Μια αντιπροσωπεία υπό την ηγεσία του πρώην υποψηφίου αντιπροέδρου Τιμ Κέιν σκοπεύει να περάσει ένα νομοσχέδιο που θα απαιτούσε από το Κογκρέσο να εξουσιοδοτήσει τον Τραμπ να πραγματοποιήσει μια στρατιωτική επιχείρηση παρόμοια με εκείνες στο έδαφος του Ιράν και της Βενεζουέλας. Έχουν όμως τους αριθμούς για να το περάσουν;
Η Γερουσία των ΗΠΑ, ή τουλάχιστον οι Δημοκρατικοί εκπρόσωποί της, επιδιώκουν να δέσουν τα χέρια του Ντόναλντ Τραμπ μετά τις μονομερείς επιθέσεις κατά της Βενεζουέλας και του Ιράν, που πραγματοποιήθηκαν τον Ιανουάριο και τον Μάρτιο, αντίστοιχα, χωρίς την έγκριση της νομοθετικής εξουσίας μέσω προηγούμενης ψηφοφορίας.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η αντιπολίτευση της μειοψηφίας, η οποία φοβάται ότι ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος προτίθεται να αναλάβει άμεσα στρατιωτική δράση κατά του κουβανικού καθεστώτος του Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, έχει προτείνει νομοθεσία που, αν ψηφιστεί, θα εμποδίζει τον Τραμπ να προβεί σε ανάλογους ελιγμούς χωρίς την υποστήριξη του Κογκρέσου.
Η πρόκληση για τους Δημοκρατικούς είναι, βέβαια, πασίγνωστη και γνωστή: πρέπει να πείσουν τουλάχιστον τέσσερις Ρεπουμπλικανούς να μεταπηδήσουν στις τάξεις τους για να περάσει το νομοσχέδιο, δεδομένου ότι υπάρχουν 47 Δημοκρατικοί (με δύο ανεξάρτητους στις τάξεις τους) έναντι 53 συντηρητικών.
Το ψήφισμα που παρουσιάστηκε την Πέμπτη από τους Δημοκρατικούς γερουσιαστές Τιμ Κέιν (υποψήφιος αντιπρόεδρος με τη Χίλαρι Κλίντον το 2016), Ρούμπεν Γκαλέγκο και Άνταμ Σιφ θα απαιτούσε από τον πρόεδρο να περιορίσει τις ένοπλες δυνάμεις από το να εμπλέκονται σε οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια προς την Κούβα. Η ψηφοφορία θα γίνει το νωρίτερο μέχρι το τέλος του μήνα, αν ο Τραμπ δεν έχει κάνει κάποια κίνηση μέχρι τότε.
"Μόνο το Κογκρέσο έχει την εξουσία να κηρύσσει πόλεμο σύμφωνα με το Σύνταγμα, αλλά ο ίδιος ενεργεί σαν να είναι προσωπική φρουρά ο στρατός των ΗΠΑ, διατάσσοντας στρατιωτικές ενέργειες στην Καραϊβική, τη Βενεζουέλα και το Ιράν χωρίς εξουσιοδότηση από το Κογκρέσο ή οποιαδήποτε εξήγηση στον αμερικανικό λαό", ανέφερε ο Κέιν σε ανακοίνωσή του.
Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ο Τραμπ δήλωσε ότι ο Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Εξωτερικών του και γιος Κουβανών μεταναστών, διαπραγματευόταν με την κυβέρνηση Κάστρο. Η Κούβα βιώνει σήμερα μια σοβαρή ενεργειακή κρίση που επιδεινώνεται από τον αποκλεισμό του νησιού από τις ΗΠΑ. Ορισμένες χώρες, όπως το Μεξικό και η Ισπανία, έχουν στείλει πλοία φορτωμένα με ανθρωπιστική βοήθεια για να προσπαθήσουν να βοηθήσουν έναν εξαθλιωμένο πληθυσμό που δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα για 20 από τις 24 ώρες την ημέρα.
"Μπορεί να είναι μια φιλική κατάληψη, μπορεί και όχι", είχε δηλώσει νωρίτερα ο Τραμπ στους δημοσιογράφους αυτή την εβδομάδα σε συνέντευξη Τύπου στη Φλόριντα, προσθέτοντας ότι ο ίδιος και ο Ρούμπιο θα επικεντρωθούν σε αυτόν τον στόχο μετά τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν, για τον οποίο δεν έχει περιγράψει λεπτομερώς συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα ή στόχους. Ο Ρούμπιο δήλωσε στους γερουσιαστές νωρίτερα φέτος ότι η κυβέρνηση Τραμπ θα "λάτρευε" να δει αλλαγή καθεστώτος στο νησί της Καραϊβικής. "Αυτό δεν σημαίνει ότι θα την προκαλέσουμε άμεσα", πρόσθεσε.
Το σιδηρούν παραπέτασμα του Τραμπ: Υποταγή του GOP μπροστά στους φόβους των προκριματικών εκλογών
Πολλοί Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές και βουλευτές, συμπεριλαμβανομένων των σημαιοφόρων του κινήματος MAGA που αποτελούν τη βάση του Τραμπ, βλέπουν με καχυποψία την ανάμειξη των ΗΠΑ στο εξωτερικό, αφού ο πρόεδρος έκανε προεκλογική εκστρατεία, ιδίως το 2016, για την εγκατάλειψη των ένοπλων συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο, με αρκετές προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικάνων να διεξάγονται σε όλες τις ομοσπονδιακές πολιτείες ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Κογκρέσου τον προσεχή Νοέμβριο, λίγοι τολμούν να ορθώσουν το ανάστημά τους στον Τραμπ.
Και οι 435 έδρες του Κογκρέσου και περίπου τριάντα γερουσιαστές θα τεθούν προς εκλογή σε αυτές τις εκλογές - κρίσιμες για τον καθορισμό της εξουσίας του Τραμπ για το υπόλοιπο της θητείας - και μια σταθερά είναι σαφής στις τάξεις των Ρεπουμπλικανών: οι υποψήφιοι που έχρισε ο Τραμπ στις προκριματικές εκλογές του κόμματος των ελεφάντων τα τελευταία χρόνια έχουν επικρατήσει των αντιπάλων τους. Η πίεση αυτή κάνει εκείνους τους συντηρητικούς γερουσιαστές και βουλευτές που μπορεί, αρχικά, να ήταν πιο αντίθετοι στις ιδέες του ηγέτη τους να το σκέφτονται δύο φορές πριν του αντιταχθούν δημοσίως.