EventsEventsΠοντάκαστ
Loader

Find Us

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Αλβανία: Μποξ κατά της πατριαρχίας

Αλβανία: Μποξ κατά της πατριαρχίας
Πνευματικά Δικαιώματα AFP
Πνευματικά Δικαιώματα AFP
Από Πάνος Κιτσικόπουλος with AFP
Δημοσιεύθηκε ανανεώθηκε πριν
Κοινοποιήστε το άρθροΣχόλια
Κοινοποιήστε το άρθροClose Button
Αντιγραφή/Επικόλληση το λινκ του βίντεο πιο κάτω:Copy to clipboardCopied

Η Ελσιντίτα Σελάι αποφάσισε στα 15 της χρόνια να γίνει πυγμάχος. Στην αλβανική κοινωνία, όπου οι ρόλοι των φύλων έχουν ξεκάθαρα στεγανά, αυτό ήταν μέχρι τότε ανήκουστο. Όμως η Ελσιντίτα κατάφερε με τις γροθιές της να σπάσει τις παραδόσεις.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Στα 15 της χρόνια η Ελσιντίτα Σελάι αποφάσισε ότι θέλει να γίνει πυγμάχος. Το πείσμα της ήταν το μεγαλύτερο όπλο της απέναντι στις αντιρρήσεις της οικογένειάς της και τις σεξιστικές συμπεριφορές που αντιμετώπισε. Σήμερα είναι η πρώτη - και μοναδική - επαγγελματίας Αλβανίδα μποξέρ.

«Στην αρχή για μένα η πυγμαχία ήταν κάτι αδύνατο που δεν θα μπορούσα να φανταστώ. Όμως τώρα, βλέπω τα αποτελέσματα. Είχα θέληση για να πετύχω και σήμερα η πυγμαχία είναι μια αγάπη που ανήκει απολύτως σε μένα», λέει η Ελσιντίτα.

Όταν ξεκίνησε, πριν πέντε χρόνια, η διαδρομή ήταν η ίδια κάθε μέρα: από το σχολείο κατευθείαν στο γυμναστήριο. Η θέληση της Ελσιντίτα έκαμψε τις αντιδράσεις του ίδιου του προπονητή της, του Τζετμίρ Κούτσι, ο οποίος δίστασε πολύ μέχρι να την αναλάβει - και τελικά δικαιώθηκε: Από το 2017, η Ελσιντίτα δεν σταμάτησε να κερδίζει διακρίσεις σε βαλκανικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η επιτυχία της έφερε και την αποδοχή από την οικογένειά της που πλέον είναι οι φανατικότεροι οπαδοί της. «Είμαι έτοιμος να κάνω θυσίες, να εργάζομαι νυχθημερόν, ώστε η κόρη μου μία μέρα να γίνει παγκόσμια πρωταθλήτρια για εμένα και για όλους τους Αλβανούς», λέει ο πατέρας της Ελσιντίτα Λουάν Σελάι.

«Δεν συμφωνούσα με το να γίνει η Ελσιντίτα πυγμάχος, γιατί θα υφίστατο διακρίσεις. Όμως τώρα που βλέπω τα μετάλλια να έρχονται, θέλω να συνεχίσει», λέει η γιαγιά της.

Η πυγμαχία είναι ένα σχετικά νέο άθλημα στην Αλβανία. Τη δεκαετία του 1960 το καθεστώς του Ενβέρ Χότζα την είχε απαγορεύσει ως «πολύ βίαιο άθλημα». Σήμερα η χώρα έχει περίπου 1.100 πυγμάχους, σχεδόν 300 εκ των οποίων αγωνίζονται σε εθνικές και διεθνείς διοργανώσεις. Όμως η Ελσιντίτα είναι η μοναδική γυναίκα - και ως εκ τούτου θα πρέπει να προπονείται στο ρινγκ μαζί με άνδρες, κάτι που κάνει την προπόνησή της ακόμη πιο απαιτητική.

Στόχος της Ελσιντίτα, η οποία καθημερινά ξοδεύει γύρω στις έξι ώρες στο γυμναστήριο, είναι να αγωνιστεί με τα εθνικά της χρώματα στους Ολυμπιακούς του Τόκυο. Δυσκολίες όπως οι προκριματικοί και τα πολλά έξοδα ουδόλως την αποθαρρύνουν. Όπως λέει, και να μη μπορέσει τώρα, υπάρχουν και οι Ολυμπιακοί του 2024 στο Παρίσι.

«Για μένα η πυγμαχία είναι κάτι παραπάνω από ένα άθλημα. Είναι σε τέλεια αρμονία με τον χαρακτήρα μου, με τη νοοτροπία μου, η οποία χαρακτηρίζεται από μια κάποια επιθετική επαναστατικότητα που όμως κρύβει μέσα της πολλή αγάπη και πολύ πάθος», λέει η Ελσιντίτα.

Κοινοποιήστε το άρθροΣχόλια

Σχετικές ειδήσεις

Νταβός: Στο επίκεντρο η ισότητα των φύλων σε εργασία και οικονομία

Γυναίκες και αθλητισμός: Η μάχη της ισότητας των φύλων στην Γαλλία

Συμφωνία-ορόσημο για τη μισθολογική ισότητα στο ποδόσφαιρο