πολιτικούς του αντιπάλους. Στην τελική ψηφοφορία όμως, η Γερουσία, την οποία ήλεγχαν οι Ρεπουμπλικάνοι, τον απάλλαξε.

Μια άλλη καταιγίδα δεν άργησε να ξεσπάσει. Τα κρούσματα και τα θύματα του κορονοϊού αυξήθηκαν ραγδαία στη χώρα. Η πολιτική του για την πανδημία δεν κατάφερε να βάλει φρένο στην εξάπλωση της ασθένειας. Η κορύφωση ήρθε όταν και ο ίδιος βρέθηκε θετικός στον κορονοϊό.

Δίπλα σε αυτή την τεράστια κρίση, οι Ηνωμένες Πολιτείες βίωσαν και άλλη μία, αντίστοιχου μεγέθους. Η οργή από την δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ απλώθηκε σε όλη τη χώρα, πυροδοτώντας εκ νέου τα συναισθήματα της αδικίας και της κοινωνικής ανισότητας.

Καθώς οι διαδηλώσεις πολλαπλασιάστηκαν, ο Τραμπ θεώρησε ότι έπρεπε πλέον να επιβάλει το νόμο και την τάξη. Μια απόφαση με προεκλογικό άρωμα, με στόχο να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους του. Ήταν μια στρατηγική που ανέπτυξε στην πρώτη του προεδρική θητεία και παρά τις δημοσκοπήσεις, παράμεινε σταθερός σ’ αυτήν.