Η κυβέρνηση της Ισπανίας εγκρίνει την Τρίτη ευρύ σχέδιο για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, βασική πολιτική αδυναμία του Σάντσεθ ενόψει των εκλογών του επόμενου έτους
Το διαρκώς αυξανόμενο κόστος ενοικίων και κατοικίας αφήνει πολλούς Ισπανούς εκτός αγοράς, παρά την πρόσφατη οικονομική άνθηση.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Οι μισθοί δεν ακολουθούν τον ίδιο ρυθμό και αναλυτές επισημαίνουν ότι ο τουρισμός και η αύξηση του πληθυσμού στις πόλεις λόγω μετανάστευσης έχουν πιέσει ακόμη περισσότερο την προσφορά.
Το νέο σχέδιο, ύψους 7 δισ. ευρώ, τριπλασιάζει τις δημόσιες επενδύσεις στην κοινωνική κατοικία για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Προβλέπει ότι οι επιδοτούμενες κατοικίες δεν θα μπορούν να αποχαρακτηριστούν μετά από λίγα χρόνια. Περιλαμβάνει επίσης μέτρα στήριξης για νέους ενοικιαστές και αγοραστές κατοικίας.
«Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες υπάρχει μια σοβαρή δημοσιονομική δέσμευση», δήλωσε η Ραλούκα Μπούντιαν, αναπληρώτρια διευθύντρια του Παρατηρητηρίου Αξιοπρεπούς Κατοικίας της σχολής διοίκησης επιχειρήσεων Esade, με έδρα τη Βαρκελώνη.
Περίπου το 40% των κονδυλίων θα διατεθεί για την αύξηση του αποθέματος δημόσιας κατοικίας, το οποίο στην Ισπανία υπολείπεται του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Σε σύγκριση, το 30% θα κατευθυνθεί σε ανακαινίσεις ακινήτων, όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Σε αυτό θα περιλαμβάνονται κονδύλια για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κατοικιών και την ανέγερση κτιρίων σε περιοχές της χώρας που αντιμετωπίζουν αποψίλωση πληθυσμού.
Το υπόλοιπο ποσό θα διατεθεί για επιδοτήσεις, με έμφαση στους νέους.
«Η κοινωνία ζητά μια συμφωνία για την αντιμετώπιση του βασικού προβλήματος που την απασχολεί σήμερα», δήλωσε την Τρίτη η υπουργός Στέγασης Ισαμπέλ Ροδρίγκεθ. Η στέγαση εμφανίζεται σταθερά ως μία από τις κυριότερες ανησυχίες των Ισπανών πολιτών, σύμφωνα με το κρατικό ινστιτούτο δημοσκοπήσεων CIS.
Το κόστος στέγασης στην Ισπανία αυξήθηκε σχεδόν κατά 13% σε ετήσια βάση στο τέλος του 2025, σύμφωνα με τη Eurostat.
Η Ισπανία βρίσκεται σχεδόν στον πάτο μεταξύ των χωρών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης ως προς τη διαθέσιμη κοινωνική κατοικία προς ενοικίαση, με λιγότερο από το 2% του συνολικού αποθέματος.
Ο μέσος όρος στον ΟΟΣΑ είναι 7%. Στη Γαλλία φτάνει το 14%, στη Βρετανία το 16% και στην Ολλανδία το 34%.
Στο παρελθόν, η Ισπανία κατασκεύαζε κατοικίες με δημόσια χρηματοδότηση, οι οποίες στη συνέχεια περνούσαν σε ιδιωτική ιδιοκτησία. Μόλις πωλούνταν, εξαφανίζονταν από το απόθεμα δημόσιας κατοικίας.