Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας ανακτά άγνωστο χειρόγραφο του διάσημου Αυστριακού συνθέτη, αποκαλύπτοντας επτά νέα κομμάτια για φλάουτο και άρπα.
Ύστερα από 31 χρόνια ως συντηρητής στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας, ο μουσικολόγος Φρανσουά-Πιερ Γκουά προετοιμαζόταν σιγά σιγά για τη συνταξιοδότησή του. Στις 2 Φεβρουαρίου, ξεφυλλίζοντας χειρόγραφα σε μία από τις αποθήκες του ιδρύματος, έπεσε πάνω σε ένα άγνωστο τετράδιο.
Στο εσωτερικό του βρήκε 44 σελίδες με μουσικές παρτιτούρες του 1778. Ο Γκουά, υπεύθυνος για τις συλλογές προ του 1800 στο Τμήμα Μουσικής της βιβλιοθήκης, θεώρησε ότι αναγνώριζε τον γραφικό χαρακτήρα και το ύφος του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (1756-1791).
Μη βέβαιος για την ανακάλυψή του, ζήτησε τη γνώμη της συναδέλφου του, Λορένς Ντεκομπέρ, η οποία στο παρελθόν είχε επιμεληθεί έκθεση για τη σχέση του Μότσαρτ με τη Γαλλία.
Η Ντεκομπέρ επιβεβαίωσε τη διαίσθησή του και τον Απρίλιο ο Άρμιν Μπρίντσινγκ, από τη Bibliotheca Mozartiana στο Μοτσαρτέουμ του Ζάλτσμπουργκ, ταυτοποίησε οριστικά το έγγραφο.
Ο Γκουά είχε στα χέρια του ένα αδημοσίευτο χειρόγραφο του μεγάλου Αυστριακού συνθέτη.
«Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις των τελευταίων δεκαετιών», ανέφερε σε δελτίο τύπου ο πρόεδρος της Εθνικής Βιβλιοθήκης, Ζιλ Πεκού.
Η ανακάλυψη κρατήθηκε μυστική για μήνες, αλλά τη Δευτέρα ο ραδιοφωνικός σταθμός France Musique μετέδωσε σε παγκόσμια πρώτη τα επτά κομμάτια του Μότσαρτ για φλάουτο και άρπα, ερμηνευμένα από τη φλαουτίστα Ματίλντ Καλντερίνι και τον αρπίστα Νικολά Τυγιέ της Ορχήστρας Φιλαρμονικής της Radio France.
«Είναι εξαιρετική τιμή για κάθε μουσικό σύνολο να επαναφέρει στη ζωή ένα λησμονημένο έργο του Μότσαρτ», ανέφερε σε δήλωσή της η πρόεδρος της Radio France, Σιμπίλ Βέιγ.
«Το γεγονός ότι αυτή η παγκόσμια πρώτη ανατέθηκε στην Ορχήστρα Φιλαρμονικής της Radio France αποτελεί απόδειξη της εξαιρετικής ποιότητας των μουσικών της και της δέσμευσής τους στη διάδοση της μουσικής μας κληρονομιάς», πρόσθεσε.
Τα νεοανακαλυφθέντα έργα, μια σειρά από λεπτές, σύντομες ασκήσεις, αποτελούν καλοδεχούμενη προσθήκη στο κατά τα άλλα περιορισμένο ρεπερτόριο του Μότσαρτ για αυτά τα δύο όργανα.
Προσφέρουν επίσης μια ματιά στην περίοδο του συνθέτη στο Παρίσι. Πράγματι, ο 22χρονος τότε Μότσαρτ έμεινε στη γαλλική πρωτεύουσα από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο του 1778. Στο διάστημα αυτό, του ζητήθηκε να παραδίδει μαθήματα σύνθεσης στη Μαρί-Λουΐζ-Φιλιπίν ντε Μπονιέρ ντε Γκιν, ικανή αρπίστρια και κόρη διπλωμάτη.
Το τετράδιο που βρέθηκε αποτελεί μαρτυρία αυτού του διδακτικού έργου. Παρότι ο πατέρας της ήταν πεπεισμένος για την ιδιοφυία της, η δεσποινίς ντε Γκιν αποδείχθηκε αδύναμη συνθέτρια και ο Μότσαρτ εξέφρασε σε επιστολή προς τον δικό του πατέρα τη λύπη του για «την έλλειψη μουσικής επινοητικότητας της μαθήτριάς του», όπως αναφέρει η Εθνική Βιβλιοθήκη.
Αν και η διδασκαλία του μεγάλου συνθέτη δεν οδήγησε σε μεγάλες σονάτες, οι δυο τους κατάφεραν να ολοκληρώσουν έξι ασκήσεις σύνθεσης, οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα «ξεκινούν από ιδέες που πρότεινε ο ίδιος ο Μότσαρτ».
Τα μαθήματα διακόπηκαν όταν η δεσποινίς ντε Γκιν παντρεύτηκε, τον Ιούλιο του 1778, και το τελευταίο κομμάτι έμεινε ανολοκλήρωτο.
Το χειρόγραφο θα παραμείνει στην κατοχή της Γαλλικής Εθνικής Βιβλιοθήκης, η οποία διαθέτει την τρίτη μεγαλύτερη συλλογή από αυτόγραφα μουσικά χειρόγραφα του Μότσαρτ, μετά το Ζάλτσμπουργκ και το Βερολίνο. Στο μεταξύ, η μουσική περιμένει απλώς να αντηχήσει στις αίθουσες συναυλιών σε όλον τον κόσμο.