Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

50 χρόνια «Γιατροί χωρίς Σύνορα»

Access to the comments Σχόλια
Από Ioannis Giagkinis
euronews_icons_loading
50 χρόνια «Γιατροί χωρίς Σύνορα»
Πνευματικά Δικαιώματα  AFP

50 χρόνια συμπληρώνουν οι «Γιατροί Χωρίς Σύνορα». Για μισό αιώνα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε κάθε γειτονιά του πλανήτη, μετά από σεισμούς, λιμούς, επιδημίες και άλλες φυσικές ή μη καταστροφές.

Η ιδέα για την δημιουργία της ΜΚΟ προέκυψε κατά την διάρκεια του νιγηριανού εμφύλιου πολέμου ανάμεσα στην oμοσπονδιακή κυβέρνηση της χώρας και στην επαρχία της Μπιάφρας.

Δύο Γάλλοι γιατροί, ο Μαξ Ρεκαμι και ο Μπερνάρ Κουσνέρ πήγαν εθελοντικά για να βοηθήσουν τα θύματα. Εκεί βίωσαν τη φρίκη. Ασκησαν σφοδρή κριτική στην «πολιτική της σιωπής» που ακολουθούσε η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού. Και έτσι ίδρυσαν τους «Γιατρούς χωρίς Σύνορα».

«Πάνω από όλα, αυτό που μετρούσε ήταν αυτή η εμπειρία στη Μπιάφρα. Είχαμε πάει με τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού. Ξέρετε, υπογράψαμε ένα έγγραφο που έλεγε: "Δεν θα καταθέσουμε αυτό που είδαμε". Και θέλαμε να δώσουμε τη μαρτυρία μας για όσα είχαμε δει να συμβαίνουν με τα παιδιά της Μπιάφρα», λέει σήμερα σε ηλικία 81 ετών ο Κουσνέρ, που διετέλεσε στην συνέχεια και υπουργός Εξωτερικών της Γαλλιας.

Η οργάνωση που θα άλλαζε ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις συγκρούσεις, τις ασθένειες και τη φτώχεια. Σήμερα οι Γιατροί χωρίς Συνορα αριθμούν 64.000 υπαλλήλους και εθελοντές. Εχουν παρουσία σε 88 χώρες, σε όλα τα μέτωπα, ιδίως τα πιο δύσκολα: στο Αφγαντιστάν όπου ο ρόλος τους είναι σημαντικός καθώς έχει καταρρεύσει το σύστημα υγείας, την Μαδαγασκάρη, την Αϊτή.

Δεν είναι λίγες οι φορές που διακινδυνεύουν τη ζωή τους. Τρεις «Γιατροί Χωρίς Συνορα» δολοφονήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι στην Αιθιοπία. Τα λειτουργικά έξοδα της οργάνωσης καλύπτονται από ιδιωτικες δωρεες. Αυτήν την περίοδο είναι στην πρώτη γραμμή και στην αντιμετωπιση της πανδημιας του κορονοϊού αλλά και στο μεταναστευτικό ζήτημα, στις ροές που υπάρχουν τόσο στη Μεσόγειο όσο και στην κεντρική Αμερική.

«Σκέφτομαι πολλά θύματα που δεν είχαμε χρόνο να τα σωσουμε. Αλλά ξέρετε, σε αυτό υπάρχει και ο αντίλογος, έστω και αν ακούγεται λίγο παιδικό: αρκεί που έχεις φέρει ευημερία σε κάποιους άλλους ανθρώπους, αρκεί που ενδεχομένως έστω και ενός κατάφερες και έσωσες τη ζωή, ώστε να συνεχίσεις να προσπαθεις..», λέει ο Κουσνέρ.