Kαινοτόμες ιδέες που διατυπώθηκαν από δεξαμενές σκέψης ενόψει της νέας θητείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Κατά την τελευταία θητεία, η εκτελεστική εξουσία της ΕΕ ανέλαβε περισσότερες από 660 πρωτοβουλίες και έδωσε απαντήσεις στην πανδημία Covid-19, στην ενεργειακή κρίση, ακόμη και σε έναν πόλεμο στα σύνορά της.
Η ΕΕ απέδειξε ότι, παρά την πολύπλοκη διακυβέρνησή της, όπου υπάρχει πολιτική βούληση, υπάρχει και τρόπος - και έτσι το μπλοκ βρήκε τα εργαλεία και τους μηχανισμούς για να αγοράσει από κοινού εμβόλια και να παράσχει στην Ουκρανία όλη την οικονομική, στρατιωτική και ανθρώπινη βοήθεια που μπορούσε.
Αλλά η εικόνα για τα επόμενα πέντε χρόνια θα απαιτήσει διαχείριση της πράσινης και της ψηφιακής μετάβασης - και όχι πολλή νομοθεσία - και ό,τι λειτούργησε στο παρελθόν μπορεί να μην λειτουργήσει στο μέλλον.
"Θα ήταν αφελές να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η ΕΕ και τα μέλη της θα κάνουν πάντα αυτό που απαιτείται όταν η πίεση είναι τόσο μεγάλη που η Ένωση δεν έχει άλλη επιλογή από το να κάνει το βήμα παραπάνω για να αποφύγει την κατάσταση να ξεφύγει από τον έλεγχο", σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της δεξαμενής σκέψης European Policy Centre (EPC).
Αυτή και άλλες δεξαμενές σκέψης μελετούν επί του παρόντος πώς μια διαφορετική προοπτική και ένα σύνολο απαιτήσεων θα μπορούσαν να αντικατοπτριστούν σε θεσμικές αλλαγές στις Βρυξέλλες, ιδίως κατά τη φετινή εκλογική χρονιά.
Για να αντιμετωπίσει τις μελλοντικές προκλήσεις και να καταστήσει την ΕΕ πιο ανθεκτική στις τρέχουσες και μελλοντικές κρίσεις, το μπλοκ πρέπει να ενεργεί πιο γρήγορα από κοινού, να βρει τρόπους χρηματοδότησης των αναγκών του, να βελτιώσει τον συντονισμό μεταξύ των θεσμικών οργάνων του και να παρέχει ισχυρή ηγεσία, υποστηρίζουν οι ερευνητές - ιδίως σε ένα πλαίσιο αυξανόμενης πόλωσης, απειλών για την ασφάλεια και περισσότερων χωρών που χτυπούν με αγωνία την πόρτα της Ευρώπης για να ενταχθούν στο κλαμπ των 27.
Το Euronews διάβασε ορισμένα έγγραφα πολιτικής συζήτησης και μίλησε με ερευνητές της ΕΕ για να σας παρουσιάσει έναν κατάλογο με πέντε ιδέες για το πώς το μπλοκ μπορεί να βελτιώσει την εσωτερική του λειτουργία ώστε να τηρήσει τις πολιτικές του υποσχέσεις.
1) Μια πιο εκτελεστική Επιτροπή
Ο αυξανόμενος ρόλος της ΕΕ σε τομείς πολιτικής στους οποίους την κύρια ευθύνη έχουν τα κράτη - μέλη, όπως η υγεία, η εξωτερική πολιτική και η ασφάλεια, απαιτεί μεγαλύτερο βαθμό εκτελεστικής ικανότητας και ικανότητας, αναφέρει η ανάλυση του EPC.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάστηκε πριν από περισσότερα από 60 χρόνια ως στρατηγικό όργανο για να προτείνει και να αναπτύσσει σχέδια σύμφωνα με τις προσδοκίες των κρατών μελών και να εφαρμόζει αυτές τις στρατηγικές χρησιμοποιώντας διάφορα δημοσιονομικά και ρυθμιστικά μέσα, δήλωσε στο Euronews ο Jean-Louis De Brouwer, διευθυντής του προγράμματος Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο Ινστιτούτο Egmont.
"Το πρόβλημα είναι ότι η Επιτροπή δεν είναι ακόμη εξοπλισμένη για να εφαρμόσει αυτές τις εκτελεστικές λειτουργίες", πρόσθεσε ο De Brouwer.
Παρά την απόκτηση νέων εκτελεστικών εξουσιών τα τελευταία χρόνια, ιδίως στον τομέα της τεχνολογίας, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να δείχνουν κάποια απροθυμία να δώσουν στην Επιτροπή πρόσθετους πόρους για την πλήρη και αποτελεσματική εφαρμογή όλης της νέας νομοθεσίας.
Η αναλύτρια του CEPS Ursula Pachl λέει ότι ένας νέος επίτροπος για την επιβολή και την εφαρμογή θα είχε πολύ νόημα για να διατηρήσει η ΕΕ τη θέση της ως παγκόσμια ρυθμιστική δύναμη.
