Οι νέοι δασμοί τίθενται σε ισχύ την Παρασκευή και αντικαθιστούν το προσωρινό παγκόσμιο καθεστώς του 10%. Η κυβέρνηση Τραμπ υποστηρίζει ότι οι χώρες που στοχοποιούνται δεν έχουν λάβει επαρκή μέτρα κατά της καταναγκαστικής εργασίας, ενώ αρκετές κυβερνήσεις αμφισβητούν την αιτιολόγηση της απόφασης.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα επιβάλει νέους δασμούς διψήφιου ποσοστού σε 60 χώρες, υποστηρίζοντας ότι απέτυχαν να αποτρέψουν την καταναγκαστική εργασία.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Οι νέοι δασμοί, που κυμαίνονται από 10% έως 12,5%, τίθενται σε ισχύ την Παρασκευή και θα αντικαταστήσουν τους παγκόσμιους δασμούς 10% που είχε επιβάλει ο Τραμπ νωρίτερα φέτος και οι οποίοι λήγουν στις 12:01 π.μ. της ίδιας ημέρας.
Οι δασμοί που ανακοινώθηκαν την Πέμπτη θα επηρεάσουν δεκάδες εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων οικονομιών όπως η Κίνα, η Ινδία και η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 99% των αμερικανικών εισαγωγών.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες εφαρμόζουν απαγόρευση εισαγωγών προϊόντων που παράγονται με καταναγκαστική εργασία εδώ και σχεδόν έναν αιώνα και την επιβάλλουν με αυστηρότητα. Έχει περάσει προ πολλού η ώρα οι εμπορικοί μας εταίροι να κάνουν το ίδιο», δήλωσε ο Εμπορικός Αντιπρόσωπος των ΗΠΑ, Τζέιμισον Γκριρ.
Πέρυσι, ο Τραμπ επέβαλε δασμούς διψήφιου ποσοστού στις εισαγωγές από σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου, υποστηρίζοντας ότι τα εμπορικά ελλείμματα των ΗΠΑ συνιστούσαν κατάσταση εθνικής έκτακτης ανάγκης.
Τον Φεβρουάριο, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι ο Τραμπ δεν είχε τη νομική εξουσία να επιβάλει αυτούς τους δασμούς βάσει του Νόμου περί Διεθνών Οικονομικών Εξουσιών σε Καταστάσεις Έκτακτης Ανάγκης (International Emergency Economic Powers Act – IEEPA) του 1977.
Ως αποτέλεσμα, η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να επιστρέψει χρήματα στους εισαγωγείς που είχαν καταβάλει τους δασμούς και ο Τραμπ ανακοίνωσε στη συνέχεια την επιβολή παγκόσμιων δασμών 10% βάσει του Άρθρου 122 (Section 122) του Εμπορικού Νόμου (Trade Act) του 1974.
Ωστόσο, οι δασμοί που επιβάλλονται βάσει της συγκεκριμένης διάταξης μπορούν να παραμείνουν σε ισχύ μόνο για 150 ημέρες και λήγουν την Παρασκευή. Οι δασμοί 10% που εκπνέουν θα αντικατασταθούν πλέον από τους νέους δασμούς, οι οποίοι θεωρείται ότι είναι περισσότερο ανθεκτικοί σε νομικές προσφυγές σε σχέση με τα προηγούμενα μέτρα.
Οι νέοι δασμοί επιβλήθηκαν βάσει του Άρθρου 301 (Section 301) του Εμπορικού Νόμου του 1974, το οποίο εξουσιοδοτεί τον πρόεδρο να επιβάλλει φόρους στις εισαγωγές και άλλες κυρώσεις σε χώρες που θεωρεί ότι εφαρμόζουν «αδικαιολόγητες», «παράλογες» ή «μεροληπτικές» εμπορικές πρακτικές.
Οι χώρες που έχουν εφαρμόσει απαγόρευση εισαγωγής προϊόντων που παράγονται με καταναγκαστική εργασία ή έχουν δεσμευθεί να το πράξουν, μεταξύ των οποίων ο Καναδάς, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ινδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, θα υπαχθούν σε συντελεστή 10%. Άλλες χώρες, όπως η Κίνα, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, θα υπαχθούν σε υψηλότερο συντελεστή 12,5%.
Ορισμένα προϊόντα εξαιρούνται από τους δασμούς, μεταξύ των οποίων το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τα λιπάσματα, καθώς και προϊόντα που καλύπτονται από τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου της Βόρειας Αμερικής μεταξύ των ΗΠΑ, του Μεξικού και του Καναδά.
Η απόφαση προκάλεσε εκτεταμένες επικρίσεις από τις χώρες που επηρεάζονται. Η Βραζιλία, στην οποία επιβάλλονται δασμοί 12,5%, χαρακτήρισε την απόφαση «αυθαίρετη και αδικαιολόγητη» και σχεδιάζει να επιβάλει ανταποδοτικούς δασμούς στις ΗΠΑ.
Η Ουάσιγκτον «επέλεξε να εργαλειοποιήσει ένα ζήτημα ύψιστης σημασίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους αγώνες των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο, προκειμένου να κατηγορήσει 59 χώρες και την Ευρωπαϊκή Ένωση για αθέμιτες πρακτικές», ανέφερε η κυβέρνηση της Βραζιλίας.
Δασμούς 12,5% αντιμετωπίζει και η Χιλή. Η υφυπουργός Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων της χώρας, Πάουλα Εστέβες, δήλωσε ότι η Χιλή διαθέτει «ισχυρούς θεσμούς για την εργασία, ένα στιβαρό κανονιστικό πλαίσιο και σταθερή δέσμευση για την πρόληψη και την εξάλειψη της καταναγκαστικής εργασίας».
Υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρουν ότι υπάρχουν λόγοι να αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό το κίνητρο πίσω από την επιβολή των δασμών. Ωστόσο, εκτιμούν ότι τα μέτρα αυτά θα μπορούσαν να συμβάλουν στον περιορισμό του φαινομένου της καταναγκαστικής εργασίας.
Η καταναγκαστική εργασία ορίζεται από τη Σύμβαση του 1930 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την Καταναγκαστική Εργασία ως «κάθε εργασία ή υπηρεσία που απαιτείται από οποιοδήποτε πρόσωπο υπό την απειλή οποιασδήποτε ποινής και για την οποία το εν λόγω πρόσωπο δεν έχει προσφερθεί οικειοθελώς».
Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), οργανισμό του ΟΗΕ, περίπου 27,6 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονταν σε καθεστώς καταναγκαστικής εργασίας παγκοσμίως οποιαδήποτε δεδομένη ημέρα του 2021.