Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Η «Πορεία του Ασώτου» του Στραβίνσκι στη ΜΕΤ

euronews_icons_loading
Η «Πορεία του Ασώτου» του Στραβίνσκι στη ΜΕΤ
Από Euronews

Ο διάβολος του υπόσχεται πλούτη και ευτυχία. Μια ιστορία για την άνοδο και την πτώση ενός νέου.

Η «Πορεία του Ασώτου» του Ιγκόρ Στραβίνσκι γιόρτασε την επιστροφή της στη σκηνή της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκη, υπό τη διεύθυνση του Τζέιμς Λεβίν.

Ο Στραβίνσκι ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς συνθέτες του 20ού αιώνα. Ο γεννημένος στη Ρωσία δημιουργός εργάστηκε σε αυτό το νεοκλασικό αριστούργημα, ενώ ζούσε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο σατανικός Νικ Σάντοου πείθει τον Τομ Ρέικγουελ να εγκαταλείψει τη σύντροφό του, υποκύπτοντας στα θέλγητρα της μεγάλης πόλης. Κι έτσι ξεκινά η πτώση του σε ένα καθοδικό σπιράλ.

«Ο τελικός στόχος του Νικ είναι να πάρει την ψυχή του Τομ Ρέικγουελ», σύμφωνα με τον Καναδό μπάσο-βαρύτονο Τζέραλντ Φίνλεϊ, ο οποίος προσθέτει πως «ο Νικ Σάντοου έχει μια εξουσία πάνω στον Τομ, διότι έχει αυτόν τον χαρακτήρα, αυτόν τον κοινό χαρακτήρα με τον οποίο προσφέρει δυνατότητες. Του προσφέρει την ευκαιρία να απολαύσει τη ζωή χωρίς να καταβάλει πολύ μεγάλη προσπάθεια».

«Δεν είναι απλά ένας καραγκιόζης που πιστεύει τα κόλπα του διαβόλου», μας λέει ο Αμερικανός τενόρος Πολ Άπλμπι. Ο Άπλμπι συμπληρώνει ότι «το λιμπρέτο είναι τόσο έξοχο και λαμπερό. Αυτό που κάνει την ίδια ώρα ο Στραβίνσκι κάνει τόσο περίπλοκο αυτόν τον τύπο, ο οποίος είναι έξυπνος, ενθουσιώδης και δικαιολογημένα παραπλανημένος».

Ο Φίνλεϊ έχει στενή σχέση με τη ΜΕΤ, όπως και ο Άπλμπι. Ο τελεταίος γνωρίζει το κτήριο σαν την παλάμη του, αφού σπούδασε για τρία χρόνια στο πρόγραμμα της ΜΕΤ για τους νέους καλλιτέχνες και κατάφερε να φτάσει στη μυθική αυτή σκηνή.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι «η πίεση του να είσαι σε ένα μέρος όπως η ΜΕΤ είναι πολύ εκπαιδευτική. Αν μπεις και καταφέρεις να βγεις ολόκληρος, κάτι που δεν το καταφέρνουν πολλοί, τότε είσαι πολύ πιο δυνατός. Είτε κολυμπάς είτε βουλιάζεις».

Ο Φίνλεϊ υπογραμμίζει πως «η παρτιτούρα είναι γεμάτη πλούσιες αντανακλάσεις. Ακούς Μπαχ, σίγουρα ακούς Μότσαρτ, Χάιντν, αλλά δεν πρόκειται για αντιγραφή. Υπάρχει πάντα μια έκπληξη, ένας εμπλουτισμός. Ένα θαυμάσιο και ενδιαφέρον ταξίδι μεταξύ της κλασικής μουσικής και του σύγχρονου αμερικανικού μιούζικαλ»

Ο Πολ Άπλμπι πιστεύει πως «όλοι μπορούμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να δούμε τον εαυτό μας σε αυτού του τύπου το ταξίδι ενός χαρακτήρα που πληγώνει εκείνον που αγαπάει. Γι’ αυτό και αγγίζει την καρδιά σου στο τέλος, όταν ο Τομ Ρέικγουελ προσπαθεί να ζητήσει συγγνώμη, διότι πιστεύω πως όλοι μπορούμε να νιώσουμε αυτό το συναίσθημα της μετάνοιας».

Περισσότερα αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις μας με τον τενόρο Πολ Άπλμπι και τον μπάσο-βαρύτονο Τζέραλντ Φίνλεϊ στον παρακάτω σύνδεσμο:

Πρόγραμμα Νέων της ΜΕΤ: Ένας παράδεισος για τα ανερχόμενα αστέρια της όπερας