Έκτακτη είδηση
Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Ζαν-Πολ Μπελμοντό: Ο αξεπέραστος «γοητευτικός άσχημος» του σινεμά

Access to the comments Σχόλια
Από euronews
euronews_icons_loading
Ζαν-Πολ Μπελμοντό: Ο αξεπέραστος «γοητευτικός άσχημος» του σινεμά
Πνευματικά Δικαιώματα  -/AFP or licensors
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή πρόσωπα στον γαλλικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο κινηματογράφο ... Ένα πρόσωπο, μια φωνή, ένα χαμόγελο, ένα όνομα... Ζαν Πολ Μπελμοντό.

Ο καλλιτέχνης με την πολυσχιδή προσωπικότητα που το τσιγάρο είχε γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της, ένας εξωστρεφής τζόκερ της τέχνης, ξεκίνησε από την πυγμαχία, μεταπήδησε στο μουσικό θέατρο και μεγαλούργησε στον κινηματογράφο.

Το αναντίρρητο ταλέντο και η χαλαρή κινηματογραφική παρουσία του Ζαν Πολ Μπελμοντό, του πιο «γοητευτικού άσχημου» της έβδομης τέχνης, έτυχαν της προσοχής του σπουδαίου Ζαν-Λικ Γκοντάρ, σε μια ευτυχή συγκυρία που θα απέδιδε σύντομα αριστουργήματα. Ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ, που μέχρι τότε είχε σκηνοθετήσει τρεις μικρού μήκους ταινίες, δημιούργησε το 1960 το πασίγνωστο «Με κομμένη την ανάσα» όπου ο Μπελμοντό εκτοξεύτηκε.

Αυτή είναι η αρχή μιας πορείας που δεν θα αμφισβητηθεί ποτέ. Ένας πρωταθλητής στα box-office όπως ο Λουί ντε Φινές και ο Αλέν Ντελόν.

Οι ταινίες ακολουθούν η μια την άλλη. Από περιπέτειας κωμωδίες, αλλά και δραματικές ταινίες.

Στις αρχές της δεκαετίας του '70 συναντήθηκε με τον Αλέν Ντελόν σε μια μυθική ταινία, το «Μπορσαλίνο» για τον υπόκοσμο στη Μασσαλία. Το 1971 βρέθηκε στην Ελλάδα μαζί με τον Ομάρ Σαρίφ για τα γυρίσματα της ταινίας «Οι διαρρήκτες». Ο Μπελμοντό ήταν τότε ένα σούπερ αστέρι του box office. Και αυτό διότι μακριά πια από τις σκηνοθετικές οδηγίες του Νέου Κύματος, είχε κάνει πλέον σαφή στροφή προς το εμπορικό σινεμά.

Αξεπέραστο θα μείνει το γεγονός ότι αν και 50αρης έκανε μόνος όλες τις επικίνδυνες σκηνές στις ταινίες του. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο Ζαν Πολ Μπελμοντό αλλάζει και ήταν πια ένας σπουδαίος δραματικός και πολύπειρος ηθοποιός, ανεβαίνοντας ολοένα και πιο συχνά στο θεατρικό σανίδι. Το 1987 κέρδισε το βραβείο Σεζάρ, καλύτερου ηθοποιού για την ταινία, «Ο κυνηγός της περιπέτειας».

Αυτό ήταν ένα από τα λίγα βραβεία του παρά το εύρος της καριέρας του. Το 1988, ως θεατρικός Σιρανό θα βιώσει την παγκόσμια επιτυχία.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο που του άφησε μερική παράλυση Το 2011, έλαβε το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες και το 2016 το Χρυσό Λέοντα της Βενετίας για την καριέρα του στον κινηματογράφο.