Ο πρόεδρος της Επιτροπής είναι τώρα το μόνο μέλος του σώματος των επιτρόπων που έχει την εξουσία να συντονίζει και να διασφαλίζει την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ, υποστηρίζει η Pachl.
"Αυτό το σύστημα φαίνεται πλέον ξεπερασμένο και πολύ στενό σε πεδίο εφαρμογής, δεδομένων των τεράστιων προκλήσεων που έρχονται", γράφει.
Η Heather Grabbe, ανώτερη συνεργάτης του Bruegel, υποστηρίζει ότι η επόμενη Επιτροπή θα πρέπει να είναι μια αμερόληπτη και όχι πολιτική Επιτροπή, η οποία θα επικεντρώνεται στη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ.
"Χρειάζονται πολύ ισχυρότερες εξουσίες για την Επιτροπή ώστε να είναι ο θεματοφύλακας των συνθηκών για το κράτος δικαίου", δήλωσε η Grabbe.
2) Ισχυρή και συντονισμένη ηγεσία
Τα τελευταία χρόνια, δεν είναι μυστικό ότι η επικεφαλής της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν (Γερμανία/ΕΛΚ) και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ (Βέλγιο/Renew) δεν είχαν και τις πιο στενές σχέσεις.
Οι προσωπικές τους συγκρούσεις και ο ανταγωνισμός τους, που κορυφώθηκαν με το λεγόμενο "sofagate", οδήγησαν σε λιγότερη συνεργασία μεταξύ των δύο θεσμικών οργάνων και δεν παρουσίαζαν πάντα την ΕΕ ως ενιαία φωνή.
"Θα χρειαστούμε κάποια ηγεσία από τη νέα ομάδα που θα είναι στη θέση της όταν ολοκληρωθεί η Επιτροπή, [και] θα πρέπει να καταβληθούν κάποιες προσπάθειες για να βελτιωθεί αυτή η διακυβέρνηση [της ΕΕ]", δήλωσε ο De Brouwer.
Ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Αντόνιο Κόστα θα είναι ο επόμενος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου από τον Οκτώβριο, αλλά η φον ντερ Λάιεν πρέπει ακόμη να εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να επιστρέψει στην παλιά της θέση για νέα θητεία.
"Θα είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Επιτροπής να πιέζουν προς την ίδια κατεύθυνση", σημειώνουν οι αναλυτές του EPC. "Και οι δύο πρέπει να κατανοήσουν ότι η ισχύς της Επιτροπής αυξάνεται ανάλογα με τη δύναμη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και το αντίστροφο".
3) Καθορισμός σαφών στρατηγικών στόχων
Το Bruegel μόλις δημοσίευσε ένα υπόμνημα προς τους επόμενους ηγέτες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, στο οποίο οι ερευνητές του σημειώνουν ότι δεν ήταν καλή όλη η νομοθεσία τα τελευταία πέντε χρόνια και ότι η πρόοδος ήταν αργή ή ανύπαρκτη σε σημαντικούς τομείς, όπως η ένωση των κεφαλαιαγορών.
Οι ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι η απάντηση της Επιτροπής στη μείωση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ ήταν μονόπλευρη, καθώς δεν υιοθέτησε βασική νομοθεσία για την εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς, και το Συμβούλιο δεν κατάφερε να συμφωνήσει για νέους ίδιους πόρους που θα βοηθήσουν στην αποπληρωμή της επόμενης γενιάς δανείων της ΕΕ.
"Νομίζω ότι μια μεγαλύτερη συναίνεση σε τομείς για περισσότερη δράση της ΕΕ θα ήταν το πιο πολύτιμο πράγμα που θα μπορούσε να συμφωνηθεί σε αυτό το σημείο", δήλωσε ο Grabbe στο Euronews.
Όσο περισσότερο ευθυγραμμίζονται οι στόχοι που έχουν τεθεί από τους ηγέτες της ΕΕ στο Στρατηγικό Θεματολόγιο για τα επόμενα πέντε χρόνια και ο οδικός χάρτης της Επιτροπής, τόσο το καλύτερο - και η υλοποίηση των βασικών στόχων του μπλοκ θα πρέπει να υποστηρίζεται από στρατηγικές ομάδες εργασίας, συνιστά το EPC.
Μια ομάδα εργασίας θα μπορούσε να εδράζεται θεσμικά στην Επιτροπή και να διευθύνεται από ένα έμπειρο πολιτικό πρόσωπο που θα εστιάζει σε μια συγκεκριμένη προτεραιότητα, όπως η βιομηχανία άμυνας και ασφάλειας της ΕΕ.
"Ωστόσο, θα πρέπει να έχουν πραγματικές εξουσίες συντονισμού και να είναι ενσωματωμένες στο σύστημα της ΕΕ για να είναι αποτελεσματικές", γράφουν οι αναλυτές του EPC.
4) Μεταρρύθμιση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων στην ΕΕ
Πολλά μπορούν να γίνουν χωρίς τη μεταρρύθμιση των συνθηκών, υποστηρίζουν οι ερευνητές.
