Εντυπωσιακά τα δεδομένα νέας μελέτης
Οι πεταλούδες Heliconius που ζουν στα τροπικά δάση της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής φαίνεται ότι μπορούν να επιβραδύνουν τη γήρανση και να ζουν σημαντικά περισσότερο από τα στενά συγγενικά τους είδη, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η έρευνα, υπό την καθοδήγηση του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ και δημοσιευμένη στο περιοδικό Nature Communications, προτείνει ότι οι συγκεκριμένες πεταλούδες θα μπορούσαν να αποτελέσουν νέο «μοντέλο οργανισμού» για την κατανόηση των βιολογικών μηχανισμών της υγιούς γήρανσης.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, ενώ οι περισσότερες πεταλούδες ζουν μόλις λίγες εβδομάδες, ορισμένα είδη Heliconius έχουν διάρκεια ζωής περίπου τριπλάσια σε σχέση με τα κοντινά τους συγγενικά είδη, με μεμονωμένα άτομα να φτάνουν σχεδόν τον έναν χρόνο ζωής.
Διαφορά έως και 25 φορές στη διάρκεια ζωής
Οι επιστήμονες εντόπισαν τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ του είδους μακροβιότητας Heliconius hewitsoni και του συγγενικού του Dione juno.
Στη μελέτη, η μέγιστη διάρκεια ζωής του Heliconius hewitsoni καταγράφηκε στις 348 ημέρες, ενώ το Dione juno έζησε μόλις 14 ημέρες, μια διαφορά περίπου 25 φορές στη μέγιστη διάρκεια ζωής.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι πεταλούδες Heliconius έχουν εξελίξει μια ιδιαίτερη στρατηγική που καθυστερεί τη γήρανση.
Ελάχιστα σημάδια γήρανσης σε ορισμένα είδη
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα της μελέτης είναι ότι το είδος Heliconius hecale δεν παρουσιάζει σχεδόν καμία φυσιολογική επιδείνωση με την ηλικία.
Για να αξιολογήσουν τη φυσική τους κατάσταση, οι ερευνητές πραγματοποίησαν δοκιμές δύναμης πρόσφυσης. Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν σημαντική μείωση της μυϊκής δύναμης στα ηλικιωμένα άτομα του είδους.
Αντίθετα, το συγγενικό και βραχύβιο είδος Dryas iulia εμφάνισε αισθητή μείωση της φυσικής απόδοσης με την ηλικία, στοιχείο που υποδηλώνει ότι οι Heliconius αποφεύγουν σε μεγάλο βαθμό τη φυσιολογική φθορά που χαρακτηρίζει άλλα ζώα.
Η διατροφή δεν είναι ο μόνος παράγοντας
Οι πεταλούδες Heliconius είναι γνωστές για την ικανότητά τους να καταναλώνουν γύρη στην ενήλικη ζωή τους, σε αντίθεση με τα περισσότερα είδη που τρέφονται αποκλειστικά με νέκταρ.
Οι επιστήμονες είχαν αρχικά υποθέσει ότι αυτή η διατροφική συμπεριφορά θα μπορούσε να εξηγεί τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής τους. Ωστόσο, πειράματα σύγκρισης έδειξαν ότι ακόμη και όταν στερούνται γύρης, τα είδη Heliconius εξακολουθούν να ζουν σημαντικά περισσότερο από τα συγγενικά τους.
Το εύρημα αυτό δείχνει ότι η μακροβιότητά τους δεν οφείλεται αποκλειστικά στη διατροφή, αλλά και σε εξελικτικά διαμορφωμένους βιολογικούς μηχανισμούς.
Πιθανές προεκτάσεις για την έρευνα της γήρανσης στον άνθρωπο
Η επικεφαλής της μελέτης, δρ Τζέσικα Φόλεϊ, σημειώνει ότι τα έντομα παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη ποικιλία στη διάρκεια ζωής στο ζωικό βασίλειο.
Όπως εξηγεί, οι ενήλικες μύγες mayfly ζουν μόλις λίγες ημέρες, ενώ ορισμένα είδη μυρμηγκιών και τερμιτών μπορούν να επιβιώσουν για δεκαετίες, με τη διαφορά διάρκειας ζωής στα έντομα να φτάνει έως και τις 5.000 φορές. Στα θηλαστικά, αντίστοιχα, η διαφορά αυτή περιορίζεται περίπου στις 100 φορές.
Σύμφωνα με την ίδια, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των Heliconius δεν είναι μόνο η μακροβιότητα, αλλά το γεγονός ότι η διαδικασία γήρανσής τους είναι αισθητά επιβραδυμένη.
«Αυτό μας δίνει μια ισχυρή ευκαιρία να κατανοήσουμε τους βιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν σε μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Συγκρίνοντας τα μακρόβια Heliconius με τα βραχύβια συγγενικά τους είδη, έχουμε στην ουσία ένα φυσικό εξελικτικό πείραμα για να μελετήσουμε πώς μπορεί να επεκταθεί η διάρκεια ζωής», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι τα συγκεκριμένα είδη αποτελούν εξαιρετικά υποσχόμενο νέο μοντέλο για την έρευνα της βιολογίας της γήρανσης.