EU climate monitor: ο Αύγουστος είναι ο θερμότερος μήνας που έχει καταγραφεί παγκοσμίως και το δυτικοευρωπαϊκό καλοκαίρι το πιο ζεστό.
Ο φετινός Αύγουστος ήταν ο θερμότερος μήνας που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία της Γης, εξαιτίας ενός επικίνδυνου συνδυασμού της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής και ενός ασυνήθιστα ισχυρού Ελ Νίνιο, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή υπηρεσία για το κλίμα Copernicus.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Οι θερμοκρασίες εκτοξεύτηκαν πολύ πάνω από ένα κρίσιμο κλιματικό όριο, οδηγώντας τον πλανήτη και το βόρειο ημισφαίριο στο θερμότερο καλοκαίρι που έχει καταγραφεί ποτέ.
Τον περασμένο μήνα, η μέση θερμοκρασία στον πλανήτη ήταν 16,96 βαθμοί Κελσίου, δηλαδή τεχνικά ένα εκατοστό του βαθμού υψηλότερη από το απόλυτο παγκόσμιο ρεκόρ που είχε καταγραφεί τον Ιούλιο του 2023.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Αύγουστος ήταν 1,65 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, υπερβαίνοντας κατά πολύ το μακροπρόθεσμο όριο του 1,5 βαθμού που έχει τεθεί με τη Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα το 2015. Σύμφωνα με τα δεδομένα της Copernicus, οι οκτώ θερμότεροι μήνες που έχουν καταγραφεί είναι όλοι από τον Ιούλιο του 2023 και μετά.
Τον Αύγουστο, η μέση μηνιαία θερμοκρασία των ωκεανών σε παγκόσμιο επίπεδο ισοφάρισε το απόλυτο ρεκόρ θερμότερου μήνα που είχε σημειωθεί τον Μάρτιο του 2024, ενώ στις 22 Αυγούστου καταγράφηκε ρεκόρ για τη θερμότερη ημέρα που έχει σημειωθεί ποτέ στις θάλασσες του κόσμου, σύμφωνα με την Copernicus.
Τα ορυκτά καύσιμα και το Ελ Νίνιο ευθύνονται
Πολλοί επιστήμονες επισημαίνουν ότι, παρότι το Ελ Νίνιο είναι ένας παράγοντας, αυτή η φυσική και προσωρινή θέρμανση τμημάτων του Ειρηνικού που διαταράσσει και θερμαίνει τον καιρό παγκοσμίως δεν αποτελεί ούτε κατά προσέγγιση τόσο σημαντική αιτία όσο τα αέρια του θερμοκηπίου που εκπέμπονται από την καύση άνθρακα, πετρελαίου και φυσικού αερίου.
«Καθώς το Ελ Νίνιο αρχίζει να ενισχύει τη ζέστη, η βασική αιτία παραμένει η αδιάκοπη καύση ορυκτών καυσίμων από μέρους μας. Η κλιματική αλλαγή κάνει κάθε επεισόδιο Ελ Νίνιο πιο θερμό και, μέχρι να σταματήσουμε να καίμε άνθρακα, πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αυτοί οι μήνες με ρεκόρ θερμοκρασιών θα συνεχίσουν απλώς να εμφανίζονται», δήλωσε η Φρίντερικε Ότο, κλιματική επιστήμονας στο Imperial College London.
Η Μπέρτζες ανέφερε ότι, γενικά, το Ελ Νίνιο προσθέτει μόλις ένα έως δύο δέκατα του βαθμού Κελσίου στη μέση παγκόσμια θερμοκρασία, ενώ το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της επιπλέον ζέστης οφείλεται στην καύση ορυκτών καυσίμων.
Για το φετινό Ελ Νίνιο, ωστόσο, οι προβλέψεις δείχνουν ότι τους επόμενους μήνες θα σπάσει ρεκόρ έντασης. Και καθώς οι θερμοκρασίες συνεχίζουν να αυξάνονται, καύσωνες, καταιγίδες, πλημμύρες και δασικές πυρκαγιές θα γίνονται συχνότερα και πιο επικίνδυνα φαινόμενα, δήλωσε η κλιματική επιστήμονας του Texas Tech Κάθριν Χέιχο.
Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να προσποιούμαστε ότι ξαφνιαζόμαστε
«Ήρθε πλέον η ώρα να σταματήσουμε να κάνουμε ότι εκπλησσόμαστε επειδή ο ήδη θερμαινόμενος πλανήτης μας συνεχίζει να ζεσταίνεται. Αυτό συμβαίνει ακριβώς όπως το είχαν προβλέψει οι επιστήμονες εδώ και πολλές δεκαετίες», δήλωσε ο κλιματικός επιστήμονας του Texas A&M University Άντριου Ντέσλερ. «Το ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι αν θα συνεχίσουμε να καταρρίπτουμε ρεκόρ ζέστης, αλλά αν σκοπεύουμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό ή απλώς θα στεκόμαστε άπραγοι ενώ το κλιματικό τρένο μας παρασύρει».
«Το κλιματικό μας σύστημα λειτουργεί πλέον πολύ έξω από τα όρια που θα περιμέναμε μόλις πριν από μια δεκαετία», δήλωσε η Σαμάνθα Μπέρτζες, επικεφαλής στρατηγικής για το κλίμα στην Copernicus. «Έχουμε περάσει από μια κατάσταση όπου το κλίμα ήταν κάτι πολύ αφηρημένο, που ίσως επηρέαζε τον Παγκόσμιο Νότο ή μακρινές περιοχές, σε μια πραγματικότητα όπου επηρεάζει και διαταράσσει την καθημερινή μας ζωή: σχολεία κλείνουν, νοσοκομεία κατακλύζονται, δρόμοι λιώνουν, σιδηροδρομικές γραμμές παραμορφώνονται. Και η πραγματικότητα είναι ότι θα βιώσουμε περισσότερες από αυτές τις συνθήκες που είδαμε φέτος το καλοκαίρι».
Τα αρχεία της Copernicus ξεκινούν από το 1940. Τα δεδομένα της NOAA για τις Ηνωμένες Πολιτείες φτάνουν μέχρι το 1895, ενώ τα παγκόσμια δεδομένα, που γενικά συμπίπτουν με εκείνα της Copernicus αλλά απαιτούν περισσότερο χρόνο για να υπολογιστούν, φτάνουν μέχρι το 1880.