"Το πολιτικό πλαίσιο τώρα καθιστά πρακτικά αδύνατο να κάνουμε το είδος της θεσμικής μεταρρύθμισης μεγάλης κλίμακας που είχαμε στο παρελθόν", δήλωσε ο συνεργάτης του Bruegel στο Euronews, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι ρεαλιστικό, με τις τρέχουσες διαιρέσεις μεταξύ των κρατών - μελών και το διαφορετικό όραμα που έχουν οι λαϊκές ριζοσπαστικές δεξιές δυνάμεις για το τι πρέπει να είναι η ΕΕ.
Η διεύρυνση, για παράδειγμα, είναι εξαιρετικά περίπλοκη λόγω του αριθμού των βέτο που έχει κάθε κράτος - μέλος στη διαδικασία, τα οποία έχουν γίνει όλο και πιο περίτεχνα με την πάροδο του χρόνου, δήλωσε ο Grabbe, προσθέτοντας ότι δεν χρειάζεται να είναι τόσο περίτεχνα.
"Η ΕΕ θα πρέπει να είναι καινοτόμος στην προετοιμασία για το επόμενο κύμα διεύρυνσης, συμπεριλαμβανομένης της προσχώρησης της Ουκρανίας. Η σταδιακή ένταξη θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά", αναφέρει το υπόμνημα του Bruegel.
Μια άλλη βασική πτυχή θα είναι το πώς θα δομηθεί -ή θα αναδιαρθρωθεί- η εσωτερική λειτουργία της Επιτροπής, έτσι ώστε να υπάρχει καλύτερος συντονισμός μεταξύ των τομέων πολιτικής και έτσι ώστε κάθε επίτροπος της ΕΕ [υπάρχει ένας ανά χώρα] να έχει ένα σημαντικό χαρτοφυλάκιο.
"Η ανάγκη οργάνωσης ομάδων επιτρόπων έχει νόημα, αλλά όλοι πρέπει να έχουν κάποιο σημαντικό χαρτοφυλάκιο. Αυτή είναι η πρόκληση", λέει ο Grabbe.
5) Αποτελεσματικότερη χρήση του προϋπολογισμού της ΕΕ (και κοινός δανεισμός;)
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, η φον ντερ Λάιεν δήλωσε ότι θα χρησιμοποιήσει την εμπειρία των τελευταίων πέντε ετών για να απλοποιήσει τον προϋπολογισμό της ΕΕ, να εξαλείψει τους πλεονασμούς και να τον καταστήσει πιο αποτελεσματικό.
Η κεντροδεξιά επικεφαλής της Κομισιόν άφησε να εννοηθεί τον Μάιο ότι μπορεί να είναι πρόθυμη να περικόψει τις κοστοβόρες αγροτικές επιδοτήσεις και τη βοήθεια προς τις φτωχότερες περιφέρειες για να δώσει προτεραιότητα σε νέους τομείς δαπανών, όπως η άμυνα.
"Η γεωργία και η συνοχή θα διαδραματίσουν ρόλο, χωρίς καμία αμφιβολία, αλλά πρέπει να επικεντρωθούμε σε αυτό που είναι πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή", δήλωσε η φον ντερ Λάιεν κατά τη διάρκεια προεκλογικής συζήτησης.
Η πρόεδρος της Επιτροπής μίλησε για την ανάγκη νέων ιδίων πόρων και δεν έκλεισε την πόρτα σε νέο κοινό δανεισμό για την κάλυψη των χρηματοδοτικών κενών, μια ιδέα που υποστηρίζεται από ηγέτες όπως ο Γάλλος Εμανουέλ Μακρόν - αν και η άποψη που γίνεται περισσότερο αποδεκτή από τα κράτη - μέλη κλίνει προς την κατεύθυνση να γίνουν περισσότερα με περιορισμένους πόρους.
"Αν θέλουμε να βάλουμε κυριολεκτικά τα χρήματά μας εκεί που είναι το στόμα μας, θα πρέπει να σκεφτούμε ευρέως όταν έρθει η ώρα να σκεφτούμε την επόμενη γενιά των χρηματοδοτικών πόρων που χρειάζεται η ΕΕ", τόνισε ο De Brouwer.
Ο διευθυντής του Egmont πιστεύει ότι μπορούν να γίνουν πολύ περισσότερα όσον αφορά την απλούστευση των υφιστάμενων δημοσιονομικών μέσων και τη μεγαλύτερη χρήση της προσέγγισης βάσει επιδόσεων. Αυτό σημαίνει ότι τα χρήματα της ΕΕ θα μεταφέρονται στα κράτη - μέλη μόνο εάν αυτά επιτύχουν ορισμένους στόχους που μετρούν τις μεταρρυθμίσεις και τις επιδόσεις τους, όπως συνέβη με το σχέδιο για την ανάκαμψη της επόμενης γενιάς.
"Θα πρέπει επίσης να διερευνηθεί η δυνατότητα ενός μεγαλύτερου προϋπολογισμού της ΕΕ, αλλά μόνο εάν μεταρρυθμιστούν και οι τρέχουσες πολιτικές που απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού της ΕΕ (ΚΑΠ και συνοχή)", αναφέρεται στο υπόμνημα του Bruegel.