Έκθεση της IEEFA: το 2026 η Ευρώπη αναμένεται να προμηθεύεται σχεδόν τα δύο τρίτα των εισαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου από τις ΗΠΑ.
Η εξάρτηση της Ευρώπης από το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω το επόμενο έτος, καθώς η ΕΕ συνεχίζει τις προσπάθειες απεξάρτησης από τις εισαγωγές ρωσικών ορυκτών καυσίμων, σύμφωνα με νέα ανάλυση που δημοσιοποίησε την Τετάρτη το IEEFA.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η έκθεση εκτιμά ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να καλύπτουν σχεδόν τα δύο τρίτα των εισαγωγών ΥΦΑ της Ευρώπης το 2026, εδραιώνοντας την κυρίαρχη θέση της Ουάσινγκτον στην αγορά φυσικού αερίου της ηπείρου, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τον πόλεμο στο Ιράν, που αναδιαμόρφωσαν τις παγκόσμιες ροές ενέργειας.
Σύμφωνα με το IEEFA, το μερίδιο των ΗΠΑ στις εισαγωγές ευρωπαϊκού ΥΦΑ έφθασε ήδη στο 57% το 2025, σημειώνοντας απότομη άνοδο σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα.
Ο οργανισμός προειδοποιεί ότι το ποσοστό αυτό μπορεί να συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα χρόνια, εάν διατηρηθούν οι σημερινές τάσεις στις εισαγωγές και τεθούν σε ισχύ επιπλέον μακροπρόθεσμα συμβόλαια προμήθειας.
Τα ευρήματα δημοσιοποιούνται τη στιγμή που οι περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιδιώκουν να μηδενίσουν τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου έως το 2027, στο πλαίσιο της στρατηγικής REPowerEU της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Από το 2022, τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν αυξήσει με ταχείς ρυθμούς τις αγορές ΥΦΑ, ιδίως από τις ΗΠΑ, για να αντισταθμίσουν τη μείωση των ροών ρωσικού αερίου μέσω αγωγών.
Το IEEFA αναφέρει ότι αυτή η στροφή έχει βελτιώσει τη βραχυπρόθεσμη ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί έναν ολοένα και μεγαλύτερο κίνδυνο συγκέντρωσης προμηθειών.
Το think tank υποστηρίζει ότι η αντικατάσταση της εξάρτησης από το ρωσικό αέριο με μια ισχυρή εξάρτηση από έναν άλλο, μοναδικό εναλλακτικό προμηθευτή ενδέχεται να εκθέσει την Ευρώπη σε μελλοντικές πολιτικές και αγοραίες αναταράξεις.
Χαμηλότερη ζήτηση, αλλά περισσότερες εισαγωγές και επενδύσεις
Η έκθεση σημειώνει ότι οι εισαγωγές ΥΦΑ από τις ΗΠΑ είναι γενικά ακριβότερες από το αέριο που μεταφέρεται μέσω αγωγών, λόγω του κόστους υγροποίησης, μεταφοράς και επαναεριοποίησης.
Το IEEFA υπολογίζει ότι οι χώρες της ΕΕ δαπάνησαν περίπου 117 δισ. ευρώ για εισαγωγές αμερικανικού ΥΦΑ από τις αρχές του 2022 έως τα μέσα του 2025.
Πολλοί Ευρωπαίοι φορείς χάραξης πολιτικής και ρυθμιστικές αρχές έχουν στο παρελθόν προειδοποιήσει για τους κινδύνους υπερβολικής εξάρτησης από εισαγόμενο ΥΦΑ.
Νωρίτερα φέτος, η εκτελεστική αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τερέσα Ριμπέρα δήλωσε ότι η Ένωση πρέπει να αποφύγει να αντικαταστήσει μία μορφή ενεργειακής εξάρτησης με μια άλλη και αντ’ αυτού να επιταχύνει τις επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τον εξηλεκτρισμό.
Ο Οργανισμός Συνεργασίας Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας της ΕΕ έχει επίσης εκφράσει ανησυχίες για τους κινδύνους συγκέντρωσης προμηθευτών, που συνδέονται με τον αυξανόμενο ρόλο του αμερικανικού ΥΦΑ στην ευρωπαϊκή αγορά.
Η αύξηση των εισαγωγών ΥΦΑ καταγράφεται επίσης παρά τη γενικότερη πτώση της κατανάλωσης φυσικού αερίου στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.
Οι υψηλές τιμές μετά την ενεργειακή κρίση, η αδυναμία της βιομηχανίας, τα μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας και η ταχύτερη ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών έχουν συμβάλει στη μείωση της ζήτησης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του IEEFA, οι εισαγωγές ΥΦΑ της Ευρώπης μειώθηκαν το 2024, καθώς η κατανάλωση φυσικού αερίου υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων άνω των δέκα ετών. Ωστόσο, οι εισαγωγές ανέκαμψαν το 2025, λόγω ψυχρότερων καιρικών συνθηκών και των προσπαθειών των κυβερνήσεων να αναπληρώσουν τα αποθέματα στις αποθηκευτικές εγκαταστάσεις.
Την ίδια στιγμή, αρκετές χώρες της ΕΕ συνεχίζουν να επεκτείνουν τις υποδομές εισαγωγής ΥΦΑ.
Η Γερμανία, η οποία παλαιότερα βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στο ρωσικό αέριο αγωγών, έχει αναπτύξει με ταχύ ρυθμό πλωτούς τερματικούς σταθμούς ΥΦΑ και έχει αναδειχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους αγοραστές αμερικανικού ΥΦΑ στην Ευρώπη.
Αναλυτές θέτουν επίσης το ερώτημα κατά πόσο η Ευρώπη κινδυνεύει να δημιουργήσει υπερβάλλουσα δυναμικότητα εισαγωγής ΥΦΑ, καθώς η μακροπρόθεσμη ζήτηση για φυσικό αέριο αναμένεται να αποδυναμωθεί περαιτέρω κατά τη διάρκεια της ενεργειακής μετάβασης τα επόμενα χρόνια.