Νέα έρευνα δείχνει πώς η φλεγμονή της γήρανσης, ιδίως από ανοσοκύτταρα με το γονίδιο GZMK, εντοπίστηκε πρώτα σε ασθενείς με σοβαρή COVID.
Οι ερευνητές ίσως να έχουν ανακαλύψει γιατί οι ηλικιωμένοι είναι πολύ πιο πιθανό να πληγούν σοβαρά από την COVID ή τη γρίπη. Αυτό οφείλεται κυρίως στα γηρασμένα κύτταρα των πνευμόνων, τα οποία μπορούν να πυροδοτήσουν υπερβολικές ανοσολογικές αντιδράσεις, σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη στο περιοδικό Immunity, εντοπίζει τις δομικές κυτταρικές μονάδες του πνεύμονα που ονομάζονται ινοβλάστες ως απρόσμενους «κινητήρες» αυτού που οι επιστήμονες αποκαλούν «inflammaging» - της χρόνιας, χαμηλού βαθμού φλεγμονής που σχετίζεται με τη γήρανση.
Τα ευρήματα θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο σε νέες θεραπείες που διακόπτουν αυτόν τον καταστροφικό κύκλο προτού ξεφύγει από τον έλεγχο.
Πώς ο γηρασμένος πνευμονικός ιστός προκαλεί φλεγμονή
Οι ερευνητές τροποποίησαν γενετικά τους ινοβλάστες, τα δομικά κύτταρα του πνεύμονα, σε νεαρά ποντίκια ώστε να μπορούν να εκπέμπουν σήματα δυσφορίας που σχετίζονται με την ηλικία. Με αυτόν τον τρόπο εξέτασαν κατά πόσο ένα σήμα που προέρχεται από τους ινοβλάστες μπορεί να βλάψει κατά τα άλλα υγιείς πνεύμονες.
Η μελέτη διαπίστωσε ότι τα σήματα έκαναν αρχικά τους πνεύμονες να ενεργοποιήσουν μια ανοσολογική απόκριση, η οποία προσέλκυσε ανοσοκύτταρα από την κυκλοφορία του αίματος, δημιουργώντας συσσωματώματα φλεγμένων κυττάρων. Ορισμένα από αυτά τα ανοσοκύτταρα ήταν τα ίδια που είχαν εντοπιστεί για πρώτη φορά σε άτομα με σοβαρή COVID, τα οποία χαρακτηρίζονται από το γονίδιο GZMK.
Παρότι τα κύτταρα GZMK ήταν άχρηστα στην καταπολέμηση της νόσου, μπορούσαν παρ’ όλα αυτά να προκαλέσουν βλάβες στους πνεύμονες.
Αφότου σχηματίστηκαν αυτά τα συσσωματώματα φλεγμένων κυττάρων, οι πνεύμονες των νεαρών ποντικιών εμφάνισαν προχωρημένα συμπτώματα λοίμωξης, αντίστοιχα με εκείνα των γηρασμένων πνευμόνων.
Ωστόσο, όταν τα κύτταρα GZMK αφαιρέθηκαν με μια γενετική παρέμβαση, οι νεαροί πνεύμονες μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στη λοίμωξη. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι ο ίδιος ο γηρασμένος πνευμονικός ιστός αποτελεί την κύρια αιτία της φλεγμονής.
Οι ινοβλάστες μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε φλεγμονή σε πνευμονικές παθήσεις όπως η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ).
«Μας εξέπληξε το γεγονός ότι οι ινοβλάστες των πνευμόνων συνεργάζονταν στενά με τα ανοσοκύτταρα για να τροφοδοτήσουν το inflammaging. Αυτό υποδεικνύει νέους τρόπους παρέμβασης πριν οι ασθενείς φτάσουν σε σοβαρή φλεγμονή που μπορεί να απαιτεί διασωλήνωση», δήλωσε ο Τιέν Πενγκ, MD, καθηγητής ιατρικής στο UCSF και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.
Για να κατανοήσουν καλύτερα αυτή τη σχέση, οι ερευνητές εξέτασαν επίσης πνευμονικό ιστό από ηλικιωμένους νοσηλευόμενους ασθενείς με σοβαρό οξύ σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) που σχετιζόταν με την COVID. Διαπίστωσαν ότι στους ασθενείς αυτούς υπήρχαν τα ίδια συσσωματώματα φλεγμένων κυττάρων όπως και στα νεαρά ποντίκια.
Όσο πιο βαριά ήταν οι ασθενείς, τόσο περισσότερα τέτοια φλεγμονώδη συσσωματώματα είχαν, ενώ στον πνευμονικό ιστό υγιών δοτών δεν παρατηρήθηκαν.
«Κατά τη διάρκεια της COVID είδαμε ότι οι πιο ευάλωτοι ασθενείς μας δεν είχαν πια τη λοίμωξη, αλλά εξακολουθούσαν να παρουσιάζουν επίμονη και σοβαρά επιβαρυντική πνευμονική φλεγμονή. Αυτός ο φαύλος κύκλος δυσλειτουργίας μεταξύ πνευμονικών και ανοσολογικών κυττάρων αποτελεί έναν πολλά υποσχόμενο νέο θεραπευτικό στόχο», είπε ο Πενγκ.
Στο μέλλον μπορεί να αναπτυχθεί μια θεραπεία που θα στοχεύει άμεσα τα κύτταρα GZMK και θα επιβραδύνει τη φλεγμονή που σχετίζεται με τη γήρανση.