Τα στοιχεία αποτυπώνουν μια ανησυχητική τάση: το μερίδιο του μισθού για ενοίκιο αυξάνεται από 38% το 2019 σε 50% το 2025, στο υψηλότερο επίπεδο της σειράς.
Η κρίση πρόσβασης στη στέγη επιδεινώνεται συνεχώς στην Ισπανία. Το 2025, η οικονομική επιβάρυνση που πρέπει να αναλάβουν οι Ισπανοί για να νοικιάσουν κατοικία έφτασε σε νέο ρεκόρ: το 50% του μέσου μεικτού μισθού κατευθύνθηκε στην πληρωμή ενοικίου, έναντι 47% το 2024.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Σύμφωνα με μελέτη που βασίζεται σε στοιχεία των InfoJobs και Fotocasa, η αύξηση των ενοικίων υπερέβη και πάλι κατά πολύ την άνοδο των μισθών. Ενώ οι προσφερόμενοι μισθοί αυξήθηκαν μόλις κατά 1% το τελευταίο έτος, το κόστος ενοικίασης κατοικίας αυξήθηκε κατά 6,9%, διαμορφώνοντας την τιμή στα 14,21 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο τον μήνα.
Αν ληφθεί ως αναφορά μια κατοικία 80 τετραγωνικών μέτρων, το μέσο ετήσιο κόστος ενοικίου ανήλθε σε 13.642 ευρώ, ποσό που αναγκάζει τα νοικοκυριά να διαθέτουν το μισό του μέσου εθνικού μεικτού μισθού, ο οποίος ανέρχεται σε 27.336 ευρώ ετησίως.
Μαδρίτη και Καταλονία: οι περιφέρειες με τη μεγαλύτερη πίεση
Σε επίπεδο αυτόνομων κοινοτήτων, η Μαδρίτη βρίσκεται στην κορυφή της κατάταξης ως προς το ποσοστό μισθού που κατευθύνεται στο ενοίκιο, με το 71% του μεικτού μισθού, και ακολουθεί από πολύ κοντά η Καταλονία, όπου το ποσοστό φτάνει το 70%. Οι Βαλεαρίδες Νήσοι (64%), η Χώρα των Βάσκων (58%) και τα Κανάρια Νησιά (56%) συμπληρώνουν την ομάδα των περιοχών όπου η ενοικίαση κατοικίας αποτελεί ιδιαίτερα βαριά επιβάρυνση για τους εργαζόμενους.
Στον αντίποδα βρίσκονται η Εξτρεμαδούρα (29%) και η Καστίλη-Λα Μάντσα (32%), οι μόνες κοινότητες όπου η επιβάρυνση παραμένει σχετικά πιο περιορισμένη, αν και και πάλι πάνω από τα επίπεδα που συστήνουν οι διεθνείς οργανισμοί.
Βαρκελώνη: η λιγότερο προσιτή επαρχία για ενοικίαση
Η ανάλυση σε επαρχιακό επίπεδο αποκαλύπτει ακόμη πιο έντονες διαφορές. Η Βαρκελώνη παγιώνεται ως η επαρχία όπου το ενοίκιο απαιτεί τη μεγαλύτερη οικονομική προσπάθεια, απορροφώντας το 76% του μέσου μεικτού μισθού. Ακολουθούν η Μαδρίτη (72%), οι Βαλεαρίδες Νήσοι (64%), η Βισκάγια (61%) και οι Λας Πάλμας και Γκιπούθκοα, αμφότερες με 57%.
Αντίθετα, οι επαρχίες με τη μικρότερη πίεση είναι η Χαέν (23%), η Τερουέλ (25%), η Κάθερες (27%) και η Θιουδάδ Ρεάλ (28%). Συνολικά, μόλις επτά επαρχίες και η αυτόνομη κοινότητα της Εξτρεμαδούρας καταγράφουν επίπεδα ίσα ή χαμηλότερα από το 30% του μισθού που διατίθεται για ενοίκιο.
Μια κατάσταση «στεγαστικής έκτακτης ανάγκης»
Η Fotocasa προειδοποιεί ότι το συγκεκριμένο στοιχείο σηματοδοτεί σημείο καμπής στην κρίση πρόσβασης στη στέγη. Η διευθύντρια Μελετών και εκπρόσωπος της εταιρείας, Μαρία Μάτος, επισημαίνει ότι η διάθεση του 50% του μισθού στο ενοίκιο συνιστά κατάσταση «πραγματικής στεγαστικής έκτακτης ανάγκης», καθώς υπερβαίνει κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες τα συνιστώμενα επίπεδα.
Η InfoJobs, από την πλευρά της, τονίζει το ολοένα και μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα στην εξέλιξη των μισθών και το κόστος στέγασης. Αν και ο ετήσιος μεικτός προσφερόμενος μισθός αυξήθηκε κατά 276 ευρώ σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, η άνοδος αυτή αποδεικνύεται ανεπαρκής για να αντισταθμίσει τη μεγάλη ακρίβεια στην αγορά ενοικίων, μια κατάσταση που περιορίζει την ικανότητα αποταμίευσης, επηρεάζει την εργασιακή κινητικότητα και καθυστερεί κρίσιμες αποφάσεις, όπως η αποχώρηση από το πατρικό σπίτι ή η δημιουργία οικογένειας.